Eserlere Göre Listeleme

Epsilon Yayınevi son bir iki yıl içinde Toplumlar ve İnsanlar Dizisinde otuza yakın antropoloji kitabı yayımladı. Amacı ticari açıdan verimli olmasa da saygın yapıtlarla bilim dünyasında bir boşluğu doldurmaktı. Toplumlar ve İnsanlar Dizisi halkların yaşantılarını, geleneklerini değerli alan çalışmaları sonunda kaleme alan bilim insanlarının yapıtlarını yayımlarken, dünyanın pek çok yöresindeki halkları ülkemiz aydınlarına tanıtmayı erek edindi. Bunu bir ölçüde başardı. Hindistan'dan Amazonlara uzanan bir coğrafyada yaşayan halkları ilginç gelenekleriyle yakınımıza getirdi. Dizinin bir diğer amacı da Türkiye'deki bilim insanlarının, zengin kültürümüzü inceleyen çalışmalarını yayımlamaktı. Bu konuda çok yol alınması için belki zamana ihtiyacımız var. Epsilon Yayınevi bu çerçevede 2004 yılında düzenlenen Ulusal Antropoloji Kongresine maddi ve manevi destek sağladı. Değerli antropologlarımız bildirilerini sundular, yeni tartışmalar açıldı, ülkemizdeki bilimsel çalışmalara yeni boyutlar katıldı. Elinizdeki kitap, bu kongrede sunulan bildirileri içermektedir. Türk bilim insanları kuşkusuz çalışmalarını sürdürmektedir. Dileğimiz bu çalışmaların dünya antropoloji literatüründe yer alacak yolları kat etmesidir.

Çanakkale 2000 Çanakkale Savaşları'nda ölen büyük dedesinin kayıp mezarını aramak için Gelibolu'ya gelen Yeni Zelandalı genç bir kadın ve Çanakkale Milli Parkı'nda bastonuyla dolaşan Türk Nine'nin akıllara durgunluk veren seksen beş yıllık sırrı... Çanakkale 1915 Osmanlı teğmeni Ali Osman Bey ile Anzak Er Alistair John Taylor'un birlikte insanlığa verdiği dehşetengiz ders... Tarih kitaplarında yer almasına henüz hiçbir milletin izin vermeye hazır olmadığı büyük insanlık sınavı: Aynı adam aynı savaşta iki düşman ülkede savaş kahramanı olur mu? Ya da: Tarih düz okunacak bir metin midir? Ve tarih yeniden yazılmalı mıdır? Buket Uzuner, romancılığının doruklarında bir başyapıta daha imza atıyor.

Gelibolu Günlükleri, 240 gün süren seferin sıcağı sıcağına yazılmış birçok günlük ve mektuptan derlenen ilk kroniğidir. Her an ölebileceklerini bilen askerler, günlüklerine ve mektuplarına (kimi zaman hemen öldürülmeden önce) cephede yaşadıklarını yazdılar. Kimi yazarak kendini rahatlattı, belki korkularını paylaştı ya da aklını yitirmemeye çalıştı. Kimi ise sadece, savaşların ne kadar korkunç olduğunu yakınlarına anlatmak istedi. "Türkler öyle kötü insanlar değil. Birkaç gün önce Fransızca yazılmış bir mesaj gönderdiler, 'yiğit Avustralyalı yoldaşlara' diye başlayan mesajda sigara karşılığında sığır eti konservesi istiyorlardı. Siperler bazı yerlerde sadece 15 metre uzaklıktaydı, bu yüzden birbirimizle haberleşmemiz çok kolaydı." -Er Caddy, 177.Gün - "Gün içinde yiyecekleri karşılıklı olarak siperin çıkıntısına koyuyor ve gönderiyorduk. Bu sabahın ilk saatlerinde Türklerle bizim arkadaşlar arasında sıradışı bir dostlukla değiş tokuş yapıldı. Bizim çocuklardan bazıları doğruca düşman siperlerine gidip konserve, reçel, sigara vb. takas ettiler. Yapılanlar her şeyiyle çok güzeldi ve buradaki savaşın ne kadar gereksiz olduğunu gösteriyordu." -Üsteğmen Cozens, 178.Gün -

Çocukluğu II. Abdülhamid döneminde, gençliği ise Meşrutiyet’i izleyen çalkantılı yıllarda geçen bir İstanbul çocuğu: İsmail Hakkı. Hukuk Fakültesi’nde gelecek düşleri ve düşünceleri ile okuyan bu idealist genç, patlak veren büyük savaşın rüzgârıyla cepheden cepheye savrulur… Çanakkale Cephesi’nde bir yandan görevini yapmaya ve hayatta kalmaya çalışırken, bir yandan da savaşın insanlık dışılığı üzerine kafa yormaktadır. Bu durumun üstesinden gelebilmek için, küçük yaşlarda edindiği bir alışkanlığı yardımına yetişir: yazmak. Hem de her yerde ve her koşulda. Çanakkale’den Doğu Cephesi’ne uzanan açlık, yoksunluk, sefalet, acı, çaresizlik ve ölümle dolu savaş yıllarını kâh siperden, kâh ordugâha çevrilmiş derme çatma köy odalarından, kâh zeminliklerden bakarak kayda geçer…