En Son Eklenenler

Kızarmış ekmek gibi kokan kolalı giysileri ve papağan başlı şemsiyesiyle Mary Poppins ciddi, aklı başında bir dadıya benziyodu. Oldukça aski ve titiz, üstelik de çok alıngandı. Duvardaki yağlıboya tabloların içine girdiğinin, dolunayda parkta aslanlarla dans ettiğinin, kimi akrabalarının oldukça garip alışkanlıkları olduğunun kendisine hatırlatılmasından hiç mi hiç hoşlanmazdı. Jane ve Michael dadılarını kızdırmak istemiyorlarsa başlarından geçen birbirinden garip maceraların hiç sözünü etmemeleri gerektiğini öğrenmişlerdi.

İşgale karşı isyanın hatibi... 1915 Ermeni tehcirinde sesini yükseltmiş; idam cezasına yüz yıl önce karşı durmuş birkaç aykırı isimden biri... Mahatma Gandhi'nin, Bertrand Russell'ın ve Yahya Kemal'in yakın dostu... Ali Ayet ile Hasan Zeki'nin annesi... Yüzlerce makalenin, onlarca kitabın yazarı... Aşkın ve hürriyetin her gün yeniden kazanılması gerektiğine inanan, dünya çapında entelektüel bir kadın, Halide Edib... "Onunla Bayan Isabel Fry'ın evinde tanıştım ve anlattıklarını saatlerce tek başıma dinledim. 'Haremin Işığı' ile birlikte bir odaya kapatılmış Byron gibi hissetmeme neden olan o büyüleyici güzelliği olmasaydı, belki de siyasi fikirleri daha çok aklımda kalırdı. Hatıra defterime, 'Bir ceylanı andıran yumuşacık süzgün bakışları, hafifçe yukarıya kıvrılmış minik üst dudağı, ince uzun burnu ve dalga dalga bakıra çalan esmer saç örgüleri, incecik ve alabildiğine zarif endamıyla, görüp görebileceğim en enfes yaratık' diye not düşmüşüm. İnsanı altüst eden bir kadındı; bizi baş başa bıraktıklarında hafif yüzüm kızarmıştı, belki her ikimiz de biraz utanmıştık. Ancak, hemen ciddi bir sohbete girişti ve ateşli ateşli bana Jön Türkleri anlatmaya koyuldu..." Henry W. Nevinson İpek Çalışlar'ın, roman akıcılığında kaleme aldığı bu kitap; sabırlı, ayrıntılı bir araştırmaya, tanıklıklara, bugüne kadar gün ışığına çıkmamış mektuplara, arşiv belgelerine dayanıyor. Çalışlar, edebiyat ve siyasetle geçmiş bir ömrün karanlıkta kalmış yanlarını da içeren çalışmasıyla, "Halide Edib gerçeği"ni anlatıyor. Tanıtım Yazısı'ndan

Geçenlerde İş Bankası Kültür Yayınları’nın Caddebostan’daki dükkanına girdim. Alacağım kitabı ararken, raflarda duran bir kitap kapağı dikkatimi çekti. Bu ne tanıdık bir resimdi böyle! “Bir Gençlik Masalı” adlı kitabı ilk defa görüyordum; ama kapaktaki resim, benim bu kitabı noktasına, virgülüne kadar bildiğimi söylüyordu. Rafa atıldım; kitaba resmen aç kurtlar gibi saldırıp rastgele bir sayfa açtım: İşte! Benim biricik “Örümcek Dede” kitabım karşımda duruyordu. Dükkandan ayrılırken, aldığım kitaplar arasında elbette “Bir Gençlik Masalı” da vardı.

Peygamberimi Seviyorum. Çünkü, Onu neler sevmedi, kimler sevmedi ki... Onu herşey sevdi, her varlık sevdi. Bulutlar, sevdi onu güneşten koruyarak... Ağaçlar sevdi onu, toprağı yarıp yerinden çıkarak... Kurtlar sevdi onu, çobanlara rehber olarak... Güvercinler sevdi onu, önünde yuva yaparak Örümcekler sevdi onu, huzurunda ağ örerek... Develer sevdi onu, görünce önünde çökerek... Geyikler sevdi onu,verdiği sözde durarak... Dağlar sevdi onu, heyecanından titreyip sallanarak... Toprak sevdi onu, ayağını vurunca bağrından su fışkırtarak... Kuyular sevdi onu, Kupkuru iken sularla çağlayarak... Aylar sevdi onu, bir işareti ile ikiye ayrılarak... Güneşler sevdi onu, batmasını geciktirerek... Melekler de sevdi onu, Savaşlarda yardım ederek... Cinler sevdi onu,sesini duyunca hayran kalarak... İnsanlar sevdi onu can atarak, canlarını vererek.. Bebekler sevdi onu, birdenbire dile gelerek... Ama asıl onu Rabbi seviyordu, ona "Habibim" demişti en çok sevdiğini ifade ederek... Peygamberimizi sevmek, imandır, ibarettir, Cennettir, huzurdur, mutluluktur.