En Son Eklenenler

Köpeklerin insan yaşantısının en önemli unsurlarından biri haline nasıl geldiklerinin izahı bir yana, köpeğin ne olduğunun tanımlanması bile zorlu, bitmeyen bir uğraştır. Konuyu en aşina olduğumuz türle, yani evcil köpekler veya Canis familiaris ile sınırlamak bile işimizi pek kolaylaştırmaz. Dört ayaklı canlılar arasında en geniş coğrafya yayılmış olan türdür (dünyadaki dağılımları bakımından insan türünden sonra ikinci sıradadır); insanın evcilleştirdiği hayvanlar içinde, birkaç binyıl ile, en eski geçmişe sahip olandır ve çakallar ile kurtlar dahil diğer türlerden doğurgan döller üretme yetisine sahiptir. Köpeğin bu geniş kapsamlı morfolojisi, dağılımı, geçmişi ve üretken fizyolojisi bir araya geldiğinde insan imgeleminin sınırları zorlanır. Susan Mchugh bu kitapta köpeklerle dostluğumuzun dört bin yıllık tarihine uzanarak mitolojide, dinde, Alaska, Yunanistan, Peru ve İran’ın antik kültürlerinde bu ilişkinin gelişimini inceliyor ve Uzakdoğu, Avrupa, Afrika ve Amerika’da köpeklerin tarihlerini karşılaştırıyor. Mchugh, görece yeni sayılması gereken köpek yetiştirme ve yeni türler yaratma olgusunu inceledikten sonra, köpeklerin hayatımızda sadece birer ev veya yol arkadaşı olarak değil, edebiyat, sinema ve bilimsel araştırmalardaki rolleriyle de önemli bir yer işgal ettiklerini gösteriyor. 110 resimle donatılan bu kitap insanların binlerce yıl içinde köpeklere nasıl yeniden biçim verdiklerini ve öte yandan onların da insanları nasıl şekillendirdiklerini gösteriyor. Susan McHugh New England Üniversitesi’nde İngiliz Dili profesörü.Sİ

Yabancı, Volga'nın öbür tarafından geldiğini ve orada çalıştığını söyledi. Laf lafı açtı ve adam birçok insanın oraya göçüp yerleştiğini anlatmaya başladı. Kendi köyünden olan insanların da oraya göçtüklerini, kütüklerini oraya yazdırıp yirmi beşer dönüm toprak aldıklarını söyledi. Toprak o kadar verimliymiş ki, ekilen çavdarlar bir at boyu yükseliyormuş. Hatta o kadar kalınlaşıyormuş ki, beş tanesi bir deste yapıyormuş!

Tarihe eleştirel bir gözle bakılıp ders almak amaçlanmazsa; tarih tahrif edilmiş bir propaganda aleti olmaktan öteye gidemez. Herzl Siyonist kongrede: "Ben İsrail´i kurdum. Sizler de elli sene sonra göreceksiniz." diyordu ve dediği gibi de oldu. F.D. Roosvelt ise: "Siyasette hiçbir şey tesadüfî değildir. Bir şey vuku buluyorsa, o hadisenin bu şekilde zuhur edeceğinin önceden planlandığından emin olabilirsiniz." diyordu? Günümüzde çalışmalarını beş bin yıllık bir hafıza ile yürüten Siyonizm ideolojisinin bugününü anlayabilmek için elbette tarihe bakmak lazım. Ama hangi tarihe? Akademik kaygılarla, önkabullerle bize dayatılan ve gerçek olduğuna inandırılmaya çalışılan maskeli tarihe mi, yoksa maskenin altındaki gerçek tarihe mi? Hadiselere biraz farklı bakmaya çalışmak ve olayların kime yaradığını sormak bize en gerçekçi cevabı verecektir. Gelin tarihe bir de maskeyi kaldırarak bakalım. Telaviv tiyatrosunda oynanan tarih piyesine değil. Perdenin arkasındakine?