Yazara Gore Listeleme

Kitap, sınıf öğretmenliği programındaki öğrencilere yardımcı bir kaynak ve içeriği de bu ders programıyla örtüşmektedir. On bölümden oluşan kitapta, dünyada ve ülkede yaygın olarak kullanılan tanım ve kavramlara yer verilmektedir. Halk eğitimine neden gerek duyulduğu ve ilgili eğitim felsefeleri; yetişkinlerde öğrenme konusu özetlenmektedir.Yetişkin eğitimde kullanılan öğrenme yöntemleri ile kullanılan araç-gerçler; yetişkin eğitimcide aranan nitelikler ve yetişkin eğitimcinin görevleri ve yetişkin eğitiminin tarihsel gelişimi öztlenmektedir. Yetişkin eğitimiyle ilgili bu genel bilgilerden sonra, yetişkin eğitimi konusunda Türkiye'de ne olup bittiğine değinilmekte;yetişkin eğitimin tarihsel geçmişi;yasal ve kurumsal durum;belli başlı kurumların yetişkin eğitimi etkinlikleri ve uygulamaları ile yetişkin eğitimiyle ilgili sorunlar, gelecek ve öneriler tartışılmaktadır.

Bu kitap, eğitim sistemimizi tanıma ve tanıtma çabasının bir ürünüdür. Kitapta, bakanlık, okullar, öğretmenler ve öğrencileriyle eğitim sistemimizin tarihsel süreç içinde gelişimi ve bugünkü durumu genel özellikleriyle anlatılmakta; sistemin içinde nelerin olup bittiği gösterilmeye çalışılmakta; Bu sistem neden vardır, sistemin gerçek yapısı nedir, sistem var olma nedenine uygun hizmet vermekte midir, sistemin aksayan yanları varsa nerededir... (Arka Kapak'tan)

Arkadi Averçenko’nun öykülerinden derlenen “Leninnâme” adlı kitap geçtiğimiz hafta Kibele Yayınları’ndan çıktı. Leninnâme bir Yayın Kolektifi çalışması olarak gerçekleşti. Derlemede yer alan öykülerin seçimi ve çevirisi bana ait. Bu yazıda kitabın nasıl ortaya çıktığına dair kısaca bir şeyler söylemek istiyorum. Bu söz söyleme ihtiyacını gereksiz bulanlar olabilir. Özellikle sıradan okurlar arasında. Ancak Türkiye’de edebi çevirinin tarihiyle bir şekilde uğraş hâlinde olanlar, çevirmenlerin ürünleri üzerine karaladığı veya hiç karalamadığı satırların kıymetini bilirler. Örneğin, Vâlâ Nureddin’in Sovyetler Birliği’nden döndükten sonra onca yazar arasından çevirmek için ilk önce neden Averçenko’yu seçtiğini bilebilsek hiç fena olmazdı doğrusu. Aynı şekilde, TKP kökenli Rusça çevirmenlerinden Hasan Ali Ediz’in 1950′lerin sonunda, Lenin’in deyimiyle “Feci derecede kızgın ve kırgın beyaz muhafız” Arkadi Averçenko’ya yönelirken aklında ne olduğunu bilmek Türkiye’deki sol kültürün evrimi açısından aydınlatıcı bir an olabilirdi. Ne yazık ki, bunların hiçbiri elimizde yok. Ama en azından Leninnâme için bu notu düşmek elimizde. Rus mizahçı Arkadi Averçenko, St. Petersburg’da çıkardığı Novıy Satirikon‘da 1917 Nisanından sonra Lenin ve Troçki’ye karşı kendi savaşını başlatır. Ekim’den önce ve sonra Bolşevikleri hicveden yazılar yazar, karikatürler yayımlar. Şubat Devrimi’nin ateşli taraftarı olan yazar Ekim’i benimsememektedir. 1918′de Lenin ve Troçki’yi Kızıl Meydan’da kafataslarının üzerinde resmeden bir karikatürün yayımlanmasının ardından dergisi kapatılır. Averçenko Çeka’dan canını zor kurtarır ve güneye kaçar. Bir yandan da savaşını sürdürür. 1920 tarihli “Devrimin Sırtına Bir Düzine Bıçak” kitabı bu kalem savaşının en parlak ürünüdür denilebilir. Lenin’in Kasım 1921′de kitapla ilgil

Arka Kapak Üç Deniz Ötesi'nde bir masal ülkesinin varlığına inanan; o ülkeye ulaşmak için onca acı ve ızdıraba razı olan roman kahramanı. anlatılanların birer yalan olduğunu acı biçimde öğrenir. Esaretin birinden kaçarken diğerine yakalanmıştır. Vatan sevgisi ve evlat hasreti ise çabasıdır. Aradığı manevi huzuru Üç Deniz Ötesi'nde de bulamıyarak kutlu bir yolculuğa karar kılar. Bu yolculuğa katılmak istemez misiniz?