En Son Eklenenler

Beyaz Güvercinler Alanı'ndaki sıralarda Gaby'nin on kişilik çetesinin üyeleri oturuyorlardı... İçlerinde en şişman olanı adı Tatave Louvrier'ydi. Sol kolu koca sargılar içerisindeydi. Onu havada tutuyordu ve beşik gibi sallıyordu. Onun bu haline küçümser gözlerle bakan diğer dokuz serçe, Gaby'nin buyruğuna uyarak sallanmaya başladılar (Kitabın İçinden)

Yaşam yaratmak, güçsüz insanda bulumayan birtakım nitelikleri gerektirir. Yaşamı yoketmekse yalnızca bir tek niteliği-şiddete başvurmayı-gerektirir. Güçsüz insan, tabancası, bıçağı ya da kuvvetli bir bileği olduğu sürece başkalarının ya da kendisinin içindeki yaşamı yokederek onu aşabilir. Böylece, kendisini yadsıyan yaşamdan öç almış olur. Ödünleyici şiddet, güçsüzlükten doğan ve güçsüzlüğü ödünleyen bir şiddet türüdür. Yaratamayan bir insan, yok etmek ister, yaratırken, yok ederken salt bir yaratık olma rolünün ötesine geçer. Caligula'ya şunları söyletirken Camus, bu fikri özlü olarak dile getirmiştir: 'Yaşıyorum, öldürüyorum, yok etmenin insanı kendinden geçiren gücünü yaşıyorum; bununla karşılaştırıldığında yaratmanın gücü çocuk oyuncağından başka birşey değildir. ' bu, sakatların, yaşamın kendilerinden insanca güçlerini olumlu bir biçimde ortaya dökme yetisini esirgediği kimselerin kullandığı şiddettir.

Miguel de Unamuno (1864-1936) : Gerek Aşk ve Pedagoji, Sis ve Tula Teyze romanları, gerekse en tanınmışı olan Yaşamın Trajik Duygusu gibi felsefi denemeleri düşünüldüğünde, Unamuno, 20.yüzyıl İspanyol yazarın en çarpıcı romanlarından biri sayılan sis (1914) ise, Unamuno'nun ölümünden 70 yıl sonra nihayet İspanyolca aslından yapılan bir çeviriyle okurla buluşmaktadır.