En Çok Görüntülenen Kitaplar

Günümüz insanının en çok içinde olduğu ruh hâlidir “duyarsızlık.” Birçok insan, duyarsız olduğu için çevresindeki insanlara acı verir. Bu duyarsızlık kimi zaman eşine, kimi zaman çocuğuna, iş yerindeki arkadaşına, sokaktaki komşusuna karşı olabilir. Çocuklar duyarlılık konusunda daha hassastırlar. Onların henüz kabuk bağlamamış duyguları, içten gelen tebessümleri, pazarlıksız düşünceleri olduğu için bu konuda daha duyarlıdırlar. Bu yüzden hayatın insan ruhunda bozduğu ayarlar, çocukla çocuk olabilen bir yetişkinde yeniden düzene girer. Kalp gözü görmeyi bırakınca, aklın ve gözün gücü artar. Ancak aklın ve gözün gücü kalp olmadan arttıkça “feraset” kaybolur, kişi geleceği öngöremez. Bu nedenle usta yazar Paulo Coelho der ki; Eğer bir gün yolunuzu kaybederseniz bir çocuğun gözlerinin içine bakın. Çünkü bir çocuğun bir yetişkine her zaman öğreteceği üç şey vardır; Nedensiz yere mutlu olmak. Her zaman meşgul olabilecek bir uğraş bulmak. Elde etmek istediği şey için var gücüyle dayatmak. Onun için duymayan, göremez! Çocuk kalmak hayata çocukça bakabilmek dileğimle. (Tanıtım Bülteninden)

Yolunu kaybeden iki fok balığı, küçük bir koya sığınır. Yaşları birbirine yakın bir grup çocuk onları bulur. Kısa sürede dost olurlar ve oldukça keyifli günler geçirirler... Çocukluk Limanıma Sığınan Foklar, zor zamanlarda pekişen arkadaşlık ilişkilerini anlatıyor.

W.B. