En Son Eklenenler

"Ne kadar çok sevdim seyahat etmeyi... Aslında benim gibi 'ev çocuğu' ve tam bir büyük kent yaratığı olan, alıştığı şeyleri hep elinin altında isteyen, çoğu zaman kendisini bir 'sultani tembel' sayan birine pek yakıştırılamayacak biçimde sevdim... Hemen her gördüğüm kente ve ülkeye aşık oldum..." diyor Atilla Dorsay. Ve bu kitap, Dorsay'ın, dört kıtaya/yirmi ülkeye yayılmış gezilerinden derlediği anıları içeriyor. Kitapta, Dorsay'la birlikte bir kıtadan öbürüne uzanırken, Kahire'den Berlin'e, Leningrad'dan Venedik'e, Bagkok'tan Paris'e, hayatı ve ölümü bir arada çağrıştıran büyülü kentlere, "yaşam ve ölüm kentleri"ne konuk olacaksınız... Atilla Dorsay kitabında, gezdiği sayısız kentin tarihi ve arkeolojisi yanında, toplumsal koşullarını, insanlarını, dününü ve bugününü de anlatıyor.

Bir işsiz, oğlu ve çalınan bir bisiklet... De Sica görünüşte böylesine basit bir çıkış noktasından işe koyuluyor. Ama sonuç, sinema tarihinin baş yapıtlarından biridir. Çalınan bisikletin ardına düşen baba oğulun serüveniyle bütün bir toplum düzenini ortaya koyan, açıklayan, suçlayan; sanat değeri toplumsal değeriyle başbaşa giden bir baş yapıt... Çalışma aracını yitiren işçinin, uygar bir başkentte onu yeniden ele geçirmek için giriştiği umutsuz çaba, 'Bisiklet Hırsız'nı çağdaş bir trajedi gücüne eriştiriyor. Hiç bir toplumbilim araştırması, savaş sonrası İtalyasını Bisiklet Hırsızı kadar açıklıkla ortaya koyamaz. Geleceğin araştırıcısı Bisiklet Hırsızı kadar açıklıkla ortaya koyamaz. Geleceğin araştırıcısı Bisiklet Hırsızı'nda savaş sonundaki bir Batı Avrupa ülkesinin yaşayışını, toplum sorunlarını çözecek belgeyi bulacaktır. Geleceğin sinemacısı, günlük sorunların, önemli toplum olaylarının sağlam bir estetik görüşle nasıl birleştirildiğini görecektir. Geleceğin seyircisi ise tıpkı günümüzün seyircisi gibi canlı, güçlü, sağlam, soluk kesen bir sanat yapıtıyla karşılaştığını duyacaktır. 'Bugün alıcımızı, bu en büyük, en iyi anlatım aracını, bayağılıklar için kullanmaya hakkımız yoktur diyen V. de Sica, 'Bisiklet Hırsızı'yla, toplum hizmetindeki gerçekçi sinemanın ve sinema tarihinin bir dönüm noktasını meydana getirmektedir'

Fransız kuramcısı Leon Moussinac'ın dediği gibi "Bir eisentein filmi bir çığlık gibidir. Bir Pudovkin filmiyse bir şarkıyı anımsatır." Bu benzetme Pudovkin'de lirik, psikolojik öğelerin toplumsal içerikle kusursuz bağdaşmasını ve onun filmlerinin kendine özgü romantik yapısını da açığa koyan bir benzetmedir.