Yazara Gore Listeleme

Medeniyet, hikmet, felsefe ve din insanlıkla yaşıt ve kesintisiz bir bağlantıyla gelişme içerisindedir. Yeryüzündeki bütün hikmet hazinelerine teşne gönülleriyle talip olan yolcuların taassuptan uzak bir ufukla hikmeti gördüğü her yerde yitirdiği önemli bir varlığı gibi sahiplenmesi ve onunla donanarak güçlenmesinden daha tabii bir şey olamaz. Çünkü İhvan-ı Safa’nın da belirttiği gibi, bidayetten beri nakledilen bütün somut ve soyut bilimler tek bir kaynaktan, tek bir sebepten, tek bir bilginden ve tek bir cevherden akan bilimlerdir. Bu yüzden biz bir veraset bilinciyle tüm bilgilere aynısıyla talibiz. Özellikle Din Fenomenolojisi ve İslami irfanın ışığında yürüyenlerin, tüm insani ve ilahi mirasa sahip çıkarak insanlığın geleceğini evrensel ortak değerler üzerinde inşa etmeleri, dünyalılara yapılacak en büyük dini ve insani hizmetlerden biri olacaktır.

This powerful book presents a series of perspectives on the process of self-organisation of disabled people which has taken place over the last thirty years. The 1980s saw a transformation in our understanding of the nature of disability, and consequently the kinds of policies and services necessary to ensure the full economic and social integration of disabled people. At the heart of this transformation has been the rise in the number of organisations controlled and run by disabled people themselves. Through a series of interviews with disabled people who have been centrally involved in the rise of the disability movement, the authors present a new collective history which throws light on the politics of the 1980s, and offers insights into future political developments in the 1990s and on into the twenty-first century.

Dikkat! elinizdeki bu eser her bölüm tamamllandıkça güncellenecektir. yani kitabın bitimine dek beklenmeyecektir. Lütfen zaman zaman kitabı yeni bölümler için kontrol edin. “Hayata kayıtsız kalmak” beni hiçbir zaman tatmin etmedi. Bana göre eleştirel, tarihsel ve ampirik çalışma yapmak için, her birisi de bu toplumun esaslı ve dürüst bir değerlendirmesine dayanan en az dört sebep var. Bunlardan ilki, eleştirel gelenekleri topluca bir saldırıyla karşı karşıya kaldıkları dönemde canlı tutmaktır. Bizler, kolektif hafızanın yitirilmesine karşı gözümüzü sürekli açık tutmalıyız, özellikle de neoliberal ve yeni muhafazakârların (neoconların) güçlü bir şekilde üniversiteleri ekonomik gerekliliklere hizmet edecek şekilde yeniden yapılandırma, yeniden oluşturma girişiminde bulundukları bu dönemde. Michael Apple (Eğitim ve İktidar). EĞİTİM, DEVLET, İNSAN 100 yılın Türkiye eğitim gerçekliğini ve birikimini, Türkiye’deki kapitalizmin ayrımcı ve eşitsiz eğitim pratiklerini, sorun yumaklarını, bu birikimin toplumsal, tarihsel dinamiklerini analitik ve tarihsel süreç içinde anlaşılır kılmaya çalışıyor. Kitaptaki yazılar, Türkiye’de eğitim düzeninin önemli alt alan ve boyutlarını ve bunlarla ilgili eğitim politikalarını toplumdaki egemenlik ve güç ilişkilerinin karmaşık yapısı içinde ve sınıflar ve egemenlik ilişkileri ile olan yakın bağlarını açığa çıkararak irdeleyen ve tartışan makalelerdir. Toplumu şekillendirmekte önemli rol oynadığını kabul ettiğimiz eğitim alanında nelerin hayata geçirilip, nelerin hiç yapılmadığını, ihmal edildiğini görebilmek, yani uygulanan eğitim politikalarını deşifre etmek için eğitim konularını derinliğine anlamak akademi dünyası için olduğu kadar, eğitim düzenini hak temelli anlamak, eşitlik ve dönüştürme mücadelesi için de hayati önemdedir. Bu kitabın sistemin nasıl işlediğinin anlaşılması ve dönüştürülmesi mücadelesine katkıda bulunmasını diliyoruz. (Tanıtım Bülteninden)

“Bazen hastalar, ya da birileri sorar 'beyin cerrahisi nasıl bir şeydir' diye. Ben de şöyle cevap veririm: 'Biz sırat köprüsü üzerinde sırtımızda yolcu taşırız. Hani o kıldan ince kılıçtan keskince olan köprü. Sabah işe gelir, birini alır öbür tarafa geçiririz, ertesi gün başka birini ve bu böylece sürer. Düşürürsek bedeli ağır olur, düşürmeye hakkımız yoktur. Onun için başka işlerde vasatlık belki kabul edilebilir ama bizim işimizde olmaz, mükemmel olmak zorundayız.' ‘Çok zor değil mi beyin ameliyatı yapmak?’ diye sorarlar. ‘Everest’e çıkmak gibidir’ derim, “Ama biz Sherpa’yız, yani Everest Dağı’na insanları çıkaran, bakkala gider gibi 8000 metreye çıkıp inen Nepalli rehber dağcılarız. O dağı avucunun içi gibi bilen, neredeyse gözü kapalı, dünyanın en yüksek dağına her gün tırmanan dağcılarız biz. Nasıl çıkacağımızı, nasıl ineceğimizi biliyoruz.’” “At üstünde ıssız köy yollarından hiç geçmemiş birine anlatacak bir şeyim yok; ne de olsa anlamayacak bununla ilgili anlatacaklarımı. Geçene de hatırlatmayı hiç istemem” diyor Mihail Bulgakov, Genç Bir Doktorun Anıları’nda. Oysa Talat Kırış anlatmayı, hatırlamayı ve hatırlatmayı seçiyor: İstanbul Tıp Fakültesi’nin koridorlarını, Türkan Saylan’ı, uzak köyleri, acil nöbetlerini, hayat verilen hastaları, kurulan dostlukları, eski İstanbul’u… Kısacası insanı. Bir hekimin yegâne işinin “insan” olduğunu, Beyne Giden Yol’un gönülden geçtiğini kanıtlarcasına.