En Son Eklenenler

Mary Gerrard’ı öldürmekle suçlanan genç ve güzel Elinor Carlisle, sanık kürsüsünde sessizce oturuyodu. Tüm kanıtlar onun aleyhineydi. Bu cinayeti ondan başkası işleyemezdi. Çünkü öldürücü zehri ancak o, ele geçirebilirdi. <br> Düşmanca fikirlerin hâkim olduğu mahkeme salonunda, suçu kanıtlanana dek Elinor’un masum olduğuna inanan tek kişi; Hercule Poirot’ydu. Yani Elinor ile idam sehpası arasındaki tek kişi...

Karadeniz yöresinden gelen kardeşim, Türkiye'yi gezmekte olduğunu ve adam aradığını söylüyordu!. Bu cevaba şaşırmadım, çünkü adam aradığını söyleyen birçok kardeşimle sık sık karşılaşıyordum. Kur'an ve Sünnet anlayışına göre adam olmuş adamları arayan bu kardeşlerime bakınca sanki kendimi, sanki kendimizi görüyordum.Çünkü ben de adam arıyordum, çünkü sen de adam arıyordun, çünkü onlar da adam arıyordu!. Evet Yakup, evet kardeşim! Bu ülkede adam arayanlar adam olsa, hiç kuşkun olmasın ki meydanlar adamla dolacaktır. O halde önce biz, önce biz adam olalım kardeşim.. Yaşanacaksa önce biz, yürünecekse önce biz, ölünecekse önce biz ölelim kardeşim...

"Râbıta" Kelimesinin Sözlük ve terim anlamı: Râbıta: Arapça "rabt" kökünden türetilmiş bir kelimedir. Sözlükte birleştirmek, bitiştirmek, iliştirmek ve bağlamak anlamına gelmektedir. Arap ülkelerinde, (Rabita'tul-Udebâ=Edebiyatçılar birliği) ve (Rabita'tul-Qurrâ' =Kur'ân Hafızları Cemiyeti) gibi adlar altında çeşitli dernek ve kuruluşlar vardır ki bu isimler, aynı mesleğe mensup kimselerin belli bir amaçla bu kuruluşların çatısı altında bir araya gelmiş olduklarını ifade etmektedir. Yani bu bileşik adlar içindeki "râbıta" kelimesi, söz konusu birliği anlatmak için kullanılmaktadır. İşte bütün bu ayrıntılar, "râbıta" sözcüğünün lügatteki genel anlamı hak¬kında bize yeterli bir bilgi vermektedir.

Büyük, pek büyük bir yemek salonuna giriyorum. Önce etrafıma bakınıyorum. Masanın üzeri, beyaz, bembeyaz emek üzerine, kırmızı ve kara, kapkara zulüm kakmalarla bezenmiş. Masanın etrafı ise, kimilerinin "Sevgili büyüklerimiz", kimilerinin "Sayın efendilerimiz", kimilerinin "Filanca işadamımız" dedikler, seçkin ve seçilmiş namussuzlar oturmakta!. Ellerindeki çatal ve bıçaklarla, yemek servisini bekliyorla. Bunların karşısında süklüm - püklüm durmayı bir sanat olarak algılayan garsonlar ise, papyonu andıran tasmalarıyla masaya yaklaşarak çeşitli dillerdeki aynı ifadeyi tekrarlayarak, masadaki efendilerine soruyorlar, - Sayın efendimiz, ne yersiniz? Masadaki namussuzlar için, ne güzel bir sorudur bu! Ağızları bir anda sulanmış ve salyaları akmaya başlamıştır. Ne yediklerinin ve ne yiyeceklerinin bilincinde oldukları için, hiç düşünmeden ve hiç düşünmeye gerek duyamadan herbir ağızdan cevap verirler; - Önce vatan!. - Önce vatan!. - Sonra vatandaş!. (Arka Kapak)