En Son Eklenenler

Türklerin daha İslam medeniyeti çevresine girmeden önce kullandıkları Oniki Hayvan Takvimi, bazı Türk şubeleri arasında Ortaçağ'ın son zamanlarına kadar kullanılmıştır. Türklerin kullandıkları Oniki Hayvan Takvimi hakkında elde toplu bir eser bulunmaması, tarih araştırmaları için büyük bir noksan teşkil ediyordu. Gerçi bu takvimin uzak Şark medeniyeti çevresinde kullanılışı ve bilhassa menşei hakkında mühim tetkikler vardı; fakat bunlar, çok dağınık bir halde idi ve bilhassa genç tarih araştırıcıları için ameli bir yardımcı mahiyetini haiz bulunmuyordu. İşte çalışkan ve değerli talebem Osman Turan'ın bu monografisi, bu boşluğu muvaffakiyetle doldurmakta ve büyük bir ihtiyaca cevap vermektedir. İlim dünyasına takdim etmekle derin bir sevinç duyduğum bu monografi, Oniki Hayvan Takvimi hakkında şimdiye kadar meydana çıkarılan bütün malzemeyi, ileri sürülen bütün fikirleri büyük bir dikkatle hulasa ve mukayese eden güzel bir Mise Au Point'dır.

Taif, İskenderiye, Tulkerim, Cenin, Nasıra, Nablus, es-Salt, Rayak, Baalbek, Halep, Katıma... Bize çok yakın ve bir o denli de uzak kentler! 15 Eylül 1918’de İskenderiye’nin dar sokaklarında başlayan 58 günlük yürüyüşün durakları... Bir şiirinde “...eski zaman şeyhlerinin/sona ermesin diye saltanatları/ve kurulacak diye petrol ziftine bulanmış demokrasi/ölmemeli/buradakiler ve oradakiler” diyen Mustafa Yıldırım, Ortadoğu’nun son büyük işgalini araştırırken “Ulus Dağına Düşen Ateş”i tutuşturan kıvılcımı Filistin vadilerinde buldu. Akdeniz kıyılarından Tukan şatosuna yürüdü, Gerizm dağında Samarit kızı güzel Asu’nun sevda çığlığını duydu. Issız vadilerde, gökten inen ateş içinde yürüyen, yaslandığı kayadan doğrulup tayyarelere söylenen Mustafa Kemal’e rastladı. Şeria ırmağının karanlık sularını onlarla birlikte geçti, Aclun dağlarında çalı bülbülünü birlikte dinledi. Lübnan dağında, Aliye istasyonunda uzun kirpikli Duriz güzeline gülümsedi. Büyük işgalcilerin yalanlarının Der’a istasyonunda, Barada ırmağında, Halep sokaklarında kanla yıkanışını, Rabuva geçidinde ‘ranger’ acımasızlığını yaşadı. Taif’te “Ehabbüke!” diye çığlık atan kızın elinden aldığı gül tohumunu, Seydi Beşir kumlarında sevgiyle büyütüp Tulkerim’de, Felluce’de ağlayan küçük çocuklara uzattı. Hanedanın İstanbul’dan Limni adasına, oradan Çanakkale kıyılarına uzanan teslimiyetine karşı ıssız ovalarda, İskenderun limanında ve Toroslarda yakılan isyan ateşi... Gerçeklerin içinden süzülüp gelmiş 58 günde binlerce yıllık bir serüven; acısız sevdalar ve sonsuz barış için karanlığı yakmaya çağıran sarsıcı, sorgulayıcı, sürükleyici, lirik ve konusunda bir ilk...

İlk önce "Daniş Bey Yahut Fahişe Naibe" adıyla hikaye olarak planlanan bu eser Magosa'da "Akif Bey" adıyla tiyatro haline getirilmiştir. Hareket ve diyalog bakımından canlı, olay kurgusu (entrika) düzgün, sahnede oynanmaya uygun ve bestelenmiş şarkıları da içeren piyes, konusuyla da belli bir dönemin tarihini içerir. Konu Yunan İsyanı, Navarin Olayı ve Kırım Savaşı etrafında döner. Eserin ilk basımı 1873-1874 yıllarıdır.