En Son Eklenenler

sonra engin bir sessizlik!.. Yerdeki cesedinize bakıyorsunuz!.. Daha önceleri "Benim elim, benim ayağım, benim başım..." diyerek kendinizle özleştirdiğiniz bu et yığınının sizden ayrı, sizden farklı bir şey olduğunu yeni farkediyorsunuz!.. Size emanet olarak verilen bu cesadin yaratıcısı geliyor aklınıza!.. "Allaaah" diyorsunuz dehşetle!.. "Dünya hayatında ne yapmam gerekirdi ve ben ne yaptım? " sorusu ateşten, bir göktaşı gibi düşüyor üzerinize!. Eziliveriyorsunuz!. Kalkamıyorsunuz, öırpınamıyorusnuz, kımıldayamıyorsunuz bu sorunun altında!. Oysa cevabını bildiğiniz bir sorudur bu!. Fakat yine de susmayı tercih ediyorusunuz!. Çünkü dilinizin ucuna gelen cevap, dilinizi bile utandıran bir cevaptır!. Panik içindesiniz!. Bütün bunlardan kaçmanız bütün bunlardan kaçabilmeniz, kendinizden kaçmanıza, kendinizden kaçabilmenize bağlı!. Fakat ne mümkün!. Size sizden uzak, size O´ndan yakın hiçbirşey yoktur etrafınızda!.

Saffet hoca gece yarısı patlamanın sesiyle ayağa fırladı ve beyaz eşya mağazasının yandığını gördü. Dükkândan sokağın sonuna doğru Ömer kaçıyordu. İtfaiye geldi yangını söndürdü. Saffet hocanın koca beyaz eşya dükkânından sadece babasının eski koltuğu sağ çıkmıştı. Ömer devamlı saffet hocanın sohbetlerine katılırdı çok istekli bir müslümandı. Birkaç sene önce Çeçenistana savaşa gitmişti ama kimsenin bilmediği nedenlerden dolayı geri dönmüştü. Saffet hoca yangın sonrasında Ömerin yanına gitti ve neden dükkânı yaktığını sordu. Ömer bu soruya daha önceden hazırlanmışçasına cevap verdi:

Durmuyordu, durmak bie yana git gide şiddetleniyordu bu sarsıntılar!. Sartıntıyla kolkola gelen müthiç uğultu ise sarsıntıdan daha fazla bir korku, daha fazla bir dehşet veriyordu insanın içine!. Bu bir se miydi, yoksa yıllarca birikerek büyüyen öfke ve kızgınlık dolu bir homurtu mu pek anlaşılmıyordu!. Ne yapacağını şaşırdı Hakan!. Duyduğu dehşetten nefes almayı unutmuş gibiydi!. Aman ya Rabbi ne kadar uzun, ne kadar da uzun sürüyor" dedi içinden!. Küçücük bir zaman dilimi olan saniyeler, küçücük içlerini deprem gerçeğiyle doldurarak bir saat, bir gün, bir hafta gibi genişliyorlardı sanki!. Mahzene doğru hızla inerlerken arkalarına hiç bakmıyorlar, arkalarına hiç bakmak istemiyorlardı artık!. Çünkü git gide artan müthiş bir çatırtı sesi kendilerine yaklaşıyor, kendilerini takip ediyor gibiydi!. Sanki arkalarından moloz yüklere, dehşet verem nir gürültüyle kamyonlarca moloz dökülüyordu!. Fakat canlıydı, canlanmış bir canavar gibiydi bu molozlor!. Uzun yıllardır insanların isyanını sessiz bir öfke ile seyreden tavanlar, insanların küfrünü büyük bir sabirla dinleyen duvarlar, deprem ile canlanarak bu yılların hesabını sormak istiyorlardı!

Saul Ackerman gömlek değiştirir gibi sevgili değiştirirdi. Zengin,başarılı ve çekici bir erkek olarak hayatına girmek isteyen kadınlar pek çoktu. Ve o Stephenie'yi de diğerleri gibi onun peşinden koşacak boş kafalı bir kadın sanmıştı. ama Steph hiç de göründüğü gibi biri değildi. Ve böyle farklı görünmesinin bir de sebebi vardı...