Basit Katalog

Freud, neoliberal dönemde kendi izleyicilerinin görmezlikten geldiği bir tezi Kitle Psikolojisi ve Ben Analizi'nde yazmıştı: "Başından beri iki tür psikoloji vardır: gruptaki bireylerin ve babanın, şefin ya da liderin psikolojisi." Türkiye, 12 Eylül 1980'le başlayan süreçte bu iki psikolojinin en katı sağ ve saf haline hapsedilmiş durumda. Evren'in 7 rakamıyla ilgili fantezisinden Erdoğan'ın ebcet hesabıyla sabit 'seçilmiş lider' olduğuna dair Akif Beki çalışmasına uzanan bir hikaye bu. 12 Eylül nedir? Turgut Özal'dır ve aynı zamanda Recep Tayyip Erdoğan'dır. Ve Recep İvedik'tir. Ve Sinan Çetin'dir. Ve... Özal döneminden başlayarak günümüze değin gelen sürecin nasıl iktisadi bir devamlılığı varsa ruhsallık açısından da bir devamlılığı olduğu, sonuçlarıyla birlikte kıymetlendirdiğimizde hala 12 Eylül 1980 gününde yaşadığımız, zamanın bu ülkede askıya alındığı, her türlü 'açılım'ın 12 Eylül gününe refere edilebileceği tezi, bu çalışmanın ana tezlerinden biridir.

This work is called the Critique of Practical Reason, not of the pure practical reason, although its parallelism with the speculative critique would seem to require the latter term. The reason of this appears sufficiently from the treatise itself. Its business is to show that there is pure practical reason, and for this purpose it criticizes the entire practical faculty of reason. If it succeeds in this, it has no need to criticize the pure faculty itself in order to see whether reason in making such a claim does not presumptuously overstep itself (as is the case with the speculative reason). For if, as pure reason, it is actually practical, it proves its own reality and that of its concepts by fact, and all disputation against the possibility of its being real is futile.

Romantizmi, hayal ile gerçeği ustaca bir araya getiren egzotik bir macera. -Marie Claire- Sizi okumaya mecbur bırakıyor... Sayfalar sanki kendi kendilerini çeviriyorlar. -Metro- Çılgınca bir hayal gücü... Çok satan kitaplar arasında uluslararası yerini hak ediyor. -Observer- Mükemmel bir macera. -Guardian- Sıra dışı... Zebani çok etkileyici bir roman... Egzotik bir macera. -Daily Telegraph- Davidson öylesine geniş ve sihirli bir dünya örüyor ki, gerçek hayata dönmek insanın kalbini parçalıyor. Titizlikle yapılmış araştırmaların ve oldukça duygusal bir bakış açısının ürünü olan bu büyük eser, yazar için çok önemli bir çıkış romanı ve ilk romanı olarak kalmayacağı kesin. -Suzanne Black, The List-

Sessiz ve sakin bir yerde hayatını sürdürmek isteyen Ahmet Celal , gittiği yerde ,yabancı olduğundan,yaban olarak tanımlanmaktadır. köydekilerle hiçbir bağlantısı olmamasına ve subay olmasına rağm en ona düşman gözüyle bakılmaktadır. Ülkenin tamamı işgal altında olmasına rağmen köylülerin bunu umursamaması , sonuçta; evlerinin kundaklanması, yiyeceklerinin yağmalanması, kadın ve kızlarına tacizde bulunulması onların akıllarını başlarına getirir.Bu durumu gören Ahmet Celal sevgilisini yanına alıp kaçmaya çalışır.

