En Son Eklenenler

Açlıktan ölmek üzereydim. Ama yine de yiyecek bir şey uzatmak ya da bir sent vermek için açılan bir kapıya diğerleri kadar hızla atılıyordum. O günlerde her şey öylesine ters gidiyordu ki, bir gün tam tren kalkmak üzereyken gardaki görevliyi atlatıp zengin biri için ayrılmış bir kampatımana daldım. Beni engellemeye çalışan görevliyi aşıp karlı bir tavırla zengine adama yaklaştım. Tam görevli üzerime çullanacaktı ki edepli bir biçimde milyonere: "Yiyecek almak için bana bir çeyrek verin lütfen!" diye haykırdım. Ve gerçekten adam elini cebine götürdü ve bana tastamam bir çeyrek uzattı. Talebim onu o kada şaşırtmıştı ki, tıpkı bir robot gibi dediğimi yaptı. İşte o zamandan beri neden sanki bir dolar istemedim ki, diye hayıflanmışımdır hep. Çünkü eminim ki isteseydim verecekti.

Baharlar, kar taneleri ve güneş ışınları… O ışınlar çiçeklere ve kar tanelerine vuruyor, simli ışıltılar oluşturuyordu. İşte böylesi bir doğa görüntüsü içinde dedemle konuştum, anlattım, tüm duygularımı paylaştım onunla. Unutulmaz bir zaman dilimiydi benim için… İşte böyle… Ve sonra… Arkadaşlar… Gırgır şamata… Bu da hayatın başka bir yüzü… Sabah dedemle geçmişi ve bambaşka düşünceleri yaşamış, öğleden sonraysa arkadaşlarla gelecek üstüne, bizden sonraki kuşak üstüne, çocuklarımız üstüne eğlenceli konuşmalar yapmış, gülmüş, eğlenmiştik. Ölüm ve doğum... Geçmiş ve Gelecek... Tıplı kar taneleri ve baharlar gibi... Hayatımızı oluşturan değişik renkler... Bitmedi bir de ofiste yaşananlar var. Dedim ya süperstar gibiyim, diye. Dün sabah ofise geldiğimde ne göreyim... Masam çiçekler içinde... Ve bir not ´Tanrının verdiği en güzel hediye. Tadını çıkar.´ Ve altında tüm çalışanların imzaları... Kutlamalar. İyi dilekler... Çok çok hoştu. İşte sayende yaşananlar, sevgili bebiş. İstersen artık birbirimize iyi geceler, yedi cüceler diyelim ve uyuyalım. Ne dersin?

İnsan ki eşrefi mahlûkattır, içindeki semavi özü keşfetmekle yükümlüdür. Çıkacaksın yollara, kendine doğru git gidebildiğin kadar. Keşif boynumuzun borcudur. Kendimizi keşfetmek, aşkı keşfetmek, dünyayı keşfetmek, ötekini keşfetmek… (…) Çakılı kalmamak sırf alışkanlıklardan ötürü demir atığın koylara. Çıkmak oralardan, geçmek dalgakıranların beri tarafına, bilmediğin memleketlere varmak, tatmadığın yemekler yemek, sözlerini anlamadığın şarkılara içlenmek, risk almak, dağılmak ve parçalanmak ve hasret çekmek buram buram, gurbetin tadına bakmak ve kendini yabancının gözünden görmek, şaşırmak bir çocuk gibi dünyanın hallerine, çeşitliliğine, güzelliğine, acımasızlıklarına… şaşırmak ölene kadar… şaşırma kabiliyetini hiç yitirmemek… budur son tahlilde Ademoğullarına, Havvakızlarına kendilerini keşfettiren serüven.

1927 Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen, durağan nitelikleri yok sayarak devinimi, hareketi öne çıkaran, "süreç felsefesi" olarak bilinen anlayışın kurucusu Fransız filozof. Bir Yahudi ailesinden gelmesine karşın tam bir kentli Fransız gibi yetiştirildi. Yüksek Öğretmen Okulu'nda öğrenim gördüğü sırada Yunan ve Roma dönemi klasiklerini tanıdı. Paris, Angers ve Clermont-Ferrand gibi kentlerdeki kimi liselerde felsefe öğretmenliği yaptı ve felsefesinin temel ilkelerini bu dönemde geliştirdi. Essai sur les données immédiates de la conscience (1889) başlıklı teziyle doktor unvanını aldı. Bilimsel yöntemlerle ölçülen zaman kavramına karşı durée (süre, yaşanan zaman) kavramını geliştirerek dönemin felsefi düşünüşü üzerinde büyük bir etki yarattı. Beden ve ruh ilişkisi üzerine o dönemde başladığı çalışmaları Madde ve Bellek'in ilk kez 1896'da yayınlanmasıyla dil yetisinden psiko-fizyolojiye uzanan bir yelpazede geniş yankılar uyandırdı. 1900 yılında Collége de France'a seçildi. Edebiyattan müziğe kadar sanatın birçok dalında ve birçok çağdaş yaratıcı üzerine başat bir etki yarattı. 1907'de yayınlanan yapıtı L'Evolution créatrice, evrim sürecini devamlı hareket halindeki yaşam atılımı (élan vital) kavramıyla açıkladığı bir başka dönüm noktası oldu. 1915'ten sonra Académie Française'in kırk ölümsüz üyesinden biri olarak onurlandırıldı. 1932 yılında son büyük başyapıtı Les deux sources de la morale et de la religion yayınlandı. Bu büyük yapıtında, bir taraftan zihinsel bir ahlak anlayışını, öbür taraftan Hıristiyan azizlerinde kişileşen mistik ahlak kavrayışını çözümlerken, dine özgü tek işlevin bir tür fonction fabulatrice (masalsı işlev) olduğu savıyla yaklaşımını bağımlı, adanmış yorum ölçütlerinin ötesine taşıyordu. Bergson'un yarattığı çok yönlü etki, Batı felsefe ve sanat sahnesinde uzun süre varlığını korumuştur.