En Çok Görüntülenen Kitaplar

...Kısmet, Rahmi M. Koç Müzesi'nde yerini alırken tekneye dokunup dokunup ağlamıştı Sadun Ağabey. Kısmet'in onun için önemini anlatan, Kismet'in sadece bir tekne olmadığını gösteren daha iyi bir kanıt olamaz. Bu elinizdeki ince kitapçık o gözyaşına sebep olan tekne ve insan arasındaki dostluğa, bağa bir övgüdür ya da bir borçtur. Kısmet, sadece birkaç tahta parçası ve metalden oluşan bir tekne değildir... Hintli Asaf ve Athar, bir biyografi ya da bir tarih kitabı değil. Adı, en meşhur eseri olan Kısmet ile özdeşleşen tekne tasarımcısı Athar Beşpınar ve Haliç'te açtığı tersanesinin anahtarını cumhuriyet kurulduğunda Mustafa Kemal'e sunarak "Bu tersane artık milletin malıdır" diyen Asaf Beşpınar'ın, bir baba oğulun hikayesi. Yazarı Çetin Kent ile Osmanı illerinden Polonya'ya, Hindistan'dan İngiltere'ye uzanan bir araştırmanın belgelerinde, geçmişin soğuk ve puslu sokaklarında kaybolacağınız heyecanlı bir polisiye, parçaları tamamlandıkça büyüleyici bir tasarıma dönüşen bir bulmaca... Bu kitap, tekne ve insan arasındaki dostluğa, bağa sunulan bir övgü, dünyayı dolaşan ilk Türk yelkenlisi Kısmet'i elleriyle yapan bir adama ve babasına bir saygı duruşu aynı zamanda.

Seni Kahve Paklar Arkası üstü yattım, kuşu seyretmeye başladım. Nasıl da kanatlarını oynatmadan havada dönüyor da dönüyor!.. Bizi, bütün kırları seyrediyor. Ben bu kuşun yerinde olsam, hiç bu boş kırlarda dolaşmaz, bütün memleketleri gezerdim. Her gün başka bir ülke seyrederdim. Bu boş kırlarda görecek ne var? Halil Kâhya’nın koyunları görünüyor. Sığırlar şehre dönüyor. Daha uzaklarda başka bir şey yok! Ama belki yüksekten başka şeyler de görünür.

Amargi dergisini düşündüğümde, aklıma ilk gelen sözcük polemik oluyor. Belki İnternet’in yarattığı şımarık ve küstah iletişim kültürünün oluşumundan çok önceleri yayınlanmış olmasındandır, ben bu polemikleri ve tartışmaları oldukça faydalı ve olumlu bulmuşumdur hep. Ateşli, kimi zaman saldırgan ve ironik ve biraz küstah ve ukala, kimi zaman şevkatli bir ton barındıran bu tartışmalar, bana sorarsanız, bugün dahi sahip olmadığımız bir tartışma kültürüne sahipti. Bu seçkide polemikler yaratan makaleleri okuyabileceğiz. Amargi’nin bana anımsattığı ikinci kavramsa pasifizmdir. Yazarların pasifizm tartışmalarını, geleneksel anarşizmin bile ancak bir iki kitaplar öğrenilebildiği yıllarda sürdürmesi, nostalji yapıyorsam bağışlayın, duygusal bir saygıyla zihnime ve politik birikimime kazıdığım enerjilerdendir. Radikal ve militan pasifizmin anarşizmle ilintilendirilmesi, Amargi sayfalarında kendini belli etmektedir.