Mario Levi ilk kez bu kadar içerden yazıyor kendisini, kendi kendisiyle söyleşiyor, kendine sorular soruyor. İçimdeki İstanbul Fotoğrafları, Mario Levi'nin "Mario Levi" olarak portresi... Renklerini, dillerini, insanını ayırmadan kucaklayan bir kent olarak İstanbul'un da portresi.... 1950'lerin İstanbulunda "Mario Levi" adıyla doğmak, çocuk olmak, büyümek, erkek olmak, yazar olmak üzerine sorular... Şehir değişir dönüşürken, Mario Levi de nasıl değişmiş dönüşmüştür, onun üzerine sorular... "Herkes kendi dilinde ölüyordu. Dilini fırtınalardan korumak için, yeterince duyurulamayan o yangınları, depremleri, aynaların acımasızlığını taşıma umuduyla en korunaklı yerlerinde hayatta tutmaya çalışanların sözleri... Bu sözlerin çağrısını hep duymak istemiştin. Dil... İnşa etmek istediğin dil, hangi dildi? Evlerin, odaların, sende Türkçeninkinin yanı sıra, başka dil dünyalarının, Fransızcanın ve Yahudi İspanyolcasının renkleri, sesleri ve duygularıyla da kalmıştı. Tabii aynı zamanda kaygıları, korkuları ve içe kapanmalarıyla da... Çocukluk günlerinde bu yaşadıklarının, şehrinin tarihinin, sendeki tarihinin kaçamayacağın gerçekleri arasında yer aldığının farkında değildin. Şehir seni kendisine, bu çağrısıyla da bağlıyordu. Biliyordun, çok iyi biliyordun asıl farklılığın, seni yazıya çağıranın o aynalardan geldiğini."

Oldukça kibirli bir fare vardı. Kendi arkadaşlarıyla oynamaz, büyük hayvanların yanında eğlenirdi. Diğer farelerle küçük hayvanlar, bu fareye öğüt veriyorlardı.Ancak dik başlı fare bu öğütlere kulak asmıyordu bile.-Onlar iri hayvanlar, ben ise zekiyim. Onlardan daha üstünüm, diyordu inatçı fare

Eğitim ekonomisi Türkiye'de yeni sayılabilecek bir çalışma alanıdır. "Eğitim Ekonomisi" adıyla yayımlanan ilk Türkçe yapıt, Prof.- Dr. Necdet Serin'in Eğitim Ekonomisi adlı kitabıdır. Serin, 1979 basımına yazdığı önsözde kitabından, "Eğitim Ekonomisinin başlıca konularının çok fâzla ayrıntısına girmeksizin hazırlamış olduğum bu kitap,.." diye söz etse de» bu ilk girişimin önemi yadsınamaz. O günden bugüne, az sayıda akademisyenin değerli katkılarıyla azımsanmayacak bir Türkçe alanyazın oluşmuştur. Kuşkusuz, her alanda olduğu gibi, eğitim ekonomisinde de yeni yapıtlara, yeni çalışmalara gereksinme sürmektedir. Bu kitap, böyle bir gereksinmeyi, sınırlı ölçüde de olsa karşılamak üzere kaleme alınmıştır.

Tia ve Mike Baye, bir gün hiç hoşlanmadıkları ebeveyn modeline bürünerek, çocuklarını çok sıkı bir şekilde koruyup onları gözetleme içgüdüsüne kapılacaklarını hayal edemezlerdi. Fakat on altı yaşındaki oğulları Adam, son zamanlarda aile bağlarından bir hayli uzaklaşmış, okulda bugüne kadar yaşamış olduğu olayların son halkası, sınıf arkadaşı Spencer Hill'in intiharından sonra onun için endişe etmekten başka bir şey yapamaz olmuşlardı. Adam'ın bilgisayarına karmaşık bir casus yazılımı yüklemişler ve zaman içinde bilinmeyen bir kişiden oğluna yönelik mesajlar geldiğini görmüşlerdir... "Asla Vazgeçme, her şey yolunda." "Tamamen bağımlılık yapıcı. Eğer bir sonraki sabaha işleriniz varsa kesinlikle okumaya başlamayın çünkü Asla Vazgeçemeyeceksiniz." San Fransisco Chronicl

İnsan hayatı, bazen bir su birikintisine atılan taşın oluşturduğu dalgalanmalar gibidir. Bir bakıma taşı atanı beklemek, dalgalanıp hemen durulmaktan daha kolay… İnsan ne zaman ki “içine doğru, yani “yaşamın ucuna doğru” bir sefere çıkar, işte o zaman kendi ben’ini keşfedecektir. Eğer; ‘ben’, keşfedilmişse ‘kendini bilme’ sürecinin yarısı bitmiş midir? Herkesin bir ideal kişisi var, adı çoğu zaman ‘o’. O, tümleyen açı. Yarımlığımızı, eksikliğimizi, kendimiz olamayışımızı tamamlayacaktır, o.Tümler açıyı bulmak ya da en azından bulma çabası içinde olmak değil midir hayatımızı anlamlı kılan?

