En Son Eklenenler

Cumhuriyet Halk Partisi'nin siyasi tefekkürü ile Adnan Menderes ve Demokrat Parti'nin siyasi tefekkürü 10 yıl boyunca bir mücadele verdi. 27 Mayıs’a bağlanan bu mücadelenin derin sebeplerini bugün iyice görüyorum... Bu mücadeleyi, insanı şaşırtan teferruattan sıyırıp, temel çatışmaların sebeplerine indirince, apaçık görünüyor ki, iki devlet görüşü on beş yıl boyunca, bir paranın iki yüzü gibi, aykırı yönlere bakmış, fakat aynı değeri sağlamaya çalışmıştır. Cumhuriyet Halk Partisi'nin Lideri Sayın İsmet İnönü, Türkiye'de demokrasinin kurulmasını istiyordu. Ben, Adnan Menderes ve arkadaşlarımın kurduğu Demokrat Parti'yle, Türkiye'de demokrasinin kurulmasını özlemiş ve istemiştim. Fakat şairin: “Ol hakikat yektir amma, iş rivayet muhtelif" dediği gibi, bizim devlet görüşümüz başka, İsmet İnönü'nün Devlet görüşü başka olduğu için, çatıştık ve birbirimize derdimizi anlatamadan 27 Mayıs'a ulaştık. Elbette olayı İsmet İnönü ve Adnan Menderes yahut Cumhuriyet Halk Partisi ve Demokrat Parti diye nitelendirmek eksik bir anlatımdır. Türkiye'de İsmet İnönü gibi düşünenlerle, Demokrat Parti gibi düşünenler arasında, Devlet Yönetimi anlayışı konusunda büyük bir anlaşmazlık ve çatışma olmuştur. Fakat taraflar, muhatapsız bir diyalog içinde bulunmasalardı, yani karşı tarafın, kendi fikirlerini iyice bildiği zannı ile sebepleri tartışacaklarına, neticeleri tartışmasalardı, 1946 da başlayan "Türkiye'de Demokrasi Yönetimi macerası" böyle bitmeyecek, böyle sonuçlanmayacaktı.

As they walk through a park in the distant future, Harl and Ellen talk about their work and their lives. But they will never have a life together because their work as scientists is more important to them than their love. Harl plans to leave Earth, on a long and dangerous journey through space. Ellen plans to stay on Earth, to change the way the human minds works. When Harl returns to Earth, Ellen will be long dead . . . and the world will be a very different place

1951 yılında savaş içindeki İsrail’in geleceğini güvence altına almak için kurulan Mossad, en heyecan verici, en acımasız casusluk, anti-terörizm ve suikast operasyonlarının sorumlusu olagelmiştir. Gordon Thomas’ın ilk kez 1999 yılında yayınlanan ve Mossad ajanları, muhbirleri ve casus liderleriyle kapalı kapılar ardında yapılan görüşmelerin yanı sıra "çok-gizli" belgelere ve kaynaklara dayanan araştırmalar sonucunda ortaya çıkan Gideon’un Casusları adlı kitabı, İsrail’in efsanevi istihbarat servisi hakkında daha önce açıklanmamış gerçekleri gün ışığına çıkarıyor. Ve şimdi, bu yeni baskıda Thomas ilk metni güncelleştiriyor ve Mossad’ın gerçekte ne olduğunu gösteriyor: Zeki, acımasız ve kusurlu ama kesinlikle nefes kesici! -Mossad, Saddam Hüseyin’i hedef alan suikast planını nasıl hazırladı -Saddam’ın tuhaf yemek tatma ritüeli ve hükümeti içindeki şaşırtıcı "kaynak" -Çin’in, ABD merkezli paravan şirketleri ve bunların Usame Bin Ladin ile bağlantıları -Mossad’ın 11 Eylül saldırılarının öncesinde ve sonrasında olan olaylardaki rolü; Usame Bin Ladin ve El Kaide hikayesinin ardında yatan gerçekler -Mossad ve Prenses Diana’nın ölümüyle ilgili bulgular -Vatikan Bankası’ndan Polonya Dayanışma Hareketi’ne aktarıldığı iddia edilen ama yerine asla ulaşmayan milyonlarca dolar -Radikal İslamcıların intihar komandolarını "kadınlar da dahil olmak üzere" eğitme yöntemleri -Mossad’ın Irak Savaşı’ndaki açıklanmayan rolü -Saddam’ın yargılanma sürecindeki planları -İstihbarat servisleri hangi ileri teknoloji ürünü sistemleri kullanıyor ve bunlarla neleri başarabiliyor -Mehmet Ali Ağca’yı Papa II. John Paul’u öldürmeye gönderenler ve eğitim kamplarında beynini yıkayanlar

François Marie Arouet de Voltaire’in yoğun bir entelektüel faaliyet içinde sayısız eserler vererek geçirdiği ömrünü üç tutkunun belirlediğini söylemek yanlış olmayacaktır: şöhret, servet ve kudret. Voltaire bu üç tutkusunun da karşılığını fazlasıyla almış, bu arada elbette birtakım bedeller de ödemiştir. Avamın "ahmaklık ve barbarlığına" olduğu kadar Eski Rejim'in çürümüş değer ve kurumlarına da aynı kibir ve hoşgörüsüzlükle meydan okurken çağdaşlarına hoşgörünün ve adaletin erdemini göstermiş, bütün bir Aydınlanma Çağı Fransasını derinlemesine etkilemiştir. Gustave Lanson, onun için, "Bize özgürlüğümüzü verdi ve bize adaleti öğretti" derken, bu sivri dilli "filozof"un hakkını teslim etmektedir. 1747'de yazdığı Zadig, Voltaire'in ilk felsefi romanıdır. Kitabın ikinci başlığı Yazgı olmakla birlikte, boş inançların, insani zaafların ve bunların sonucu olan ahmaklıkların eğlendirici bir yergisi olan anlatı, bu ahlaki yaklaşımın ötesinde Leibniz'in felsefesini de eleştirmekte, "önceden kurulu uyum" ve "Tanrısal inayet" anlayışının karşısına, rastlantıların belirsizliğini ve yine Leibnizci bir kavram olan insanın "yeterli neden" ilkesi uyarınca özgürlüğünü sahiplenebileceği gerçeğini çıkarmaktadır. Voltaire, istencimizde olmasa da eylemlerimizde özgür olduğumuza inanmaktadır.