Yazara Gore Listeleme

“Aniden her yerden mermi yağmaya başladı! Roketler sağıma, soluma, önüme düşüyor, düştükleri yerdeki tüm taşı toprağı üzerime püskürtüyor, güpegündüz ortalığı gri-beyaz bir sis perdesine çeviriyordu. Kendi kendime hiç durmadan söyleniyordum: Hemen hâkim ol askerine, ilk günden şehit verme, asla!” Galatasaray Lisesi ve Marmara Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunu Hakan Sinangil’in 1995-1996 yıllarında Güneydoğu’da asteğmen olarak askerlik yaptığı dönemde biriktirdiği ve asla unutamadığı acı-tatlı hatıralarını okurlarla buluşturan “1382 - Son Mermi” isimli kitabı Erik Yayınları’ndan çıkarak raflardaki yerini aldı. Kitabın konusu, acımasız savaşın ortasında yaşam mücadelesi veren bir avuç sivil-asker adam hakkında olsa da okurlar için kendi yaşamlarında da uygulayabilecekleri pek çok arınma, olumlu düşünme, korkuyu-endişeyi pozitif enerjiye çevirme, sayısız iç benlikleriyle temas etme, sabırla dinleme, yatıştırma ve sonuçta üst akıl benliğin liderliğinde düşünceyi rasyonel davranışa çevirme dâhil pek çok insancıl tecrübeler içeriyor. 1382 - Son Mermi, tıpkı yaşam gibi içinde her şeyi barındırıyor ve sadece o dönemde Güneydoğu’da değil, belki her gün, her an içimizde yaşanan savaşların çözüm anahtarlarından ve rafine olmaktan da bahsediyor. Şükret, sabret, inan…

“Siyaseti biz yapmazsak; davranışlarını, karakterlerini, görüşlerini beğenmediğimiz kişilerin bizi yönetmesine fırsat vermiş oluruz, bizler siyaset yapmazsak eleştiri hakkımızı da kullanmamız uygun olmaz,” dedim. *** Size soruyorum; okumak, parası olanların hakkı da, olmayanların hakkı değil mi? *** Deyim yerindeyse; Çin’den Çan’a aday araştırmalarımız devam ediyor, gözümüz Çan’da, kulağımız Çin’deydi. *** Ahaa! Sınıflara ayrılmış bir toplumu, sınıfsal bir yapıyı sahada görüyordum, çizgilerin çok belirgin çizildiği iki farklı renk; beyaz yaka, mavi yaka… *** İşte beklediğim an bu an dedim, bu fırsatı kaçırmamalıyım diyerek fütursuz bir şekilde; “Öğrenci hakları ne olacak?” diye bağırdım. *** Siz hangi taraftasınız veya bulunduğunuz tarafta olmayı nasıl, neden seçtiniz, hiç düşündünüz mü? *** Alo dediğinde; ”yaktın beni Taner, Cumhurbaşkanı adayı olacaktım, siyasi hayatımı bitirdin,” dedim. *** Mülakat bende kayırmacılık, ayrımcılık, torpil kelimeleriyle eş anlamlı yer etmişti, bir daha mülakata girmek nasip olmadı, olmasın da… *** İktidarın yaptıkları, hükmettikleri basın tarafından halkın gözlerine soka soka, beyinlerine lazer ile kazınır. *** Kendi aracımla yasa dışı bildiri dağıtıyormuşum! *** ”Çıktığım yolda tek başıma da kalsam yine yürürüm,” dedim. *** Sorgulayan bir yaşamımız olmalı…

Kendinin en iyi versiyonuna ulaşana kadar durma. Bu ne güzel sonsuzluk… Yaşamak sadece nefes almak değil… Her birimizin arzuları, hedefleri, hayalleri var. Biz hayal kurdukça yanı başımızda bitip “yapamazsın, başaramazsın” diyen hayal söndürücüler de, önümüze konan engeller de, önyargılarla örülen duvarlar da var diğer yandan. O engellere teslim olup sadece nefes alıp vererek gün geçirmek de mümkün, hayallerimizin peşinde, kendi yolumuzda yaşayabilmek de… Tercih bizim elimizde… Merve Tiritoğlu Farklıysan Fark Edilirsin kitabında bizleri çevremize örülen duvarları yıkıp kendimiz olabilmeye çağırıyor. İçimizdeki o özel insanı çevre baskısına, genellemelere, genel geçer kurallara kurban etmeyip farkımızı ortaya çıkartma cesareti aşılıyor. Mutluluklarımızla, acılarımızla, başarılarımızla, hayal kırıklıklarımızla kendimiz olabildiğimiz bir hayatı yaşayabilmenin, yaralarımızı yaşam madalyalarımız olarak taşıyabilmenin güzelliğini anlatıyor. “Bu hayatta dinlemen gereken tek şey kalbin… Sor kendine, istiyor musun gerçekten yapmayı? Yapmazsan kalacak mı içinde? Yap o zaman, elinden geleni yap… Elinden gelenin en iyisini yap…”

1 Kasım 1914. Üç yıl sürecek amansız bir mücadelenin başladığı gün. Ortalama rakım 2000 metre. Tarifi mümkün olmayan soğuk, toprağın her yanını kaplamış kar tabakası, havaya karışmış kesif bir barut kokusu. Sonu nerede ve ne zaman biteceği bilinmeyen bir kıyamet atmosferi: Kafkas Cephesi. Osmanlı Devleti için Birinci Dünya Savaşı, Kafkas Cephesi ile başladı. Türk donanmasının Karadeniz’de yaptığı bombardıman sonrasında Rus Kafkas ordusu, Türk-Rus sınırını geçerek savaşı başlattı. Bu tarihten itibaren üç yıl boyunca Kafkas Cephesi, o güne kadar kaydedilen en kanlı mücadelelere sahne oldu. Elinizdeki çalışma, ekonomik ve askerî gücünüz olmadan savaşamayacağınızı, Sarıkamış Harekâtı’nda şehit sayısının 90 bin olmadığını, Teşkilat-ı Mahsusa’nın bir istihbarat örgütünden ziyade gayrinizami harp örgütü olduğunu, Kafkas Cephesi’nin kaybedilen cepheler statüsünde gösterilmesine rağmen şayet açılmamış olsaydı Rusların kolaylıkla İstanbul’u işgal edebileceğini belgelere dayanarak ortaya koymaktadır. Sarıkamış Harekâtında sancak esir düşmesin diye sancaksız şehit düşenlerin mücadelesi, Kafkasya’yı fethetmek isteyen Teşkilat-ı Mahsusa görevlilerinin operasyonları, Erzurum, Erzincan, Artvin, Rize ve Trabzon’da yaşanan mücadelelerin tamamı, salgın hastalıklar dolayısıyla yaşanan kayıplar ve savaşın en trajik sonuçlarının başında gelen göçler; Türk ve Rus kaynakları taranarak renkli krokiler eşliğinde ilk kez bu kitapta ortaya seriliyor. Dr. Süleyman Tekir, Beyaz Harp kitabıyla askerî tarihimizdeki Birinci Dünya Savaşı’na dair büyük bir boşluğu dolduruyor, Türk ve Rus kaynaklarını karşılaştırarak cepheye yeni bir bakış açısı kazandırıyor.