Türkiye'nin dört bir yanına gidip uğur böcekleriyle birlikte okullarda, Çocuk sirgeme Kurumlarında ücretsiz eğitimler veren güler yüzlü Şerif Amca şimdi sizler için bir kitap yazdı. Anlatacak hikâyeleri vardı. Büyürken fark etmeniz gereken şeyler olduğunu biliyordu. "Gidip de göremediğim çocuk kalmasın; kelimelerimle, hikâyelerimle hepsine ulaşayım" dedi. Kitabı okurken kimlerle mi tanışacaksınız? Gerçek Uğur Böcekleriyle. Dilerseniz siz de Beyaz Uğur Böceği olabilirsiniz. Nasıl mı? Şerif Amca'nın önerdiği iyilikleri yaparak. Gülümseyerek büyümeniz dileğiyle…

Louise Hay sizi düşündüğünüz ve inandığınız şeylerin gücünü keşfedeceğiniz ve tek bir düşünceyle yaşam tarzınızı değiştirebileceğiniz harika bir yolculuğa çıkarıyor. Bu kitap ruhunuzu canlandırmayı, vücudunuzdaki enerji merkezlerini harekete geçirmeyi ve zihinsel arınma için gerekli olan ışığı yakmayı hedefliyor. Yazar sizlerle sırlarını, deneyimlerini ve eşsiz bilgeliğini paylaşıyor. Düşünce dinamiklerinizin neler olduğunu öğrendikten sonra hayatınızdaki tüm olumsuzları ortadan kaldıracak ve net bir eylem planıyla harekete geçmek isteyeceksiniz. Louise L. Hay, kişisel gelişim ve içsel şifa için kendi yaratıcı güçlerini kullanmaları adına milyonlarca insana yardım etmiştir. 'Louise Hay, yazdıklarıyla bütün iyileşmenin başladığı yer olan ruhunuza sesleniyor. Bu kitaba bayıldım… Louise Hay'e de.' Dr. Wayne W. Dyer

Psikanalitik kuram esas olarak ruh içi çatışma modelini temel alır ve nevrotik durumu insan psikolojisini anlamanın anahtarı olarak koyar. Oysa Heinz Hartmann, Anna Freud, Ernest Kris, D. Rapaport ve Erik Erikson tarafından geliştirilen "ben psikolojisi" insan ruhunda nevrotik durum örneğinden kalkarak anlaşılamayacak yönleri, ruh içi çatışmadan arınmış "ben işlevleri" ve "uyum" üzerinden açıklamaya çalışır. Uyum kavramını kültürel olanla sınırlamayan Hartmann, bu yapıtında psikanalitik bilgiyi biyoloji, psikoloji, sosyoloji ve felsefe bilgisiyle birleştiriyor ve gerek "normal" gerekse "anormal" diye adlandırılan insan davranışlarını açıklamaya yarayacak kuramsal bir çerçeve geliştirmeyi amaçlıyor. Günümüzdeki psikanalitik ben psikolojisinde kullanılan çatışmasız ben alanı, çatışmasız ben gelişmesi, birincil ve ikincil özerklik gibi bazı temel kavramların doğuşuna tanıklık edişiyle bu kitap modern psikanaliz kuramında bir dönüm noktası sayılmaktadır.

