En Son Eklenenler

Abdülhamid, Osmanlı padişahları içinde en çok tartışma konusu yapılan padişahlardan biridir. Hareketli ve yaşadığımız günlerdeki ana fikri ve siyasi oluşumların temellerinin atıldığı bir dönemde, sorumluluk makamında bulunan bir şahsın hatıraları muhakkak ki önemlidir. Bu açıdan hatıralar "Kızıl Sultan" ve "Ulu Hakan" nitelemelerinin ötesinde, önemli bir döneme açıklık getirmektedir.

İngilizlerin dillere destan soğukkanlılığı ve ciddiyetinin temsilcisi gibiydi Phileas Fogg. Herkes İngiliz olduğundan emindi ama kimse hakkında bir şey bilmiyordu. Yani hem serinkanlı hem gizemliydi. Titizliğini, dadikliğini, düzenli hayatını bilenler, kulüpteki arkadaşlarıyla servetinin yarısı üzerine iddiaya girdiğini duyunca şaşkınlık içinde kaldılar. Üstelik bu iddiayı kazanabilmesi için, Bay Fogg’un dünyayı 80 gün gibi imkansız bir sürede dolaşması gerekiyordu.

Fransız tarihçi Prof. Claude Cahen, "Türkler, atalarının göçebe olmasından bir eziklik duyarlar" diyorGerçekten, Anadolu'ya ayak bastığımız ta XI. yüzyıldan bu yana, gerek Selçukluların, gerekse Osmanlıların göçebe sözcüğünü işitmeye bile katlanamayıp neredeyse dilden çıkarıp atmalarına bakılacak olursa, Prof. Cahen'a hak vermemek de olanaksızdır doğrusu. Çünkü, Osmanlılar sanki bu yüzden tarihlerini bile dğiştirmemişler, ta Tazminat'a kadar okullarda Osmanlı Tarihi yerine İslam Tarihi okutmuşlardır.Öyle ki, Prof.Cahen'ın bu konuyla ilgili olarak eziklik sıfatını kullanmasını da, onun Fransızlığına mı yormak gerektir, kim bilir...Burada hemen şunu da belirtelim ki, bu kitap, adından da anlaşılacağı gibi, ne tarihle ilgili bir araştırmadır, ne de toplumbilimsel bir inceleme... Salt, bir yazarın yazınsal çalışmaları sırasında kalemine veya aklına takılan sorular, notlardır kesinlikle... Birtakım derkenarlardır yani...Ola ki bir yeni tartışmaya yol açar iyi niteliyle yayımlanmıştır ve de... Biline ve bir kusur varsa, affola...

Guénon bu kitabında, yerinin gayb olduğunu söylediği bir 'kutsal toprak'ın, aynı zamanda manevî bir hükümetin varlığı esasına dayalı bir 'hükümdar'ın izini sürüyor. Dinlerde çeşitli anlatılar ve başlıklarla yer bulan bu hükümdar ve onun iktidar alanını, güçlü sezgileri ve zihinsel güçleri olan bir metafizikçi kimliğiyle ele alıyor. Guénon, kitap boyunca takip ettiği yöntemi belki şu ifadelerle açığa vuruyor: Bize göre, coğrafî vakıalar ve aynı zamanda tarihî vakıaların kendisi, her şey gibi bir sembolik değere sahiptir. Zaten öyle olması, onların bir vakıa olmaları gerçeğinden hiçbir şey eksiltmez.'