En Son Eklenenler

İnsanlığın; medeniyetler çatışmasına değil, medeniyetler buluşmasına ihtiyaç duyduğu günümüzde, Mevlâna düşüncesi çok daha büyük önem arz ediyor. Bu çatışmayı barışa dönüştürebilecek potansiyel Mevlâna fikriyatında var. Mevlânanın bugün bu kadar önem kazanmış olması, sözlerinin insan gerçeği ile buluşmasından, insan denen meçhulü çok iyi ifade etmesinden ileri geliyor.Mevlâna gibi abide bir şahsiyetle aynı kültürü paylaşanlara ne mutlu!..

"Kant ideal kadına âşık oldu ama asla evlenmedi. Nietzsche reddedildi; aşkı trajediye, trajediyi ise felsefeye çevirdi. Hegel yasak bir aşktan doğan sonuçları görmezden geldi, tinle yaptığı anlaşmaya ihanet etti. Heidegger, Arendt’e varlık kadar karmaşık bir aşk sundu. Sartre ve Beauvoir aşkı bir “anlaşma”ya dönüştürdü. Foucault arzunun sınırlarını zorladı. Derrida ise aşkı bile yapı bozuma uğrattı. Âşık Filozoflar, yedi büyük düşünürün özel hayatını duygusal kırılganlıklar ve etik çıkmazlar eşliğinde incelerken, bu kişisel deneyimlerin felsefi sistemlerine nasıl nüfuz ettiğini gözler önüne seriyor. Yazar Warren Ward, aşkı sadece bireysel bir mesele değil, düşünsel bir güç kaynağı olarak ele alıyor; aşkın, Kant’ın epistemolojisinden, Foucault’nun beden politikasına, Sartre’ın varoluşçuluğundan Derrida’nın metinler arası ilişkilerine kadar uzanan etkisini ustalıkla analiz ediyor."

Bir hayatı yaşamak, yaşadıklarımızdan bir hayat yapmaktır. Bazen vazgeçmektir. Anın dolu, elimizdeki kadehin boş olduğunu görmektir. Bir hayatı doldurmaktır kadehe, şekillere renk vermektir, gerçeğe dönüştürmektir onları. Zihnimizdeki tüm resimleri çıkarıp atmaktır ve bazen de. Kabul etmemektir.

Bu kitabın merkezinde, dindar çevrelerde yetişmiş, ibadetlerini yıllarca eksiksiz yerine getiren fakat zamanla çeşitli nedenlerle dinî pratiklerden uzaklaşan erkeklerin sekülerleşme süreçleri yer alıyor. Türkiye özelinde daha önce tartışılmamış biçimde mütedeyyin erkeklerin sekülerleşme süreçleri dindar geçmişleriyle birlikte ele alınıyor. Gündelik hayata odaklanan kitap, mütedeyyin erkeklerin büyüdükleri evlerdeki dinî tablolardan mahalle sohbetlerine, evlerde dinlenen ilahilerden okunan kitaplara ve bütün bu varoluş biçimlerinin terk edilişine uzanan geniş bir çerçeveyi saha araştırmasıyla görünür kılıyor. Furkan Dilben, görüşmecilerin “arafta kalma”, “hamurunda İslam olma”, “ezberi unutma” ve “tevafuktan tesadüfe geçiş” gibi ifadelerinden yola çıkarak şahsi hikâyelerin gayrişahsi anlamlarını “habitus” ve “ritimanaliz” kavramlarıyla birlikte tartışıyor. Böylece, kişisel deneyimlerle Türkiye özelindeki güncel sekülerleşme tartışmalarını buluşturan özgün bir çalışma ortaya çıkıyor. “Ne annem ne babam biliyor benim inançsız olduğumu. […] annemin iyi hissetmesi için özellikle dinî günlerde arıyorum. Mutlu oluyor, o mutlu olunca ben de iyi hissediyorum. Ama bu insanı ikiye bölen bir durum. İki kişi gibi yaşıyorsun hayatı.” “Bu dünyayı öteki dünya için yaşarken, artık burası için yaşamaya başlıyorsun. Bildiğin her şey değişiyor haliyle.” “Yeni seküler hayat, en başta bir yıkım olarak geldi çünkü artık hayatımda din yoktu ama bütün enkazın üzerinde yaşamam gerekiyordu. Elbette yıkım hemen olmadığı gibi yeni hayatım da yeni kurulmayacaktı. Ama işin zorluğu yıktığım hayatta daha tecrübeliydim.”