Öyküler: Kaşağı Perili Köşk İlk Cinayet And Pembe İncili Kaftan Yüksek Ökçeler İlk Düşen Ak Teselli İlk Namaz Kızılelma Neresi Bir Çocuk: Aleko Başını Vermeyen Şehit

Mozart'ı düşündüm: Yaşamı boyu gördüğü anlayışsızlık ve sonradan çukulata markası haline bile gelmesi... Kıçını dönüp terkettiği Salzburg'a bugün "Mozart'ın şehri" deniyor- aynı şekilde Viyana'ya da; oysa daha oradaki mezarını bile işaretlemeyi gerekli görmemişler. Buradaki ikiyüzlülüğün temelinde insanlar için yaratıcının yapıtının, onun kendisi için ifade ettiğinden farklı şeyler ifade etmesi yatıyor- herşeyden önce ekonomik bir anlam: yaratıcının yapıtı 'meta' kılınıp alınıp satılabilir. Bugün bütün dünyada "Mozart" adı altında yürütülen 'mali işlerin yıllık' ciro'su ne kadar acaba?

Ortodoks yöntemler kullanarak yoksullukla mücadele edebilir miyiz? İşgücünü satmadan ve toplumsal olarak kabul görmüş çalışma kavramını yaygınlaştırmadan maişet derdine yeni çözümler bulabilir miyiz? Yaşam projelerinin çalışma, profesyonel yetenek ve meslekler yerine tüketim tercihleri etrafında inşa edildiği bir tüketim toplumunda yoksul olmak, evrensel istihdama dayalı üreticiler toplumunda yoksul olmaktan oldukça farklıdır. "Yoksul olmak," başlangıçta, anlamını işsiz olmaktan alırken, günümüzde yeterince tüketemiyor olmanın berbat halinden almaktadır. Yoksulluk içinde yaşamanın ve bu sefaletten kurtulmanın umut ve olanaklarında gerçekten farklılık yaratan anlamlardan biri budur. Bu ilgi çekici eser, modern tarih boyunca meydana gelen bu değişimi göstermeye ve bu değişimin toplumsal sonuçlarının dökümünü yapmaya çalışmaktadır. Bunu yaparken, artan yoksulluğu yenmek ve sıkıntılarını dindirmek için bulunan sınanmış ve iyi bilinen çarelerin, günümüzdeki yoksulluğun sorunlarını kavramaya ve çözmeye ne ölçüde uygun olduğunu (ya da olmadığını) dikkate almayı amaçlamaktadır. Sosyoloji ve siyaset meraklıları, bu eseri, sürmekte olan toplumsal bir sorunun değişen anlam ve önemi üzerine paha biçilmez bir kitap olarak değerlendireceklerdir.

HarperCollins is proud to present its new range of best-loved, essential classics. 'Oliver Twist has asked for more!' Fleeing the workhouse, Oliver finds himself taken under the wing of the Artful Dodger and caught up with a group of pickpockets in London. As he tries to free himself from their clutches he becomes immersed in the seedy underbelly of the Capital, amongst criminals, prostitutes and the homeless. Dickens scathing attack on the cruelness of Victorian Society features some of his most memorable and enduring characters, including innocent Oliver himself, the Artful Dodger, Fagin, Bill Sikes and Nancy.

Attila İlhan : “Bir İlkokul çocuğuyken ne olduğunu değerlendiremediğim acı gerçeği altmış yıl sonra; Metin Aydoğan’ın yeni kitabı “Ekonomik Bunalımdan Ulusal Bunalıma”da verdiği bilgilerden öğreniyorum… İlhami Soysal’ın deyimiyle; serbest Pazar ekonomisi, “açık kapı politikası” anlamına gelir; kapıyı liberal burjuvazi açacak, bu sayede ecnebi-yerli ortaklarıyla beraber Türkiye’yi yeniden yemeğe başlayacak!..” Ne dersiniz? Yoksa Metin Aydoğan’ın rakamlarını da vererek kitabında sergilediği, bu yeni ‘sindirilme’ süreci midir…” (Cumhuriyet 23 ve 27 Aralık 2002)

3 aylık sesli kadın dergisi

Toplumumuzda çocuğun ele alınış biçimi ve çocuk yetiştirme tutumlarımız konusunda yapılan araştırmalara dayanarak ileri sürülen fikirlerde ortak noktalar, çocuğa karşı geleneksel tavır alışların baskılı ve kısıtlayıcı olduğu, kızların daha çok boyun eğen bir kimlik geliştirecek şekilde yetiştirdikleri, erkek çocuklara aile içinde daha çok değer verildiği şeklindedir..

