En Son Eklenenler

David Pepin karısını öldürmeyi ilk defa hayal ettiğinde, bunu kendi işlediği bir cinayet olarak değil, tesadüfi bir gelişme ya da ilahi takdir olarak zihninde canlandırmıştı. Karı koca kumsalda piknik yaptıkları sırada fırtına çıktığını, sandalyelerini, piknik ör-tülerini ve içki şişelerini toplarlarken şimşek çaktığını ve üzerine yıldırım isabet eden karısının, tıpkı bir çizgi filmdeki gibi önce iskeleti görünerek üzerinde dumanı tüten bir kül yığınına dönüştüğünü geçirdi aklından David. Karısı kumun üzerinde hızlı adımlarla yürürken David onu izledi. Açıklık alanda karısından daha uzun bir şey yoktu. Hatta Alice bir ara gökyüzünde kümelenen bulutları seyretmek için durdu. “Amma fırtınaymış ha” dedi. David, böbürlenerek ölüme meydan okudu. “Ben, David Pepin, Tanrı’dan daha akıllı ve açıkgözüm ve ben, David Pepin, tam şu anda, bu kumsalda, Jones Plajı’nda Tanrı’nın, karımın üzerine yıldırım düşürmeyeceğini biliyorum” diye ilan etti içinden. Tanrı karısına yıldırım isabet ettirmedi. David iyi biliyordu...

Yaşar Kemal Bir Ada Hikayesi'ni tamamladı! Yaşar Kemal'in "Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana" romanı ile başlayan, "Karıncanın Su İçtiği" ve "Tanyeri Horozları" kitaplarıyla devam eden Bir Ada Hikayesi dörtlemesi, son kitabı "Çıplak Deniz Çıplak Ada" ile tamamlandı. Bir Ada Hikâyesi dörtlüsü, savaşlardan, kırımlardan, sürgünlerden arta kalan insanların, Yunanistan'a gönderilen Rumların boşalttığı bir adada yeni bir yaşam kurma çabalarını konu alır. Umut romanın başkahramanıdır. Dörtleme hem bir Yaşar Kemal klasiğidir hem de diliyle, yarattığı kişilerle, yarattığı doğayla Yaşar Kemal'in romancılığında önemli bir yeniliği işaret eder. Yaşar Kemal, mitos yaratıcısıdır... Ağıtların diliyle, kendi özgün dilini (hiçbir yazara benzemez ve asla taklit edilemez) harmanlamış, çeviride bile yitmeyen anlatısını kurmuştur. Bu dörtlüyse, tarihle destanların kaynaşmasıdır. Yaşar Kemal tarihi roman yazmaz bu dörtlüde, bir tarih var eder. "Çıplak Deniz Çıplak Ada", Yaşar Kemal'in yerlerinden edilen insanların Ege'de bir adada yeni bir yaşam kurma çabalarının destansı öyküsü Bir Ada Hikâyesi'nin dördüncü ve son kitabı. Dörtlünün bu son romanında, geçmişin yaraları kapanmaya yüz tutmuş ama izleri kalmıştır... Ağaefendi'yle Melek Hatun, Poyraz'la Zehra, Ali Hüseyin'le Nesibe muradına erecektir; Lena Ana'nın hasretle yollarını beklediği kayıp oğulları da geri dönmüştür ama balıkçıların reisi Hıristo'nun başına beklenmedik bir olay gelir.

Maziden atiye doğru akıp giden tarih içinde bir insanın ömrü çok kısa bir kesittir. Hele sadece kendimiz için yaşıyorsak, dünyaya gelişimizi başlama, ölümü de bitiş kabul ederiz. Fakat biz, bizden başkaları, için, yani ideallerimiz ve ulvi gayelerimiz için yaşadığımız zaman, hayatın çok uzun ve geniş olduğunu, insanlığın başlangıcıyla başlayıp biz bu dünyadan göçtükten sonra dünyanın sonuna kadar devam edeceğini görüyoruz. Bazı insanların onurlu mücadeleleri öyle kalın ve derin izler bırakıyor ki, onu kazıyıp yok etmek mümkün değildir; insanların ölümünden sonra da örnek olmaya devam ediyor ve ışık gibi yollarımızı aydınlatarak yaşıyor, yaşatıyor.

Salih Gülen’in kaleme aldığı Osmanlı’nın Gözyaşları tarihî gerçekleri hikâye güzelliğiyle sunarken okuyucuyu geniş bir coğrafyada hüzün yolculuğuna çıkarıyor. Eser, Osmanlı’nın kuruluş yıllarından çöküş dönemine kadarki zaman diliminde bu medeniyeti ayakta tutan değerleri ve bu değerleri yaşatmak için canlarını veren insanların hikâyelerini zihnimizde canlandırıyor. Anlatılan hadiseler, tarihî gerçeklere dayandığı için bir taraftan okuyucuyu bilgilendirirken bir taraftan da tarih sevgimizi besliyor. Kitapta yer alan on bir metin, farklı zaman dilimlerinde padişahından üst rütbeli komutanlara onlardan erine kadar bir medeniyeti besleyen değerlere dikkat çekerken bu değerlerin nasıl korunduğunun örneklerini hüzün tablolarıyla yansıtıyor. Eser, okuyucuyu bir taraftan Osman Gazi zamanındaki Savcı Bey’le tanıştırırken aynı zamanda 1917’ye ve 1982’ye getirip hüzün yapraklarında ulu çınarın destansı hikâyesini anlatıyor. Sultan Reşat’ın peygamber sevgisinden aynı ruhla Kudüs’te 1982’ye kadar nöbet tutan askerimizin hikâyesinde 'Osmanlının Gözyaşları'nı gözlerimizde hissediyor, adeta aynı duyguları yaşıyoruz. Hamasî bir tarzdan uzak, gerçekçi bir bakış açısıyla kaleme alınan Osmanlı’nın Gözyaşları bu yönüyle hem edebî hem de bilimsel bir eser niteliği taşıyor. Her yaşa hitap eden eser, özellikle gençlerimizin tarihimizle tanışmaları için güzel bir fırsat.