En Son Eklenenler

1940 yılının sonbaharında, Anna Hirsch, ailesi ve arkadaşları naziler tarafından evlerinden apar topar alınarak Güney Fransa'da, Gurs'taki toplama kampına gönderilirler. Ne olduklarını ve nereye kadar bu yolculuğun devam edeceğini bile bilemeyen bu insanlar için savaşın bitmesini umut etmekten başka çare yoktu. Yiyecek yok denecek kadar az, yaşam koşulları insanlık dışıydı. İşin daha da kötüsü yeniden Almanya'ya, ölüm kamplarına gönderilmeleri an meselesiydi... Ancak Anna ve diğer çocuklar, aileleri gibi Auschwitz ya da Bushenwald'a değil de, La Chambon- Sur Lignon'a gönderileceklerdi.Anna ve arkadaşlarının Gurs kampında naziler ve onların anlayışına karşı başlayan olağanüstü mücadeleleri İsviçre'nin bir dağ köyüne kadar uzanacaktı.Sizi zaman zaman insan olduğunuz için utandıracak, nefes nefese bırakacak ve heyecanın doruklarında gezdirecek bir hikaye; Almanların Fransa'yı işgali sırasında yaşanan gerçek olaylara dayanmaktadır.

Deneyimli iletişim danışmanından yankılar yaratacak bir kitap! Akşam gazetesi ve Marketing Türkiye dergisi köşe yazarı, Bahçeşehir Üniversitesi öğretim görevlisi, iletişim danışmanı Ali Saydam 2005 yılında yayınladığı Algılama Yönetimi’nden sonra ikinci kitabı Eş ve Müşteri Nasıl Kaybedilir?’i dört yılda yayına hazırladı. “Kimin kimi yöneteceği, ilişkilerdeki 7 ölümcül günah, aşk ve nefret arasındaki ince çizgi, kâğıt üzerinde kalmayan tavsiyeler, ilişkinin bir numaralı düşmanı, şikâyetler ve krizler, dinlememek, ısrarın dozu” gibi birçok soruna ipuçlarıyla yanıt arayan kitap, okura, eş ve müşteriyi kaybetmeme refleksi kazandırmayı amaçlıyor.

Behzat Ç., Cinayet Büro Amirliği'nde başkomiser, hayata karşı işlenen suçlar uzmanı... Başına gelenlerden sonra lanet etmiş, çekip gitmişti aslında. (Dizinin ilk kitabı Her Temas İz Bırakır'ı okuyanlar bilir.) Hayır, hâlâ işinin başında! Ama ağzını bıçak açmıyor. Tek bir laf çıkmıyor ağzından. El işaretleriyle, çehresiyle, suskunluklarla anlatıyor anlatacağını - ve tabii dellenmeleriyle... Bu bir AnKara polisiyesidir... Behzat Ç. ve ekibi, kötü bir Renault Toros'la Sakarya Caddesi'nden Ayaş'a kadar altını üstüne getiriyor Ankara'nın. Sadece cinayetçiler değil, belediyenin envai çeşit birimi de altını üstüne getiriyor Ankara'nın. Her yer hafriyat. Kavşak inşaatıydı, kabloydu, boruydu, tamirattı... Sadece onlar da değil ama... Kendine "Red Kit" diyen bir adam da çukurlar kazıp duruyor. Öldürdüklerini tabuta koyup gömüyor o çukurlara - gömüp polise haber veriyor. Çok acayip, çok da zeki bir adam bu, feleğin çemberinden geçmiş, içinde intikam acısı... Belli, polisle bir meselesi var. Behzat Ç. ve ekibi, Ahlak Bürosu'na bile nasip olup da hâlâ kendilerine verilmeyen bir Megane'ın hayalini kurarak, kötü Renault'yla Ankara'da fink atıp Red Kit'i arıyor. Bir AnKara polisiyesi... (Tanıtım Bülteninden) .

Kelimeyle değil, cümleyle düşündüğümü fark ettim ben. Muhal farz bile olsa "Her şeyi özetleyecek bir cümle" tutkum, mana biriminin cümle olmasından. Karmaşık cümlelerle konuşmayı sevmem, öyle düşünmemden. Başka türlü anlatamıyorum, bu yüzden mazurum ben. Faturaların, makbuzların, ihbarnamelerin arkasına. Mektup zarflarının, davetiyelerin, program kartlarının boşluklarına. Peçetelerin üzerine. Kitapların, kenar sularına, kapak içlerine. Defterlerin, sahifelerine değil kıyılarına köşelerine. Yazılıp da bırakılmış; bilinç kendine bile hırsız, kim bilir bazıları hatırlanmış da sonradan unutulmuş bunca cümleyi bir yerlerden bulup da çıkarmam. Burada böyle bir kapı açmam.