En Son Eklenenler

İnsanoğlunun yaradılışında başladı ve hâla sürüyor bu büyük kavga! Kim insanoğlu? Kim yılanoğlu? Her şey, Rabbine isyan eden ve secde etmeyen Şeytanın, haklılığını kanıtlamak için süre istemesiyle başladı... Ve Rab ona dedi ki: "Sen süre verilenlerdensin. Bilinen vaktin gününe kadar..." Sonra İblis şöyle dedi: "Rabbim! Beni azdırdığın için, mutlaka ben de yeryüzünde onlara günahları süsleyeceğim ve hepsini mutlak azdıracağım! Ancak içlerinden ihlâslı kulların müstesna" (15/Hicr Suresi; ayet: 37-40) İşte o günden sonra Şeytan ile İnsan arasındaki satranç oyunu da başlamış oldu. Şeytan hâlâ işini yapmaya devam ediyor ve belki de her zamankinden daha çok çalışıyor. Peki Kim Bu Şeytan Ve Kimler Şeytanın dünyadaki akrabaları?... -Dünyayı yöneten gizli güçler, İblis ile bağlantılı mı? - Yaratılış anındaki bu olayın İsrailoğullarıyla ilgisi ne? - Ortadoğudaki savaşı kimler yönlendiriyor? - Irak ve Suriye kimin için boşaltılıyor? - IŞİDin kökeni nedir ve bu örgütü kimler yönlendiriyor? - Türkiyeyi yakın gelecekte nasıl bir rol bekliyor? - Bütün bu olanlar galaktik bir savaşın yansımaları mı? - Adem ve Havva elma yediği için mi cennetten kovuldu? - Kökeni yaratılış anına dayanan ırkçı iddiayı dünyada kimler körüklüyor, kimler gerçek manada ırkçılık yapıyor?

Herkesin bir hikâyesi vardır; bazıları nesilden nesle anlatılır, bazılarıysa sessizce kaybolur… Bir zamanlar Amerikan futbolunun parlayan yıldızı olan Willy, şimdi yalnızlığın kulakları sağır eden sessizliğiyle çırpınan hayatına anlam arayan hüzünlü bir ruh! Kendini geçmişin gölgelerinden, hayal kırıklıklarından ve tuz buz olmuş aile bağlarından kurtarmaya çalışırken, kaderi onu beklenmedik bir yola sürükleyecek… İnsan “bitti” denilen yerde nasıl yeniden başlar? Ölümü karşılarken nasıl yeniden doğar? Hayatın anlamını, tüm anlamların yitip gittiği bir hikâyenin satırlarında nasıl yakalar?

"Renald Fanwar evinin verandasında oturmuş, iki sene önce torununun onun için karameşeden yaptığı sağlam sandalyeyi ısıtmaktaydı. Renald kuzeye bakıyordu. Siyah-gümüş bulutlara. Daha önce hiç böylesini görmemişti. Tüm kuzey ufkunu, gökyüzünün yükseklerine kadar kaplamışlardı. Kurşuni değildiler. Siyah ve gümüş rengiydiler. Gece yarısı bir yeraltı kilerinin olduğu kadar karanlık, gürleyen fırtına başları. Aralarında çarpıcı gümüş ışıklar parlıyordu; hiç ses çıkarmayan şimşekler. Hava yoğundu. Toz ve kir kokularıyla yoğun. Kuru yaprakların ve yağmayı reddeden yağmurun kokularıyla." Son Savaş- Tarmon Gaidon -kapıdaydı, ama insanlık bu savaşa hazır değildi. Rand krallıkları ve birlikleri nihai savaşa karşı biraraya getirmeye çalışıyordu. Bu sırada Rand'ın çevresindekiler, Yenidendoğan Ejder'in yüreğinde yayılmakta olan karanlığın farkındaydı. Seanchan saldırısının eli kulağında olduğunu bilen Egwene, bir yandan Aes Sedailerin parçalara ayrılmış fraksiyonlarını biraraya getirmeye, diğer yandan artan umutsuzluğu ve güvensizliği bastırmak için liderliğini kanıtlamaya uğraşıyordu. Vereceği mücadele Beyaz Kule'nin geleceğini belirleyecekti..belki de dünyanın geleceğini.. Ejderha bir kez daha zamanın rüzgarlarında havalanacak..

Bir ressam, kariyerinin geç döneminde dünyayı baş aşağı gösterdiği resimler yapmaya başlar. Bu, karısıyla ilişkisinde yeni bir dönemin başlangıcı olur. Bir kadın sokakta bir yabancının saldırısına uğrar ve kadınlığına dair gömülü kalmış bir bilgi gün yüzüne çıkar. Bir kadın heykeltıraşın eserlerinin sergilendiği müzede bir adam intihar eder. Aynı akşam bir grup arkadaş intiharı ve heykeltıraşın yaşamını konuşurlar. Bir anne ölür ve çocuklarına özgürlüğe benzeyen bir duyguyu miras bırakır. Rachel Cusk son romanı Resmigeçit’te, hepsi aynı adı taşıyan birkaç farklı sanatçının sanat yaşamları ve aile ilişkileri üzerinden yaratıcılık, kimlik, kadınlık, annelik, beden ve ölüm gibi temaları kendisinden alıştığımız bir radikallikle irdeliyor. Zaman zaman bir felsefe metnini, zaman zaman uzun bir düzyazı şiiri andıran Resmigeçit edebiyatın ulaşabileceği uçları gösteren sarsıcı, görkemli bir roman. “Cusk’ın şimdiye dek yazdığı en müzikal yapıt... Cusk’ın yapıtlarında hep olduğu gibi, labirentten çıkış yolunu benzersiz bir ses gösteriyor.” Ange Mlinko, London Review of Books “Resmigeçit eskimiş deneysel usulleri taklit etmiyor. Bunun yerine Cusk bir kez daha sahiden yeni bir şey yazmış.” Maddie Crum, Vulture “Resmigeçit, Cusk’ın roman türünün geleceğine giden yolunda yeni bir adım.” Jana Siciliano