En Son Eklenenler

Bazı insanlar yakınarak yaşamayı seçerlerken bazı insanlar da yaşamayı seçerler. Bir sorununuz olduğunda seçim yapmaktan kaçmayın. Seçim yaparsanız kendinizi daha iyi hissedersiniz. Unutmayın ki yönümüzü belirleyen büyük seçimlerimiz, varacağımız noktaya bizi ulaştıran ise küçük seçimlerimizdir.

Elinizdeki Kılavuz sistem olarak yeni olmakla birlikte, onu oluşturan unsurların çoğu binlerce yıldır denenmiş ve büyük bilgeler tarafından da onaylanmıştır. Kitapta en etkin Yollar ve Yöntemler'le formüle edilen bu 'Mutluluk Bilimi' değişik zamanlarda ve yerlerde insan mutluluğunun ve mutsuzluğunun nedenlerini kavrayan sayısız insanın omuzlarında yükselerek gerçeğe dönüşmüştür. Bu kitabın önemini anlatmaya sözcükler yetersiz kalır. Onu insanlığa yapılmış çok önemli bir yardım olarak değerlendiriyorum.

Elindeki bombanın patlaması sonucu kör olan ve ordudan emekliye ayrılan Faust o; dik duruşu, zekâsı ve sivri dili ile etrafındaki herkesi hem kendine hayran bırakıyor hem de onların arkalarına bile bakmadan kaçmalarına sebep oluyordu. Ta ki… Ona rastlayana kadar. Mantığın vücuda gelmiş hâli olan genç ile duyguların bekçisi Faust o uzun soluklu yolculukları boyunca, ikisinden biri pes edinceye kadar, savaşın ve dostluğun en saf hâlini yaşayacaklar.

Şimdi, kulübesinin önünde, çardağın altındaki koltuğunda asma kabağı gibi sallanarak geçmişini seyreden yaşlı bir adamım. Her şeye uzaktan bakıyorum. Bir asma kabağının baktığı kadar uzaktan. İçim boş. Bence her insan iki kişidir. Birincisi önden gidip yolu açar. Ama belki de kapatır; emin değilim. Öteki bazen irkilerek, korkuyla; bazen de umut ederek onun peşine takılır. Önümdeki beni buraya getirdi; ya da arkamdaki adımlarımı izledi ve işte sonunda buluştuk. Geçip gitmiş zaman böyle bir şeydir; ayak izleri birbirine karışır. Köpek yaşlanır, susar. Adını seslendiğinizde başını bile kaldırmaz. Artık önümde biri yok; kimsenin peşinden gitmiyorum. Biz, iki kişi, yıllarca birbirimize bakmaktan, birbirimizi anlamaya çalışmaktan yorulduk. İşte ilk yalanımı söylüyorum; iyi bir hikâyenin kahramanı başına buyruk olmalı, kalemi tutanın biçtiği role asla sadık kalmamalıdır! Aslında en başa gidip her şeyi yeniden yaşamayı ve gerçekten başına buyruk olmayı dilerdim ama yazmakla yetinmek zorundayım. Yaşadıklarımı bir kez de böyle yaratmamın ne sakıncası olabilir ki? Biz ikimiz; ben ve beni izleyen ya da ben ve benim izlediğim adam; anlamsızlığın keşfinden geliyoruz. Gemimiz bir yıkıntı halinde karaya vurdu. Bütün mürettebat öldü; tanığımız yok. Kıç tarafında hâlâ sallanan şey, bir bayrak değil; tayfalardan birinin donu. Hüsnü Arkan’dan, gerçekle ütopyanın kesiştiği ve birbirine karıştığı anlara dair bir roman. Bazen ütopyalar gerçeklerden daha can yakıcıdır…