Yazara Gore Listeleme

        “Merdiven” Gonca Rubacı’nın, babasının yaşamını ve onunla ilgili anılarını kaleme aldığı kısa hikâyelerden oluşan ilk kitabıdır. Hikâyeler bir çocuğun gözünden babasını ve ona olan duygularını anlatmak, bununla birlikte de bu duygulara tanık olan aynı zamanda da eşlik eden sevenlerine, sevdiklerine bir teşekkür amacıyla yazılmıştır. Kitapta zaman zaman günümüz Türkiye ’si ile değişen yaşamlarımıza da vurgu yapılmakta ve en çok da geçmişe, çocukluğa özlem dile getirilmektedir.         Gonca Rubacı kitabında, babası İrfan Rubacı’dan, hem hayatımın hem de bu kitabın kahramanı, yoldaşım, sırdaşım, yol göstericim, kavalyem, koçum, efsanem, canım babam sözleriyle bahsetmektedir. İrfan Rubacı, 1966-1971 yıllarında Bursaspor ‘un sol kanatının unutulmaz futbolcusu ve aynı zamanda da Bursaspor’u 1.lige taşıyan efsane kadronun sol bekidir. Bursaspor tarihinin ilk üniversite mezunu futbolcusu ünvanını almıştır. Hem yönetici hem de avukat olarak Bursaspor’a hizmet eden Türkiye ’deki ender futbolculardan biridir.   

Bazı kitaplar vardır ki yazmak, mangal gibi yürek ister.İşte elinizdeki eser onlardan biri…Ayrıca Fethullah Gülen Terör Örgütü (FETÖ) konusunda en önemli kaynak kitap olma özel-liğini de taşıyor.Bu örgüte herkes alkış tutup yakınlaşmanın yollarını ararken, 17 yıl önce değerli meslektaşım Zübeyir Kındıra, “Fethullah”ın Copları” nı yazma yürekliliğini göstermişti.“Fethullah”ın Copları” nda bu yapılanmaya ilk kez “terör örgütü” diyen ve başta devlet olmak üzere hepimizi uyaran Zübeyir Kardeşim, yeni kitabıyla da FETÖ” nün adeta röntgenini çeki-yor.Bana gönderdiği kitap taslağını okudukça nasıl yoğun bir emek verdiğini, iddialarını belgelere dayandırdığını, ilginç olduğu kadar tuhaf ve karmaşık ilişkiler ağını dupduru bir dille anlaşılır kıldığını fark ettim.Okudukça etkilendim ve bir solukta bitirdim. Sevgili okurlar, Bu örgütün siyasi ayağı henüz ortaya çıkarılmadı. En etkin olduğu polis örgütlenmesi de gi-zemini koruyor. İşte Zübeyir, yeni eseri “Şeytanın İmamları” ile bu karanlık alanlara ışık tu-tuyor. İlk kitabında yaptığı gibi yine çok ciddi uyarılarda bulunuyor.Dilerim onun daha önceki uyarılarını duymazdan gelen devletimiz bu kez aynı hataları yapmaz ve böylece yanlışların, aymazlıkların sürüp gitmesi önlenir.Mesleğimizin etik değerlerine sıkı sıkıya bağlı kalarak soruşturmacı gazeteciliğin çarpıcı bir örneğini sunan değerli dostum Zübeyir”i yürekten kutluyorum. Kalemin tükenmesin sevgili kardeşim… -Uğur Dündar-

