En Çok Görüntülenen Kitaplar

“Pencereden bakıyoruz kedimle. Dışarısı bir dünya curcuna. Ne acelesi varsa, açılmış kabak çiçeği gibi, soyunmuş dökünmüş pirüpak sabah. Şehrin çocuğu, yaşlısı, çalışanı dökülmüş sokaklara… Gün başladı ya, durmayın evlerinizde. Doldurun sokakları, otobüsleri, binaları. Akın akabildiğiniz kadar oluk oluk. Delin, deşin, parçalayın yerin yüzünü. Derinine temel atıp, bıçak gibi saplayın toprağın karnına binalarınızı. Camlar, metaller giydirin üzerlerine ki ışısın... Bahçe zararlıları gibi kıymık kıymık, parça pinçik her gün, her saat, düzenli yiyip bitirin dünyayı. Bu yüzden bu sabahın erkeninde kalkmalar.” Metal Hayatlar’da, modern dünyanın insan hayatını kâbusa çevirişi; insanın mekanikleşip sistemin dönen çarklarından biri haline gelişi, kendine ve içinde bulunduğu topluma yabancılaşması anlatılıyor. Sert, eleştirel tonda anlatılmış, her biri ayrı tatlar bırakan derin, sarsıcı öyküler. Üzerine beton dökülmüş, metalle kaplanmış hayatlar… Berna Durmaz, günümüzün en özgün ve usta öykücülerinden… Şiirsel üslubu, baş döndürücü atmosferleriyle iz bırakan bir yazar. “Hayat” denilen aldatmacayı sorguluyor, sorgulatıyor.

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AOF) Sosyal Hizmet Kuruluşları Dersi Çıkmış Sorularıdır.

Faruk Duman, 1997 yılında çıkan ilk öykü kitabı “Seslerde Başka Sesler”le iyi edebiyatın örneklerini vereceğini, günümüz edebiyatının nitelikli temsilcilerinden biri olacağını duyurmuştu ve 1998 yılında “Orhan Kemal Öykü Ödülleri”ne değer görülmüştü. Bütün kitaplarında rastladığımız masalsı imajların çeşitlerini bu kitapta da buluyoruz. Dolayısıyla Faruk Duman edebiyatını hiç bilmeyenler “Seslerde Başka Sesler”le okumaya başlayabilirler. Bir çocuğun gözünden kırsalda yaşayan büyüklerin dünyası, –hem dünya klasiklerinin ortak belleğimizdeki izlerini belirginleştiren hem geleneksel anlatılara bağlanan bir üslupla– şiirsel bir atmosfer içinde kuruluyor. İnsanı, doğa olaylarıyla, hayvanlarla birlikte bütüncül bir evren içinde kavrayan anlatılar her biri. Epiğin izini süren Faruk Duman’ın en dikkat çekici özelliği dili. Görsel imgeler üretmeyi seviyor, sözlü edebiyatın öğeleriyle özgün bir biçem yaratmayı başarıyor. “Atın yeleleri sevgilimin saçlarına karışırdı. Bir su gibi akardı. Sevgilimi ikinci görüşüm derede olmuştu. Yıkanıyordu. Kayalıklardan akan suyun altına girmiş, köpükler içinde yitmişti. On altısında bir kızdım. Yüzüme kan yürümüştü. Gözlerimin önü kararmıştı. Onu orada bırakıp kaçmıştım. Ayaklarıma dikenler batmıştı. Öyle köpük köpük, suların içinde bir alabalık gibiydi…”

Bir türkünün kanadında uçuyordum. Kimi kez alçalıyor, bazen yükseliyorduk. Bir an maviye bulanıyor, az sonra sapsarı bir ovayı okşarcasına geçiyorduk. Türküyle birlikte yolculuk da bitti. Beni kanatlarında uçuran, kavgaya hazır, barışa yatkın, sevdanın sözcüsü ezgi çekip gitti; ben orada kaldım. O ağaçsız, yayvan, yumru tepede.