En Çok Görüntülenen Kitaplar

Sürgünlük: Bir Yaşam Biçimi... 'Kendi Yurdunda Sürgünsün' kitaplarımın arasında özel bir yer aldı. Azime Korkmazgil'in beni çok duygulandıran mektubu (adının kitabın basımında unutulmasından ötürü özür dilerim), Mehmet Başaran'ın kitabı ödüllendiren yazısı (Cumhuriyet gazetesinde çıktı), çok sayıdı okur mektubu kitabı zenginleştiren katılımlar oldu. Sonra yeniden düşündüm. Gerçekten de 'insan kendi yurdunda sürgün olabilirdi'. Kavramın genişlediğini farkettim. Belki 'kendi evimizde bile sürgün' olabilirdik. Kendi içimizde bile sürgün olabilirdik. Hayattan yalıtılmış, duygulardan yoksun bırakılmış insanlar aslında 'sürgün' değil miydi? Hepimiz zaman zaman 'sürgünde yaşama'nın hüznünü duymuyor muyduk? Bir anlamda dünya sürgünlüğüydü bu. Belki de sürgünlük, bir yaşama biçimi olmuştu. Şimdi kitabın yeni basımı yapılırken bunları düşünüyorum. Belki bu kitap eksiktir ve tamamlanmayı bekliyordur. İlerde başka sürgünlük biçimlerini de eklemeyi düşünüyorum. İnsanı anlamanın sonu var mı ki?... Dr. Erdal Atabek (Kitabın Girişinden)

Aylık Sesli Dergi Sayı 267

Herhangi bir şehirde, herhangi bir parkta, herhangi bir bahar sabahıydı. Ortalık çok sakindi. Sonra birden dört bir yandan çıkagelen hayvanlar parkın ortasında toplanmaya başladı. Banklardan birinin arkasından bir kılıç dişli kaplan fırladı. Çalılıkların arasından bir kürklü mamut göründü. Ağaçların arkasından sallana sallana bir tyronnasurus rex çıktı. Derken başka yaratıklar da belirdi. Soyu Türkenmiş Hayvanlar Buluşması'na katılmaya gelmişlerdi. Her on bin yılda bir toplanıp Dünya'da şöyle bir tur atar, uzak akrabalarını ziyaret eder, hep birlikte eğlenirlerdi. Ama bu defa bir terslik vardı. Sanki Dünya bıraktıkları gibi değildi... Tarihöncesi bu hayvanların turuna siz de katılın ve Dünya'da sahiden de bir şeyler ters gidiyor mu onlarla birlikte keşfedin.