En Son Eklenenler

Ben Jack Maguire. Leonard Magııire'nin oğluyum," dedi güvenlik kapısının diğer yanında duran adama. Kimliğinin sorgulanmasından acı bir ikilem hissediyordu. "Bir oğlu olduğunu bilmiyordum." diye mırıldandı adam, şüpheli gözlerle ona bakarken. "Amerikan aksanıyla konuşuyorsun,." Burada» uzaklaştırılıp, büyüme döneminin büyük bir bölümünü TeksasTta geçiren biri olarak, bunda hiç şaşırtıcı bir yan yoktu. Ama aslında Avustralya'da doğmuştu, (ilkesinden götürüldüğünde yedi yaşında küçük bir çocuktu. Şimdi ise yirmi dört yaşında, genç bir adamdı. "Evi ara ve sor." dedi kendine güvenli bir sesle.

"Bayan Rossini..." Bir ses, ona Bella'mn adıyla sesleniyordu. Jenny, olanları anlamaya çalışıyordu. Kendini kaybetmiş gibiydi ve etrafındaki sesleri anlamaya çalışsa da, dikkatini bir türlü toplayamıyordu. Yoğun bir sisin içinde kalmışçasına, zihni kısa bir süre berraklaşmaya başlıyor, sonra yine eski karanlığına dönüyordu. Bir türlü uyanamadığı bir kâbus mu görüyordu yoksa? Uyanmak ve gerçek hayata dönmek istiyordu, ancak gözka-pakları öyle ağırdı ki... "Bayan Rossini...

"KAYIP: MUHTEMELEN ÖLÜ" Bethany iri harflerle yazılmış sözcüklere boş gözlerle baktı. İçinde derin bir acı duyuyordu. İnanamıyordu. Babasının ne zamandır kayıp olduğunu bile bilmiyordu aslında. Ama ölmüş olamazdı. Hayır, olamazdı. Douglas McGregor hayatta kalmayı başarmak konusunda dünyanın en iyisiydi. Yeni Gine'nin dağlık ve ormanlık kesiminde kaybolduğunda ve öldüğü söylendiğinde de yine ortaya çıkıvermişti.

Abdülmuttalib ve oğlu Haris, Kabe yakınlarında bir yeri kazıyorlardı. Olanca kuvvetleriyle kazmayı vurdukları yerden topraklar saçılıyordu etrafa. Haris, kazılan topraklar birikmeden sepetlere dolduruyor, uzakta bir yere götürüp boşaltıyordu. Ardından da çukurun etrafını temizliyordu. Böylece kumlu toprağın, esen rüzgârla çukuru tekrar doldurmasını engellemeye çalışıyordu. Haris henüz küçüktü, bu yorucu işe pek dayanamıyordu. Hâlbuki onlar çalışırken güneş giderek yükselmiş, ortalığı kavurucu bir sıcak kaplamıştı. Haris, öyle çok yorulmuştu ki elindeki kazmayı bırakıp biraz dinlenmek için oturdu. Azimle çalışan babasına baktı. Babası, bir an olsun durmadan usanmadan çalışıyordu. Abdülmuttalib, küçük oğlu Hâris'in çok yorulduğunun farkındaydı. Neden bu kadar çok çalışmaları gerektiğini bilmesinin ona güç verebileceğini düşündü. Küçük oğlu Hâris'e geçmişte yaşanan olayları anlatmaya başladı. Böylece Haris, kazının sırrını çözebilecek, bu da onun tahammülünü artıracaktı.