En Son Eklenenler

Uğur Dündar, önce televizyoncu olarak Batı ölçülerinde kendi işini çok başarılı yapan bir programcıydı. Daha sonra çok başarılı bir gazeteci çizgisi gördüm. Özetle her iki dalda da başarılı oldu. Türk basınına bir katkı getirdi. Uğur Mumcu Ülkenin güncel sorunlarına, iddiasız gibi görünen, bilgiçlik taslamayan, ama yurt ve insan sevgisi dolu bir tavırla yaklaşan Uğur Dündar, toplumun kenara köşeye itilmiş insancıklarını bulup ortaya çıkarmakta olağanüstü bir sezgiye sahip. Halit Refiğ Doğru adam… Dürüst kitap bu. Yılmaz Özdil Uğur Dündar Robin Hood’un elinde kamera olanıdır. Bekir Coşkun Sevgili Uğur, Sen Türkiye’de hırsızların ve üçkâğıtçıların korkulu rüyası olmuş adamsın. Seni ve kameranı uzaktan gören namussuzlar, kaçacak delik arıyor. Ne mutlu sana. Emin Çölaşan 45 yıllık dost… 40 yıldır Türkiye’nin tek gerçek televizyon starı. Üstelik gözü pek bir haberci. Haluk Şahin Uğur Dündar’ı her zaman için, her devrin en büyük televizyoncusu olarak rahatça gösteririm. Halit Kıvanç

Canımı kurtarayım derken, vatanını kaybedersin! Kurtuluş Savaşı'nın en hareketli günlerini Mustafa Kemal'in yaşamı içinde anlatan Gazi Paşa, tarihsel olarak Kuva-yı Milliye'nin İzmir'e girişi ve Trakya'nın geri alınması ile sonlanıyor. Bu çarpıcı dönemin içinde Latife Hanım, Fikriye Hanım, İsmet Paşa, Fevzi Çakmak, Kazım Karabekir, Halide Edip, Falih Rıfkı, Yakup Kadri, Mustafa Suphi, Nazım Hikmet, Çerkez Ethem... tümü de çok yakından tanıdığımız isimler, Attila İlhan'ın bize o günleri yaşatan kurgusu ile romanda yerlerini alıyorlar. Gazi Paşa, bir solukta okunup bitirilecek, yakın tarihimizin en önemli günlerini bizlere anımsatacak bir roman.

Azize tekrar söz söyleyerek : "Bize akıl ve hırstan bahset" dedi. O da cevap verdi: Ruhlarınız nice nice zamanlar bir harp sahnesidir ve burada aklınız ve muhakemeniz hırs ve şehvetinize karşı savaşlara girer. Elimden gelseydi, ruhunuz içinde barış sağlamak, unsurlarınız arasındaki ahenksizliği ve rakipliği birliğe ve ahenke çevirmek isterdim. Fakat ne mümkün? Çünkü sizinde barışçı olmanız, hatta unsurlarınızı sevmeniz gerekir. Aklınız ve hırsınız deryalara düşen ruhunuzun dümeni ve yelkenleridir. Dümeniniz kırılır ve yelkenleriniz parçalanırsa, ancak çarpınır ve çırpınır, yahut denizin ortasında duraklarsınız. Çünkü akıl tek başına hüküm sürerse, bağlayıcı kuvvet olur ve hırs, bakımsız kalırsa, kendini mahcedinceye kadar yanan bir aleve benzer. Onun için ruhunuzu bırakınız, hırsınızı bütün hızıyla aklınızı şahikalara kadar yükseltsin, o da orada terennüm etsin. Ruhlarınız hırslarınıza aklınızla yol göstersin ki onlarda her gün öldükten sonra dirilerek yaşasın ve bir anka gibi kendi küllerinin üzerinden kalksın. Dilerim ki, muhakemenizi ve hırsınızı, evinize gelen iki aziz misafir gibi karşılayasınız.

Bütün iyi dilekler ve selamlardan sonra... Dilenciden sultana, köleden efendiye Hânım hey!.. Sen ki mahabbet gülistanıma revnak bağışlayanım, efendimsin, Sen ki arzum, emelim, hicranım ve elemimsin, Ayrılığından dolayı yardım dilenmeye takatim yok senden, kapında kendini kaybedenlere gıptayla geçen ömrümde bir takate de ihtiyacım kalmadı artık. Sevgili eşiğinde ölene değil sağ kalana şaşmak gerekir, der bir bilge ama ben senden uzakta, aşkınla hasta, ama aşk sayesinde sıhhatteyim. Araya bunca yılın hasreti girmişken bir gün seni görmeye dayanabilir miyim bilmem, ama her sabah seni görüyor ve yüzünden aldığı güzellik ile insan içine çıkıyor diye güneşe, eşiğini döne dolaşa senden nur çalıyor diye her akşam mehtaba bakıyorum, bilesin. "Bugün nasılsın ey kâinatın başı dönmüş yıldızı?" diyorum ona, hasbıhal ediyorum; "Ne haldedir sevgilim, hoş mudur, sofaca mıdır İstanbullar sultanı bugün?" diye tekrar soruyorum. "Hiç benim bulunduğum yerden daha kederli bir âleme doğdun mu sen; hiç aşkta altüst olmuş bencileyin bir firkatzede üzerine parladın mı?" diye sitem ediyorum bazen... Velhasıl günlerce ve gecelerce güneşlere ve aylara durmadan ve dinlenmeden seni soruyorum, hâlâ bir haberini alamayışımı şikâyetle söylüyor, anlatıyorum. Senin beni unutma ihtimalini hatırlayıp çıldırıyorum bazı günler ve bazı geceler yüzünü eskisi gibi hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum. Sonra tevbeler ediyorum. Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için.