En Son Eklenenler

Yukarı Angandin de, Sils Maria adında bir köy vardı. Bu köy de diğerlerinden biraz uzakta karşılıklı olarak yapılmış iki küçük ev bulunuyordu. Evlerin kapıları eski, pencereleri minicikti. Evlerin birinin bahçesi diğerinin küçük bir ahırı bulunuyordu..

Çocuklar ayaza aldırmadan, okul bahçesinde koşuşup duruyorlardı. Yanakları al al olmuş, burunları kızarıp dudakları morarmıştı. Soğuk yel dikenli çalı gibi bedenlerini dalayıp geçiyordu. Bahçedeki yağmur birikintileri donmuştu. Çocuklar çukurların üstünü kaplayan ince buz katmanlarını kırma yarışına girişmişlerdi. Buzlar ayaklarının altında çıtır çıtır çatlayıp dağıldıkça, sevinçten uçuyorlardı. Böylece bahçede kuş gözü kadar çukurlarda bile buz komadılar, ezdiler, dağıttılar. Deri çukurlardaki donmuş yüzeylerin altında su doluydu. Bunları kırarken, dizlerine dek sulara battılar. Lastik ayakkabıları, el örmesi nakışlı yün çorapları, pantolon paçaları sırılsıklam oldu...

"Bana, siz bir sanatçı ve şairsiniz ve bir şair ve sanatçı olmaktan dolayı da memnun olmalısınız diyorsunuz. Ama ben, ne bir sanatçı, ne de bir şairim. Günlerimi ve gecelerimi resim çizmek ve yazı yazmakla geçirdim, aba ben (yani benliğim)ne günlerimde ne de gecelerimde bulunmakta." Cibran'ın eserlerini severek okuyanlar, bu kitaptaki bir tür oto-portre niteliğindeki mektuplar aracılığıyla, onu daha da yakından tanıyacaklar.

Türkiyenin eskimeyen davaları..