En Çok Görüntülenen Kitaplar

Yirmi bir yaşındaki Marigold Claude, büyükannesi onu bir sonraki Bal Cadısı olarak eğitmek istediğinde bunu sevinçle kabul etmişti. Fakat büyünün ve özgürlüğün ağır bir bedeli vardı: Hiç kimse Bal Cadısı’na âşık olamazdı. Marigold, bir gün huysuzluğu ve büyüye inanmamasıyla bilinen Lottie Burke ile tanıştı. Bu, sihrin gerçek olduğunu kanıtlama fırsatıydı. Fakat işler bambaşka bir hâl aldı ve kısa sürede Lottie ile aralarında güçlü bir bağ oluştu. Innisfree Adası’nda ise işler yolunda gitmiyordu. Aniden ortaya çıkan karanlık bir büyü ada halkının hayatını değiştirmek üzereydi. Marigold bu savaşı hem sihri hem de kalbi için vermek zorunda kalacak, kendini zorlu bir mücadelenin içinde bulacaktı. “Bal Cadısı’nı okumak, güneş ışığıyla dolu mis kokulu bir bahçede, arıların şarkısı eşliğinde bir rüya görmek gibi... Kır evinin büyüleyici atmosferi, kalpleri ısıtan bir aşk ve eşsiz bir sihirle örülmüş muhteşem bir kitap.” —INDIA HOLTON “Bal Cadısı, hayal gücü ve büyüyle zenginleştirilmiş tatlı bir şölen. Shields, okurların kalplerini ısıtan ve onlara baştan sona keyif veren bir masal sunuyor.” —RACHEL GILLIG “Sıcacık bir fantastik roman… Bridgerton’ın alternatif tarihsel dünyasını seven ya da çocukken Halloweentown ve Practical Magic izlemiş romans okurlarını fazlasıyla tatmin edecek.” —BOOKPAGE “Shields’ın samimi ve içten kalemi, ruh eşlerine inanmanıza, her yerde sihri görmenize ve kendi özgür yanınızı keşfetmenize ilham veriyor.” —S. T. GIBSON “Bal Cadısı’nı hem tadını çıkararak okumak isteyeceksiniz hem de bir çırpıda bitirmek için sabırsızlanacaksınız. Bu kitap önce kalbinizi kıracak sonra da sizi iyileştirecek. Bir fincan çay demleyin, içine biraz yerel bal damlatın ve bu görkemli kitabın sizi bambaşka bir dünyaya taşımasına izin verin.” —BREANNE RANDALL “Aşkın, kötülüğü yendiği unutulmaz bir kurgu.” —BOOKLIST “Bal gibi tatlı, çay gibi sıcacık... Yazar, aşkı, kaybı, yalnızlığı ve en küçük şeylerde bile sihri görebilmenin neşesini incelikle anlatıyor. Büyüleyici karakterleri ve masalsı atmosferiyle Bal Cadısı, okurların kalbini kazanacak.” —ALLISON SAFT

MÖ 336-323 yılları arasında dünyaya hükmetmiş olan Büyük İskender’in Diyojen hakkında sarf ettiği unutulmaz sözü hatırlayın: “Büyük İskender olmasaydım eğer, Diyojen olurdum...” Çünkü Diyojen de en az Büyük İskender kadar hâkimidir dünyanın... Ne kimseden korkusu vardır ne de başının üzerinde kaybedecek bir damı. Onu ölümle tehdit edenlere bile bir gün zaten öleceğini söyleyecek kadar da umursamaz bir bilgedir... Peki insan nasıl öğrenir umursamamayı? Diyojen, bu yolda bilinmesi lazım gelen her şeyi açık yüreklilikle anlatıyor...

"Gölge çocukları ağlamıyordu. Gözlerinden akan yaşlara, kısılan, boğulan, titreyen seslerine inat ağlamıyorlardı. Bu onların en yakın oldukları ve ne olursa olsun en yakınları kalacakları anda; gözlerinden süzülenler, onları ebediyen birbirine mühürleyen tutkalları, saf, tertemiz, içten gelen bağlarının acı ile eriyen mühür mumlarından başka bir şey değildi. Birbirlerinin gözlerine hiçbir zaman unutulmayacak ve hiçbir zaman eskimeyecek bir şefkat ile baktıktan sonra, ateşin yanında kalın kıyafetleriyle uyuyan Yaşar’ı da aralarına alıp, soğuyan havada, kardeşliklerini üzerlerine örtü yapıp sarıldılar." Sizinkiler kadar şanslı doğamamış çocukların hayatına bir de bu pencereden bakmak ister misiniz?