Yannis Ritsos'un şiirlerini değil, kısa öykü tarzını deneyerek oluşturduğu metinlerini bir araya getirmesi sonucu yazdığı, bambaşka güzellikteki romanıdır. Herkül Millas tarafından türkçeye çevrilmiştir.

Prens Hamlet'in yüzyıllar boyu tiyatro seyircisi için çekiciliğini korumuş olması, belki de onun tutarlı, kolayca bir kalıba sokulabilecek bir kişi olmayışında yatar. Hamlet'in kişiliğini yeterince yansıtabilmek için onu, üç ya da dört aktörün birden oynaması gerektiğini söyleyenler olmuştur. Hamlet'in kendine sorduğu sorular arasında belki de her seyirci kendi sorularını tanımış, bulmuş çıkarmış, cevaplarını bulamasa bile, aynı soruların başka nasıl sorulabileceğini, soru sorma, düşünme sanatını görmüştür.

Venezis'le Saik Faik'in yapıtları arasında bir benzerlikten söz edebiliriz. Konularının hepsi örtüşmese de, üslupları, ayrıntıyla ele aldıkları insan ilişkileri ve insan psikolojisinin anlatılması zor inceliklerini kelimelere döküşteki sadelik bu benzerliği akla getiriyor. Bu kitaptaki öyküler gibi, Venezis'in kahramanlarının çoğu balıkçılar, sade insanlar ve Anadolu'dan göçmüş olan muhacirler. Hikayelerinde çoğu zaman hüzün ve umutsuzluk var. Şöyle diyor Venezis: "Egenin doğu kıyısında yaşayanlara bir sözümüz var, eğer efsanelerimizi ve şehitlerimizi unutmamızı istiyorsanız bunu yapamayız. Ama onurlu ve önemli olan başka bir şeyi, kin gütmemeyi başarabiliriz. Tarihimizi yok saymadan, halklarımızın kardeşliğini şöyle sağlayabiliriz: Bir kefeye bütün çektiklerimizi, onca yüz yılın yükünü, acılarımızı ve yurdumuzdan sökülüp atışımızı koyacağız. Öbür kefeye ise barışa karşı duyduğumuz sevgiyi, halklarımızın bir daha savaşa girişmemesi ve birbirini yok etmeye kalkışmaması gereğinin bilincini..." İlias Venezis

Gündelik hayatın, "küçük şeyler"in, ayrıntıların derinliklerini taramak, kültür hayatımızın yeni kulvarlarından biri. Tarihten Güncelliğe, sözkonusu kulvarın açılmasına, kültür kavramının hak ettiğince geniş bir alanda incelenebilmesine katkıda bulunan değerlendirmelerden, Murat Belge’nin 70’li yıllarda ve 80’lerin başında kaleme aldığı "erken" yazılardan oluşuyor.

Öteki Kâbuslar, iki romanı, bir çocuk kitabı ve ödüllü çevirileriyle tanıdığımız Yiğit Bener'in ilk öykü kitabı... Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanan kitaptaki öykülerin ortak noktası, insanla eklembacaklılar arasındaki ilişkiden hareketle yazılmış olmaları: Bir yazarın evini istila eden karıncalar, hamam böcekleri, güzel bir sofrada yenmek üzere olan bir karides, kelebek koleksiyonerine teslim edilmek üzere olan bir kelebek, salata sosunun içinde can veren bir mayıs sineği...

Anna hasta değil, ama on üç yaşına dek sayısız ameliyat, nakil ve operasyon geçirdi, iğneler vuruldu. Hepsi ablası Kate'in çocukluğundan beri yakasını bırakmayan lösemiyle mücadele edebilmesi için. Kate ile tam doku uyumu olması için laboratuar ortamında genleri özel olarak seçilen özel üretim bir çocuk olan Anna, ablasına ilik verebilmesi için dünyaya getirilmişti bu rolünü ve hayatını hiç sorgulamadı... bugüne dek. Şimdi ise ergenlik çağındaki çoğu genç gibi Anna da gerçekte kim olduğunu sorgulamaya başlıyor ve sonunda çoğu insan için akla getirmesi bile mümkün olmayan bir karar alıyor; ailesini paramparça edecek ve sevdiği ablası için belki de ölümcül sonuçlar doğurabilecek bir karar. Çok önemli etik tartışmaları körükleyen kışkırtıcı bir roman olan Kız Kardeşim İçin, bir ailenin ne pahasına olursa olsun verdiği hayatta kalma mücadelesini ve ibret alınacak bir ahlak öyküsünü anlatıyor

