En Son Eklenenler

'İnsanlık her yüz yılda test ediliyor. Her yüzyıl dört genç (kız ve erkek) büyük mücadeleye katılmak zorundadırlar. Aradan sadece yüz yıl geçti ve çocuklar en hızlı şekilde seçiliyorlar. Mücadele, Ateş Şehri Roma'da başlayacak.' 29 Aralık, Roma: Gece vakti, Tiber Nehri boyunca bir adam nefes nefese koşuyor. Elinde siyah bir çanta var. Dört çocuk arıyor. Aynı anda, Elettra, Sheng, Mistral ve Harvey karla kaplı şehri keşfetmek için gizlice otel odalarından dışarı çıkıyorlar. Birkaç saat öncesine kadar henüz tanışmamışken, şimdi ortak bir şeyi paylaştıklarını biliyorlar: Hepsi ayni günde doğmuşlar, 29 Şubat'ta. Adam onları gördüğünde, kuşkusu kalmıyor: Bu çocuklar onlar olmak zorunda. Değerli çantasını Elettra'ya emanet ediyor ve kaçıyor. Çantanın içinde garip bir tahta harita var… Mücadele başlıyor...

“Sözün, sazın, izin ne güzel.” Yaşar Seyman, gökyüzünde turnaların, yeryüzünde nehirlerin eşlik ettiği bir yolculuğa çıkarıyor okurunu bu kez. Anadolu’dan havalanıp dünyaya kanat açan bir allı turna misali doğup büyüdüğü toprakların renklerini tüm dünyanın renkleriyle harmanlayan Yaşar Seyman, kalem diye bir turna teleğini almış, aşk mürekkebine batırıp yazmış Âşık Veysel’i. Bu yüzden bu kitapta okuyacağınız sıradan bir Âşık Veysel biyografisi değil, Yaşar Seyman’ın Âşık Veysel’idir. Kızılırmak boylarından turnalar eşliğinde yola düşüp, deyişlerle, türkülerle, söylencelerle, anılarla Âşık Veysel’in izinde adım adım dolaşıyor. Sayfalarda ilerlerken âşıklık geleneğindeki yerinden köy enstitülerindeki eğitmenliğine, doğa sevgisinden “dert ehli” bilge kişiliğine, Cumhuriyet sevdasından gittiği her yere ışığını götüren aydın kimliğine katman katman bir nehir gibi açılarak akıyor Âşık Veysel, kıyısında yürüyoruz. Yolun bir yerinde Umberto Eco’nun “Kör Kütüphaneci”si Jorge Luis Borges katılıyor Arjantin’den, Âşık Veysel’le yârenlik ediyor, bir yerde Akdeniz’in öte yakası Mısır’dan Taha Hüseyin eşlik ediyor. Yaşar Seyman hepimizi, “seni yazmak bir aşk hali” dediği Âşık Veysel’in izinde o "uzun ince yol"u muhabbetle, aşkla yürümeye davet ediyor.

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AÖF) Genel Uygarlık Tarihi Çıkmış Sorularıdır.

Metro tünelinin içinde nefes kesen bir koşu vardı. Çocuklara rehberlik eden Kızılderili, Ermete'yi omzuna attı, sanki gözleri karanlıkta görüyormuş gibi hareket ediyordu. Sadece eski rayların kesiştiği yerlerde yavaşlıyordu. Bir ara diğerlerine dönerek, "Sadece iki dakikamız var" dedi. Diğer üçünün önünde koşan Harvey, yeşil, küçük bir ışık gördü. Ve sadece o an nerde olduklarını anladı: Metrodaydılar. Diğerlerini cesaretlendirip hareket etmeleri için bağırdı, Şeng, "Aman, aman, aman!" diye söylenmeye başladı, Elettra, Mistral ve Harvey'i olanca hızla geçti. Mistral'in ayağı tökezledi ve yere düştü. "Çabuk olun! Tren geliyor!" diye bağırdı Harvey. Sonra Mistral'i kucağına aldı ve koşmaya devam etti. Bunu yaparken, duvardaki projeksiyonlardan biri profesörün smokininin omzunu yırttı. Oldu bu is. Ve yüz metreden daha uzak olmayan bir mesafede metro istasyonunu gördüler. Aşağıdan bakıldığında tamamen farklı görünüyordu. Kızılderili, platforma ulaştı ve Ermete'yi fırlatır gibi oraya attı. Sonra Şeng'e doğru döndü, ellerini birleştirdi ve yukarıya çıkmasına yardımcı oldu. Bir ses trenin gelişini bildirdi. "Ha gayret! Ha gayret!" diyerek Sheng, yanında Mistral'le zorla yürüyen Harvey'e bağırdı. Birdenbire tünel bembeyaz kesildi. Hava, sanki dev bir vantilatör tarafından emilmiş gibi oldu. Tren göründü. 16 Mart, New York soğuğun pençesinde kıvranıyor. Harvey, Mistral, Elettra, ve Sheng Mandarin Oriental'in holünde yeniden birlikteler. Central Park'a bakan, manzaralı geniş bir camın önünde küçük bir masa seçtiler. Ortalarında ise Roma'da buldukları ahşaptan yapılmış antik bir harita. Her biri bir ucundan tutmuşlar. Hazırlar. Ancak o zaman, onları kuşatan bu gizemi çözüp ne yapacaklarına karar verebilirler. Lucifer'in lanetli sahibi onları neden takip ediyordu? Gözlerinin önünden çalınan besinci topaç nerdeydi? Ya da hepsinden daha zoru, Taş Yıldız'ı bulabilecekler miydi? Bütün bu soruların cevaplarını ararken tek bildikleri, acele etmeleri gerektiği ve artık asla geriye dönemeyecekleriydi.