En Çok Görüntülenen Kitaplar

Gece Öyküleri, daha önce yayınladığımız, aynı yayınevinin yazarlarını, aynı temada yazılmış birer yeni öyküsüyle bir kitapta buluşturması açısından Türk Edebiyatı'nda bir ilk olan On Üç Büyülü Öykü’nün izinden gidiyor. Yine Can Yayınları’nın öykü yazarları, bu kitap için birer gece öyküsü yazdılar. Bu özel kitap, tam on değişik ‘gece’de dolaştıracak okurlarımızı.

Bugün bu ev ne kadar da kalabalık? Ben, yalnızlığım ve sensizlik. Hepimiz bir aradayız. Ben, bana yabancı. Yalnızlığım, zaten kontratlı kiracı. Sensizlikse, kaçınılmaz, umarsız ve bir o kadar da acı... Üçümüz, biz bize, Tam da koyu bir sohbete dalacakken, Şu unutulası anılar da nereden çıkageldi? Bugün bu ev ne kadar da kalabalık! Bekleyin, birazdan hüzün de çalar kapıyı. Aldanışlar baş köşeye kurulur. Pişmanlık kendisine bir içki hazırlar. Ve göz yaşları hiç teklifsiz, mey olup, yine kadehlere akar. Hayır, sesimin yankısı değil odaları dolaşan. Kalp atışım, nefes alışım değil duyulan. Duvardan pencereye volta atan, benim ayaklarımın sesi değil. Sevgili komşularım, gürültü için kusura bakmayın Bir ömür dolusu misafirim var. Bugün bu ev ne kadar da kalabalık?

Pencere ile sehpanın arasında kapağı açılıp duvara yaslanmış, siyah deri kaplı bir gitar kutusu duruyordu. Kutunun içi bordo rengi çuha kumaşı ile döşenmişti. Kutuda, naylon telli bir gitar vardı. Sanki sadece bu gitar için yapılmış olduğu izlenimi veren kutu, gitarın bir kadın kalçasını anımsatan yuvarlak hatlarını mükemmel sarıyordu. Gitar, kendisi için itina ile hazırlanmış bir lahit içinde sonsuza dek uyumaya yatmış bir firavunu anımsatıyordu. Bu görünümü bozan tek şey, tellerinin parlaklığı ve yeni silinmiş olduğu belli olan cilanın pırıltısıydı. Gitarın ince ve sık çizgili göğsü, beyaz renkli bir ladin ağacının vernikle birlikte ahşap görüntüsünü kusursuzca yansıtıyordu. Tellerin bağlı olduğu gül ağacı rengindeki eşiği ve sedef rengi akort düğmelerinin pirinç üzerindeki renk karşıtlığı göz alıyordu. Göğsünün ortasındaki ses deliğinin çevresindeki ince işlemeler, hayret verici düzgünlükteydi. Gece, uyku sessizliğine bürünmüştü. Dışarıda, zaman zaman sertleşen rüzgâr, pencerenin panjuruna çarptıkça insana huzursuzluk veren tıkırtılar duyuluyordu. Dışarıdan bakıldığında verandasının ışığı açık bırakılmış ender evlerden biriydi burası. Şehir ışıklarından çok uzakta olduğu için neredeyse gökyüzündeki her yıldız seçilebiliyordu. Deniz kenarında kıyıya vuran dalgaların uğultusuna kulak kabartılsa sesler, insanı denizin karanlığına götürüyordu.