En Son Eklenenler

"Dedemin İnsanları", küçük bir kasabada yaşayan on yaşında bir çocuk ve dedesi aracılığıyla, bir ailenin ve bir ülkenin geçirdiği büyük değişimi anlatıyor. Kalabalık ve sıcak Ege insanlarının hikâyesini izlerken, mübadeleye, öteki olmaya, nereye gidersen git bir yere ait olamamaya, iki yakaya, çok sayıdaki azınlığa, ihtilallere bir defa daha, ama bu kez farklı bir yerden bakmayı ve düşünmeyi sağlıyor. Film çekimlerine 2011 Mayıs sonunda Girit’te başlanmıştır. Gökçeada, Milas, Bodrum ve Söke’de devam eden çekimler, Temmuz sonunda tamamlanmıştır.

Elif'in gözleri bir noktaya dikilmiş, parmakları duraksamıştı. Neden sonra ağırca hareketlerle örgüsüne devam etti. Seyfullah saksılardaki çiçeklerin dibine gizlediği tabanca parçalarını teker teker çıkarıp poşetlerinden alıyor ve akvaryumun önüne bırakıyordu. Balıklar da ilginç bulmuş olmalıydılar onları. Bir süre akvaryumun bu cephesinde kümelendiler. (Kitap'tan)

Dayanamamış, hemen o gece başlamış içindeki ateşi derilerin üzerinde yazıya dönüştürmeye. İlk deriye, düşüncesini söylememesi için dili kesilen bir insanın ilk aşkını yazmış. İkinci deriye, yaptığı sarayın bir benzerini daha yapmaması için bilekleri kesilen bir mimarın, hünerindeki acıyı yazmış. Üçüncü deriye, sesleri gözleriyle gören bir körün, hayai ve renk dünyasını yazmış. Dördüncü deriye, askına ya da yavrusuna uçarken kanatlan çatman bir serçenin çığfığındaki isyanı yazmış. Geceyi gündüze, gündüzü geceye katmış, yazmış da yazmış. Hiç dışarı çıkmamış. Yazİar yazları, kışlar kışları kovalamış. Bînbirinci gece, son altın suyuyla, son deriye şunu yazmış: "Aşk ve bilgi ateşini, hünerimin örsünde seviştirdim. Duyun ey çocuklar duyun, okuyun Sevdim, birleştim, bilgeleştim".