Kıyı bucak gezmeye götüren, hava almaya çıkaran, esintili ama dingin bir demet öykü: “Dünyanın Muhteviyatı”ndaki hayattan kopuk heykeltıraş, “Isırma Korkusu”ndaki insanları ısırmak isteyen adam ve başka tuhaf insanlar… Kıpırtıları ve göze çarpanları kurcalayan Tuncer Erdem, dinlediği, izlediği, renklendirdiği meraklı bir dünyadan resimler veriyor Denizlerimizde Rüzgâr’da.

O devrilen ağaçtandı tabut Yanında anamın çatkılı başı; Gözyaşı dolu bir testiyle, Arabanın üstünde Torosları aşan, Çam kokulu ses

Parke taşlarla döşeli yokuş, hiç sonu gelmeyecekmiş gibi uzayıp gidiyor önünde. Az önce çiseleyen yağmurun kayganlaştırdığı zeminde güçlükle yürüyorsun. Çok hızlı hareket etmen gerek oysa, gökyüzünü kaplayan simsiyah bulutlar birazdan bastıracak yağmurun habercisi. Son dönem öykücülüğümüzün usta kalemlerinden Ayşe Sarısayın, Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü alan Denizler Dört Duvar ve Sait Faik Hikâye Armağanı'nı kazanan Yorgun Anılar Zamanı adlı kitaplarından sonra, yeni öyküleriyle okurlarımızın karşısına çıkıyor. Karakalem Resimler, Sarısayın'ın öykücülüğünde yeni bir adım, tam bir olgunluk dönemi çalışması. Bu öykülerdeki insan sıcaklığı, yazarın öykü kişileriyle kurduğu insanî bağ, şiirsel dil ve tutkulu anlatım, bu kitabı değerli kılan özelliklerden yalnızca birkaçı.

Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı çerçevesinde genelde özürlüler ve özelde görme özürlüler alanında yeterli düzeyde çözümlerin hedeflenmediği bu dönemde görme özürlülerin eğitimi ve rehabilitasyonu konusunda önemli bir boşluğu dolduran Cafer İleri'nin "Görme Özürlülerin Hareket Özgürlüğü Eğitimi" adlı kitabının geliştirilip güncelleştirilerek yeni bilgileri içeren ikinci baskısını gerçekleştirmekle Sabev, gerek görme özürlülere ve gerekse Türkiye Körler Vakfı amaçlarına hizmet etmiştir.

Su kedilerinden söz edildiğini ilk Kez Kasımpaşa’da bir kahvede duydum. İç savaştan cephe gerisine yollanmış olan arkadaşım bu canlının adına ilk kez mineraller konusunda araştırma yaparken Plinius’un yazdıklarında rastlamış. O sıralar en şaştığı şeyler, bir, akik taşlarının silisten başka bir şey olmaması, bir de su kedileriymiş. Çok sonraları yaşayan Brahe de astronom olmasına karşın su kedilerinden söz ediyormuş. Şifalı Bitkiler ve Emraz’da da su kedileri anılıyormuş. Arkadaşım bu canlının aslında birçok kişiyi, birçok yıldızı bağlayan bir eksen olabileceğini düşünmüş. Tüm bunlar yavrus kadarmış. Jkimi zaman geceleyin izli mermilerle yapılan bir çatışmayı izlerken aklına gelmiş. Su kedileri akvaryumlardaki balıklar dara düşünce ortaya çıkıyormuş. Özelikle betalar ya da en azından kırmızı, tüy kuyruklu balıklar son demlerini yaşarken akvaryumda yüzen bir su kedisi beliriveriyormuş. Bu ölüme yakınlığını gösteriyormuş. Büyüklüğü bir kedi yavrusu kadarmış. Kimi zaman yavrusunu kucağında tutar, kimi zaman kunduzlar gibi sırt üstü yüzermiş. Sessizmiş. Mineralog arkadaşım göbeğinin pembe olabileceğini, ola ki durum kötüleştikçe de kızardığını söyledi. Bıyıklarının dokunuşu şifalıymış. Metaller üzerinde inanılması güç etkileri olabiliyormuş: Bir kezinde bir su kedisi arkadaşımın gözünün önünde bir kaşığı kaldırıp havada tutmuş, sonra da kaşığa binivermiş. Kaşık öylece havada duruyormuş. Arkadaşım su kedilerinin hüzünlü bir yunusu gören bir köstebeği, anasının sırtından düşmüş bir yarasa yavrusunu ya da bir ornitorengi andırdığını söyledi. Belki de canlı olmalarına karşın odradeki andırıyorlarmış. Tüm bunları görmemiştim ya da duymamıştım.

