En Son Eklenenler

KARANLIK PSİKOLOJİ 7 KİTAP BİR ARADA. İkna Sanatı, İnsanları Nasıl Etkilersiniz, Hipnoz Teknikleri, NLP Sırları, Beden Dili Analizi, Gaslighting, Manipülasyon Bilinçaltı, ve Duygusal Zeka 2.0

Erdoğan, BOP’a da dayanarak, Anayasa ve yasalarda Cumhurbaşkanlığı’na verilmeyen yetkileri kullanmaya başladı. Hukuk devletini yok etmeye çalıştı. Ona verilmeyen devlet gücünü kullanarak baskıcı bir yönetim sergiledi. Kullanabileceği insanları başbakan yapıyor ve onların yetkilerini kendine alıyor fakat sorumluluğu bu yetkisiz başbakanlara bırakıyordu. Bakanlar Kurulu, mutat olarak Kaçak Saray’da toplanıyor. Böylece başkanlık vesayetini olabildiğince, ülkenin ve devletin tüm kurumlarının üzerinde tutuyordu. Anayasal hakkı olmayan “örtülü ödeneği “ kullanma yetkisini dahi Başbakanın elinden aldı. Cumhuriyet tarihimizde ilk kez devletin parasını, sorumsuz ve yetkisiz biri yasadışı olarak, hesapsız ve sorgusuz sualsiz harcadı... Erdoğan, önceki Danışmanı, sonraki Dışişleri Bakanı, o dönemde de Başbakanı olan Davutoğlu’nu çok zaman rahatlıkla kullandı. 1 Kasım seçimlerine gidiş serüveni müthiş kanlı geçti. Suruç’ta patlatılan bomba ile başlayan süreç, tarihimizin en vahşi katliamına dönüşen Ankara Garı’nın bombalanmasıyla sonuçlandı. Yüzlerce yurttaşımızın ölümüne neden olan bu süreçte; “Eylemciyi biliyoruz, ancak eyleme geçmeden yakalayamıyoruz. Eylem sonrası parçalarını toplayıp adalete teslim ediyoruz…”, ardından; “Van’da; AKP’ye oy verirseniz bombalar patlamaz. Oy vermezseniz Beyaz Toroslar da dolaşır …” gibi akılda kalan bu vahim sözlerin sahibi ne yazık ki Davutoğlu oldu… RTE’ye göre Davutoğlu görevini tam yapmadı. İstediklerini yerine getirmedi. Adeta kovuldu. Nitekim Davutoğlu, Başbakanlıktan istifasını; “İsteyerek değil, zorunlu olarak bırakıyorum” şeklinde açıkladı… O günler sonrası değerlendirmek üzere 19 Mayıs 2016 kaleme aldığım yazıyı burada dikkatinize sunuyorum. Fetö birlikteliği,15 Temmuz’a geliş ve Rıza Sarraf olayının perde arkasını görmenizi isterim. (Tanıtım Bülteninden)

“Aşkın en bordo hâliydi bizimkisi.” Mutluluğun peşinden koşarken ayağım takılıp dizlerimin üzerine düştüğümde küçük bir çocuk gibi ağlamaya başladım. Tam o sırada beyaz atlı olmasa da yeşil kamuflajlı bir adam çıktı karşıma. İlk başta siyah postalları takıldı gözüme. Başımı kaldırıp yüzüne baktığımda ne de uzun gelmişti boyu... Güneşi tam arkasına alan prensimin yüzüne düşen gölge, ondaki güzelliği saklasa da o ela gözlerini görmemek için kör olmak gerekirdi. Sert çehresi ve çatık kaşlarına inat uzattığı eli sayesinde ben çoktan görmüştüm merhametini. Tereddütle kaldırdığım elimi sıkıca kavradığı andan itibaren hiç pişman olmadım ve hep iyi ki dedim… “Askeri sevmek zordur İnci’m. Cesaret ister, sabır ister... Sen daha ne kadar sabredeceksin?”