Atatürk daha önce de bazı rahatsızlıklar geçirmiştir. Ancak onu esas sarsan, sonunda onu ölüme kadar götürecek olan bir karaciğer rahatsızlığı olan "siroz"dur. Ama sirozun başlangıcını doktorlar 1936 yılına kadar götürürler. Çünkü halsizlik ve yorgunluk Atatürk'te o yıllarda görülmeye başlar. Hastalığın gerçek belirtileri 1937'de ortaya çıkar. Gittikçe sıklaşan burun kanamalarını, vücutta kaşıntılar izler. Ne var ki, bu kaşıntılar değişik nedenlere bağlanır, hatta 1937 sonbaharında karıncaların bastığı Çankaya Köşkü'nde yoğun bir karınca savaşı bile yapılır. Doktorlar, Atatürk'teki belirtileri görmelerine rağmen doğru teşhis koyamazlar ve hastalığın ilerlemesine neden olurlar. 11 Kasım 1923'te Çankaya'da öğle yemeğinden sonra göğsünde ve sol kolunda ağrı hisseden Gazi'yi ve eşi Latife Hanım'ı orada tesadüfen bulunan Dr. Refik Saydam tedavi etmiş ve Atatürk'ün krizi atlatmasını sağlamıştı. Cumhurbaşkanı iki gün sonra, 13 Kasım 1923'te bir kriz daha geçirince, Prof. Dr. Neşet Omer, Ankara'ya çağrılmış ve Atatürk ile Latife Hanım'ı tedavi etmiştir. İstanbul Üniversitesi'nden Prof. Dr. Neşet Omer (İrdelp) rahatsızlığın çok çalışmaktan, yorgunluktan kaynaklandığını, alkolü, tütünü, kahveyi azaltması, dinlenmesi gerektiğini, bu dinlenmenin Akdeniz sahillerinde yerine getirilmesinin iyi olacağını ifade etmişti. 28 Mart 1938'de, Ankara'ya gelen Dr. Fissenger, Atatürk'ü muayene eden ve karın kısmında az miktarda da olsa su toplandığını belirtti. Dr. Asım Aral ve Neşet Ömer beylere durumu açıkladı ve hastanın istirahat etmesini önerdi. Dr. Asım ifadesine göre Türk doktorları, Atatürk'ten çekindikleri için her şeyi olduğu gibi Atatürk'e söyleyemiyorlardı. 30 Mart 1938'de, Atatürk'ün sıhhatinin endişe verici olmadığı ve bir buçuk ay istirahat edeceği açıklandı. 8 Haziran 1938'de, Prof. Dr. Fissenger tekrar Türkiye'ye gelip, İstanbul'da Savarona Yatı'nda Atatürk'ü muayene etti ve 10 Haziran 1938'de gerekli direktifleri verdikten sonra ayrıldı. Atatürk bu rahatsızlığı arasında Hatay sorunu ile çok ilgilenir. Hatta 19 Mayıs 1938'de hasta hasta Mersin'e, İskenderun'a gider. Adana'da güneş altında Türk ordusunun geçit törenini izler. Atatürk, Mersin dönüşü Ankara'ya uğrar. Ankara'da fazla kalmaz, 27 Mayıs günü İstanbura gider. Dr. Reşat Belger'in ifade ettiği üzere, Atatürk'ün hafızasında bir zayıflama olmamıştır. Oysa bunun tersini ortaya atanlar vardı. Ancak, durumu iyi değildi ve Fissenger de durumu iyi görmüyordu. Eylül sonlarına doğru Atatürk'te kımıldayacak hâl kalmamıştı. Hâlsizliğinden sigarayı parmaklarının arasında tutamıyordu. Atatürk, ilk kez ağır komaya, 16 Ekim 1938'de girdi.

İnsanlardan uzakta, deniz kıyısında kocasıyla beraber yaşayan bir kadın, resimleriyle hayatını değiştirdiğine inandığı dünyaca ünlü bir ressamı yaz boyunca kalıp çalışması için evine davet eder: Evin yer aldığı gelgit alanının ele gelmez, gizemli manzarasının ressamı da büyüleyeceğini, bu manzaranın resmedilmesiyle hayatının anlamının açığa çıkacağını ummaktadır. Fakat ressamın uzlaşmaz, esrarengiz kişiliği ailenin huzurlu görünen yaşamındaki çatlakları ortaya çıkaracak, bu sessiz mekân hayatla ilgili temel soruların su yüzüne çıktığı ve amansız hesaplaşmaların yaşandığı bir drama sahne olacaktır. Çerçeve, Geçiş ve Övgü romanlarından oluşan üçlemeyle dünya çapında ilgi gören Rachel Cusk, Diğer Ev’de aile, annelik, kadın özgürlüğü ve erkek ayrıcalığı üzerine bir hikâye anlatıyor; sanatçının özgürlüğü, sanatçılardan beklentilerimiz ve bu beklentiler karşılanmadığında yaşadığımız hüsran, sanatın yıkıcılığı üzerine çarpıcı sorular soruyor. “Cusk fikirlerle ilgileniyor: Nasıl yaşanır, özgürlük ne anlama gelir, kadınlar başkalarının hayatlarının içinde nasıl kaybolurlar? Ortaya çıkan melez form –kısmen roman, kısmen başka bir şey– zamanın ötesinde, kalıcı bir niteliğe sahip.” -John Self, The Times “Cusk’ın Diğer Ev’de yaptığı şeylerden biri de, ‘zanaat’ ve ‘süreç’ sözcüklerini kullanmayı tercih ettiğimiz bir çağda, sanatçının dehası fikrine eskiden sahip olduğu gizemin bir kısmını iade etmesi.”-Christian Lorentzen, The Times Literary Supplement “Diğer Ev, sanatı hayat yerine koyduğunuzda neler olabileceği hakkında felsefi bir kitap.” -Vulture