Sydney'de Bir Şair saksıda bir yaşam olduğumu unutmuş kök salmaya toprağı arıyorum gübre bol su eksiksiz şaşırtıyor insanı havalar olmadık yerde çiçek açıyorum

Nerede şimdi O her şeyi unutturan Küçük aynan?

Kış büyük geliyor nara gidelim soğudu günlerin yüzü nara gidelim narın bir diyeceği olur da bize açılır yazdan binbir sıcak söz dilimiz kurudu burdan nara gidelim narın bir evi var pek kalabalık keşke biz de otursaydık orada ev büyük geliyor şimdi her oda bir ayrılık, çocuklar kapalı kutu, bahçeler dağınık: Bir salkım üzümü paylaşırken nasıl da bağ bahçe arkadaştık, meğer yapraklarından saymaya başlamış bahçeyi hırsız, bağ çıplak kalmış! Narın bahçesine bir hoyrat girse tenden önce dile yoksulluk düşer dil üşümeden daha da üzülmeden ten açılıp saçılsın bize nara gidelim; ev ki nar gibi içiçe bahçe kadın aşka bahçe, deli sarmaşık tutunup aşkına hemen nara gidelim Nârın elinden kopardık şu aşkı diyelim!

Bu olgunun işaret ettiği gerçek, yönünü çağdaşlığa dönen ve bir “İslami Protestanlık” yaratma niyetinde olan Cumhuriyet’in bu öngörüsünde yatmakta olsa gerekir. Ancak tarih buna izin vermemiştir. Zira demokrasiyi ve özgürlükleri kazanma yolunda çabalayan toplumlarda, bu arayış toplumların kendi iç dinamikleri üzerinden yürümediği takdirde mümkün değildir. İşte bu nedenledir ki, devlet yükselen demokrasi talebi karşısında, kendi öz ideolojik kimliğine dönmüş, 12 Eylül rejimi döneminde okullarda din derslerini mecburi hale getirmiş, işi Alevi köylerine hiç kimsenin gitmediği camiler yaptırmak noktasına kadar götürmüştür. Yine de bu topraklar üzerinde Aleviler, İslamın kendi inançlarına ve ibadet şekillerine tabi olmayanı ötekileştiren ve yüzyıllarca süren yok etme ya da en azından asimile etmeye yönelik politikaları karşısında kendilerini korumaya ve yok olmaktan kurtarmaya çalışmışlardır. Onlar, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin laik olmadığını, gizli bir din taşıdığını bilirler ama Cumhuriyeti desteklemeye de devam ederler. Çünkü Cumhuriyet en azından onlara kendi kimliklerini gizleme imkanı tanımıştır. İşte salt bu nedenle de olsa, kendilerine kimlik sorulmadığı için, “süzme” bir devlet partisi olduğunu biliyor olmalarına rağmen, bugüne dek sürekli Cumhuriyet Halk Partisi’ne oy vere gelmişlerdir. Ne var ki artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Küresel kapitalizm koşullarında dünyaya hükmeden oligarşik akıl, adaletsizlikleri daha da yaygınlaştırmak ve derinleştirmek için, dünya soluna karşı El-kaide’yi yarattığı gibi, ülkemizde de demokrasi güçlerine karşı bir İslami iktidarı destekliyor. Filistin halkının kurtuluş mücadelesi karşısında İsrail’in Hamas’ı kurup da yaşattığı gibi… Yüzyıllar boyunca tarifsiz acılardan, ateşlerden, yangınlardan geçmiş, bütün hayatları bir “bedel ödemeler tarihi”’ne dönüşmüş Aleviler artık susmanın ve kimlik gizlemenin bir işe yaramadığını tecrübeyle biliyo

