En Çok Görüntülenen Kitaplar

Denver Nuggets’ın ele avuca sığmaz oyun kurucusu Mahmoud Abdul-Rauf, çocukluk günlerini anlattığı röportajında görünmez bir adamdan bahseder: - Antrenman yaparken hissettiğim bir ritim vardı, bir de Görünmez Adam! Nereye gitsem, ne yöne top sürsem, oradaydı! Şut atarken topu ondan son anda kaçırırdım. Onu alt edebilmek için deli gibi antrenman yapardım. Yine de ne kadar çalışırsam çalışayım, Görünmez Adam daima bir adım önümde olurdu. Gün boyunca tek başıma şut çalışırken, aslında hep Görünmez Adam’a karşı bire bir oynar, onu alt etmeye çabalardım. Çocukluğun büyülü dünyasında, algımız henüz kirlenmemişken, Görünmez Adam’a karşı savaştığımızı iddia ediyorsak, bunun nedeni, Görünmez Adam’ın gerçekten de var olmasıdır. Anamız, babamız, öğretmenlerimiz, aile doktorumuz ve televizyondaki gözlüklü uzmanlar bizi, bunun bir hayal ürünü olduğuna inandırmaya çalışırlar. Zamanla bu koronun sesi öylesine yükselir ki, biz de çareyi, Görünmez Adam’ın artık orada olmadığını söylemekte buluruz. Böylece ilk günahımızı işler ve yetişkinlerin can sıkıcı korosuna biz de katılırız.

Hasan İzzettin Dinamo, Sivas Öğretmen Okulu'nu bitirir, öğretmen olarak Malatya'ya tayini çıkar. Bu sıralarda Sivas'ta bölgesel bir sosyalist kongre yapılır. Dinamo'ysa Gazi Eğitim Enstitüsüne girerek yeniden öğrenci olmuştur. İşte bu okula girişte, kongresini yapan örgütün de üyesidir artık. Kongreyi gerçekleştirenler genellikle düşün adamları ve öğretmenlerdir. Örgütü Nâzım Hikmete bağlamaya karar verirler. Ruşen Zeki Koca, Nâzım ile buluşmak üzere İstanbul'a gider. Görev bölüşümünde Ruşen Zeki Koca, Sivas bölgesi sorumlusudur. Hasan İzzettin Dina-moya ise Ankara ili sorumluluğu düşer. Bu arada polis de adamını örgüte sızdırmıştır. "Ey Türk İşçisi ve Köylüsü Teşkilatlan"' başlıklı bir bildirinin yazımı ve dağıtımı bu deneyimsiz örgütün çöküşüne neden olur. Sonuç, Hasan İzzettin Dinamo ve diğer örgüt arkadaşları için hapisliktir. Burada Hasan İzzettin Dinamonun payına düşense, 1935'ten 1939'a kadar süren 4 yıllık bir cezaevi yaşamıdır. Fakat TKP'lilerle tanışması cezaevi serüveninin bitiminden sonra başlar. 1951 tutuklamasında TKP Merkez Komitesi Üyesi olması nedeniyle 7 sene ceza alıp, bu süreyi yatıp çıkan ve Adana'da sürgün cezasını çekerken ölen, Halil Yal-çınkaya'nın damadı olur. Halil Yalçınkaya'nın ayrıca bir de 1929da "komünizm lehinde faaliyette bulunmaktan ' 4 senelik bir cezaevi yaşamı daha vardır. Hasan İzzettin Dinamonun kayınpederinin, Sovyet Devrimi sırasında, Türk Kızıl Alayı'nda yüzbaşılığa kadar çıkışı, beyazlarla savaşımı ve bu döneme ilişkin anılan, yazarın aktarımıyla bu kitapta roman tadında verilmektedir. Dinamo'nun, yapıtın girişindeki ifadesiyle, bu çevreyi kayınpederinin kanalıyla tanıması, TKP'nin birtakım önderlerinin girişimiyle evlendirilmesi, günümüze kadar isimleri canlılıklarını koruyan partililer, parti dışındaki aydınlar, provakatörler, polis ve o zamanki deyimiyle Milli Emniyetle dirsek teması olanlar, yine yazarın bu dönemdeki askerliği, askerde karşısına çıkan türlü düzenler, öldürülme girişimleri, kaçışı, yakalanışı, cezaevi yaşamı, tekrar askerlik, tekrar kaçış ve serüvenli bir dönem romancı duyarlığıyla sunulmaktadır. 40'lı yıllar içinde 6-7 yıla yayılan bir zaman dilimini, kendisini eksen aldığı anılar toplamını romancı ustalığı ile aktarmaktadır. Yoksa burada TKP Tarihi yazma gibi bir savı yoktur; Dinamo'nun. Kitabın adından da anlaşılacağı gibi, birtakım TKP'liler, aydınlar ve onlara ilişkin anılarıdır kaleme aldıkları.

“Aynı anda var olmuş iki enerji dünyanın iki farklı ucuna da fırlatılsa aynıdır. Bir sağa giderken diğeri sola gitmez, birini yukarı kaldırsan diğeri aşağı inmez. Aynı anda aynı yöne gitmek için, bir olmak için var olmuşlardır, dolanıktır onlar. Dünya’nın iki farklı ucunda dahi olsalar, ayrı dinden, ayrı milletten, ayrı dillerde konuşan insanlar bile olsalar, er ya da geç bulurlar birbirlerini ve ilk bakışta tanırlar.”

Fanfarlo, Kötülük Çiçekleri’nin ünlü yazarının, 1847’de kaleme aldığı, tek kısa romanıdır. Bu romanda Baudelaire, bir süre aşk yaşadığı Jeanne Duval ile arasındaki ilişkiyi anlatır. Baudelaire, lüks düşkünü olan bu kadına özlediği hayatı veremeyince ilişkileri kabusa döner ve her iki taraf da büyük acılar çeker. Balzac’ın etkisini taşıyan bu küçük başyapıtta şair, “tam bir miskin, ihtiraslı bir zavallı ve iflâh olmaz bir bahtsız” olan Samuel’in kişiliğinde kendi portresini çizer.