En Çok Görüntülenen Kitaplar

Dünyayı dolaşmayı severim. İnsanın başını alıp hiç bilmediği, görmediği ülkelere doğru yolculuklara çıkması, yeni insanlarla tanışması, çeşitli dostlar edinmesi ne kadar güzeldir. Hayatımın büyük bir bölümünü dünyayı dolaşmakla geçirdim. İlk yolculuğumu, babamın gemilerde kaptan olması nedeniyle çocukken yapmıştım. Birkaç yıl kıyı boyundaki limanlar arasında gidip geldik...

Sosyal gerçekliği bir labirent olarak tanımlayacak olursak, bu labirent hakkında edinebileceğimiz en anlamlı bilgi, onun kendi içinde sürekli farklılaşan dehlizleri, açmazları olduğunu kabul etmek olacaktır. Bu söylenenler kesinlikle bilinemezci bir bakışın ürünü değil, tam tersine bilme biçiminin özgürleşmesi sonucunda, labirentin dehlizleri içinde özgürce hareket etme yeteneği kazanma anlamına geliyor. Elimizi kolumuzu, düşünsel yeteneklerimizi bağlayan disiplinlerin sınırlandırılmış yapısına karşılık, ele alınan sosyal gerçekliği ilişki içinde olduğu diğer değişkenlerle bağlantısını kurarak analiz etmek için geliştirilen bir çerçeve, bizi içine alan/hapseden çitlerden kurtaracaktır. Burada vurgulanan disiplinlerarası işbirliğine gitmek değil, amaçlanan verili disiplinlerin ötesine yani sosyal bilimlerin araştırma nesnesi olan sosyal ilişkilerin tanımladığı gerçekliğe ulaşmaktır.

Tanrıların oyunu beklenmedik yönlere kaymış, Kılıçları toplamaya giden Hermes'in ölümünün ardından her şey karmakarışık olmuştu: Artık insanlar, Tanrıları öldürebiliyorlardı. Çağlardır gizlenen büyük sır, Dünya'nın hükümdarları olarak insanları gösteriyordu: "Tanrıları yaratanlar insanlardı ve onları rüyalarında yaratmışlardı." İnsanlar farklı rüyalar görmeye başladığında ve oyun son bulduğunda kazanan kim olacaktı? Kontrol Tanrıların elinden çıktı... Yanıtsız bırakılan soruyu duyun: "Öyleyse insanları kim yarattı?"

Birlikte Yaşamak Mümkün...Yeter ki Anlaşmaya Gönlün Olsun! Gülsen Hanım ne yaptı ne ettiyse, evini istila eden farelerden kurtulamamıştı. Onları zehirlemeye bile kalkışmış ama yine de onlarla baş edememişti. Çaresiz kalan yaşlı kadın, sonunda evini terk edip şehre taşınmaya karar verdi. Şehirde fare yoktu ama penceresinin önünde sebze bahçesi de yoktu. Her yer asfalt ve betondu. Gülsen Hanım kır evine geri dönmek istiyordu. Öyleyse, farelerle uzlaşacak bir yol bulması gerekiyordu!