En Çok Görüntülenen Kitaplar

Doksanlar her şeyin patladığı yıllar oldu, pop patladı, medya patladı, seks patladı, tabular patladı... Patlayan patlayana bir on beş yıl geçirdik. Bu süre sonunda o patlayanlar milenyumda yerini patlayan sinirlere bıraktı. Medyanın büyük bir bölümümün şekilsiz büyümesi ve alt yapısız insanlar tarafından yönetilmesi sadece karlılığa dayalı sosyal sorumluluktan uzak bir yapı oluşturdu. Bu yapı toplumun her aşamasını olduğu gibi müzik sektörünü de derinden etkiledi ve yaraladı. Bir zamanlar notistler tarafından hazırlanan müzik, milenyumda yerini klavyeleri ile müzik yapan M.İ.D.İ. çocuklarına bıraktı. Long playler yerini kara paralarla kazanılan sevgili sermayeli albümlere bıraktı. Albüm yapmak için ilk sırada yer alan iyi ses sahibi olma şartı yerini iyi bir medyatik vatandaş olmaya bıraktı. Medya sorumsuzca star yaratma çabasında geçirdiği yıllar içinde hem müzik sektörüne hem de kendisine dibe vurduğunun aslında farkında bile değildi. Ekonomik yönlerden giderek vizyonu daralan toplum önce boyun eğdi onlara, çaresizce onların dediğini uyguladı, ama iki binli yılların ilk yarısına bu sessiz çığlık kükredi ve ne o palavradan starları yaratanlara ne de o yarattığı palavradan starlara bir şey oldu. Medyada kaybolan inandırıcılık yerini sessizliğe bıraktı.

"Bu çocuğa iyi bakın, bir gün tüm Dünya onu tanıyacak." Böyle demişti Mozart, on yaşındaki Beethoven’i karşısına getirdiklerinde. Gerçekten de yanılmadığını gösterdi zaman. Onun adını duymamış, onun müziği ve duyarlılığıyla beslenmemiş kaç müzisyen ya da kaç insan var ki dünyada bugün. Uysal bir kedi yavrusunun masumiyeti ile eski zamanların kılıç dişli kaplanının vahşetinin tek bir adamda buluştuğu uçurum gibi bir duyarlılığın yarattığı bir müziktir onunki ve neredeyse elinizle tutabileceğiniz bir gerçeklikte, sanki bir dağın içindeki mermer kütlesinden oyulmuş gibi kendini gelecek yüzyıllara taşımaya devam edecektir.