işte Köpan bölgesi" diye bağırdı Tellal, Tayfaları özenle çıkartırken karaya; Bir güzel yerleştirip gelgit kuşağı üzre saçlarına doladığı işaret parmağıyla. "Saçma şiir" türünde yazılmış en iyi öykülü şiirlerden biri

BU BİR KÜÇÜK KIZIN HİKÂYESİDİR Her insana var olduğunu ilk defa algılandıran başka başka olaylar vardır. Çevredeki eşyanın veya olayların zaman zaman hafızada çakıp sönen bir şimşek ışığı içinde göründüğü yaş, galiba kişiye göre değişiyor. Bu küçük kızın kafasında çakan şimşekler inanılmayacak kadar erken başlar, fakat çok aralıklıdır. Belleğinde hayat, kendini bilmeye başladığı ilk çağın hiç unutamayacağı anılarının başı Beşiktaş'ta doğduğu eve kadar uzar. Bu ev Ihlamur'a giden uzun caddeye inen, birbirine paralel dik yokuşlardan birinin hemen hemen tepesindedir. Bu evden sonra gelen kocaman kırmızı kagir konak, bu yokuşun son evidir. Tepenin solu koyu yeşil çamlar, nazlı söğütler arasında Abdülhamit'in beyaz saraylarını görürken, sağ yanı Marmara denizinin mavi sularına bakar. Evin kendisi, çocuğun belleğinde «Mor Salkımlı Ev» olarak belirmektedir. Bu ev yarım yüzyıldan çok, zaman zaman her gece, bu küçük kızın rüyalarına girmiştir. Arka taraftaki bahçeye bakan pencereler, çifte merdivenlerin sahanlıklardaki ince uzun pencereleri, baştan başa mor salkımlıdır ve akşam güneşinde mor çiçekler arasında camlar ateşten birer levha gibi parlar...

Yazının Gücü / Yazarın Sorumluluğu, Şiir ve Mutluluk, Çağdaş Toplumda Birey ve Sanat, Yaşamın Bilgisine Ulaşmak ve Şiir, Baskı Altındaki Özgürlük: Düşünce ve Sanat, Niçin Şiir?, Tarih Bilinci ve Sanat, Yeni (Olmayan) Bir Şair Tipi, Kendi Anayasasını Çiğneyen Devlet, Edebiyat ve Ödül, İlham Perisi, Kültür-Sanat Merkezlerinin Gerekliliği, Eleştiri Üzerine Notlar, Şiire Usul Sesli Girişler.Nazım Hikmet, Pablo Neruda, Cahit Külebi, Ceyhun Atuf Kansu, Orhan Veli, Paul Celan, Gülten Akın, Şükran Kurdakul, Metin Altıok, Hulki Aktunç, Ahmed Arif, Hasan Ali Toptaş, Abdülkadir Bulut, Kemal Özer, Hayati Baki, Cezmi Ersöz, Zerrin Taşpınar, Salih Bolat, Ali Balkız, Aydoğan Yavaşlı, Hüseyin Şahin, Haydar Ünal."Bu dünya ile yazarak ödeşmeyi seçtim. Kime öfke kime umut, bilirim. Acısı da sevinci de başım gözüm üstüne" diyen Şükrü Erbaş'ın, sevgiyle, sorumlulukla yazılmış yazıları. Şiirlerin çizdiği Şükrü Erbaş resmini bütünleyen usul ince çizgiler... --------------------------------------------------------------------------------