En Son Eklenenler

Ayla ve Ayşe… İki farklı kadın, iki farklı hayat. Çok küçük yaşlardan beri birlikte geçen bir hayat. Kan bağından bağımsız seçilmiş bir kız kardeşlik. Ay Işığı Mahallesinin korunaklı sınırlarının dışına çıkmayan, geleneksel kurallara göre yetiştirilmiş Ayşe ve bu sınırları alabildiğine zorlayan Ayla’nın hayatlarından kesitlere tanık oluyoruz. Sınırları ve duvarları kaldırmak üzerine bir hayat kurmaya çalışan Ayla, asıl yıkımına neden olacağı şeyin bu kız kardeşlik olduğunu bilmeden hayatın dalgalarında sürüklenirken, Ayşe dalgalara karşı arkadaşına siper olmaya çalışan vefalı, umutlu ve asla vazgeçmeyen bir kadın olarak karşımıza çıkıyor. İki kadının arasına yavaş yavaş örülen duvar, bir daha bir araya gelmemek üzere ayrılan yollar, pişmanlıklar, düşmanlıklar ve hayal kırıklıkları… Her ilişkinin vazgeçilmez kuralları ve sınırları vardır. O sınır aşıldığında herkes için unutulmaz ve derin yaralar kalır arkada.

Lobsang Rampa bu ilk kitabında, akıllara durgunluk verecek şekilde yetiştirilmesini ve alın kemiğinin bir burgu ile delinerek alnında açılan (Aslında hepimizde kapalı halde bulunan) Üçüncü Göz'ün nasıl kullanıldığını anlatmaktadır. Bu Üçüncü Göz'le insanların bedenlerinden yayılan ışınların nasıl göründüğünü; düşünce ve kişiliklerinin bu ışınlarla nasıl ortaya çıkarıldığını da açıklamaktadır yazar.

-Ya sen ne diyorsun?! Yine kan beynime çıktı. ‘Bunlarla benim ne alakam var? Ben mi çalıp çırptım, aksine! Ben herşeyi doğru yaptım diyorum sana! Ben bana ne dedilerse onu yaptım be!’ -Sen çalıp çırptın evet! - NE? Dimdik bakıyoruz karşılıklı: Ben duyduğuma inanamanın hayreti, o ise duyurmak isteme arzusu ile dimdik bakıyor. Gözleri çakmak çakmak, bir ışık çakıyor üzerime. Sonra şok: - Sen çaldın tabii. Lara’nın hayatından çaldın. Lara çok kıymetli kızım yaşam için! Lara’yı bekliyor yaşam. Ama hep Lara’da çaldın sen. Sen Lara’yı yok saydın da bu sözde sana öğretilenleri yapacağım ve mutluluk, para, başarı her neyse işte bir şeylere sahip olacağım diye bir çakma kimlik inşa ettin. ‘En’ olmak için işleyen bir kimlik. Sen kontrol etmeye çalıştın herşeyi deli gibi, şöyle olsun, böyle olsun diye. Sen rekabet ettin ondan, bundan, şundan daha iyi olmak için ve öne geçmek için, sen yaptın her hamleyi öbürü arkada ne halde kaldı bilmek istemeden. Sen nefessiz bıraktın Lara’yı illa şöyle olacaksın, böyle olacaksın diye. Parlatıyor zannederken tüylerini, sen tükettin kendini. Kılıfın güzel göründüğünden kendin de inandın masalına ama için tükendi, kurudun kızım. Leş kargası da geldi sana dadandı tabii. O, ‘Bakın ben ne kadar iyiyim, güzelim, başarılıyım’ kabuğunun altındaki cansızlık onu çekti. Uyan. Şok içindeyim. Ne diyor bu adam? Bugüne kadar hiç duymadığım bir lisan ile hiç duymadığım bir içerik koyuyor önüme. Bütün hiddetimle beraber çöküyorum bir anda. Yeniliyorum. Pes ediyorum. Bilinmez olan ile karşılaştığındaki boşluk kaplıyor her yanımı. Öyle bir boşluk ki, bu bilinmeyen yerde, ne yöne gideceğini, ne söyleyeceğini ne yapacağını bilememen sebebiyle koca bir boşluk. Bir cevap üretebildiğimde bambaşka bir ses çıkıyor benden, çaresiz bir ses: - Bunları yapmayıp ya ne yapacaktım? Bize öğretilenler bunlar değil miydi? -İşte öğretilenler yanlış Lara, insan işlemiyor. Hata veriyor. Hep dünya işlemiyor zannediliyor ama işlemeyen insanlık. İşlemeyerek de bu hale geldi. ‘Ne yapacaktım?’diyorsun. Cevap çok basit: Kendin olacaktın. Lara olacaktın. Bir şey yapmaya çalışmayacaktın. Lara olacaktın.! Lara olmak ne ki? Lara’nın hikayesi, yaşamın beklediği seni keşfetmen, yaşayabilmen ve böylelikle Can Borcu’nu ödeyebilmen için bir davettir. Var mısın?

Kötülük nedir? Korkutucu ve anlaşılmaz mıdır, yoksa sıradan bir edim midir? Kötülüğün psikolojisi nedir, kötülük yapanlar hepimizden farklı bir psikolojik özellik mi taşıyor? Kötülüğün sıradan yanlışlara sığmayan, yanlışın ötesine taşan niteliği ne? “Kötülük” sözcüğünü kullandığımızda, iyilik ile kötülük şeklinde iki kozmik gücün karşı karşıya geldiği bir dünya görüşüne mi inanmış oluyoruz? Acaba günümüzde kötülük, modası geçmiş bir mit haline mi geldi? Şiddet içeren sayısız saldırı, tecavüz ve cinayetle medyadaki haberlerin iç karartıcı bir geçit törenine dönüştüğü bugün, kötülük dünyamızın korkutucu ölçüde gerçek bir özelliği mi? Filozofların, Hannah Arendt gibi siyaset bilimcilerin bu sorulara verdiği yanıtları aktaran yazar Luke Russell kötülüğün sistematik bir analizine girişerek, kavramı toplumsal içerimleriyle beraber felsefi ve psikolojik açıdan çözümlüyor. Seri katiller, teröristler, savaş suçluları gibi ünlü “kötülük” örneklerini irdeleyerek aşırı kötülüğü sıradan kötülükten ayıran sınırların keşfine çıkıyor. Oxford Üniversitesi Yayınları’nın bu kısa giriş kitabı bizi kötülüğü daha derinlikli şekilde anlamaya yönlendiriyor.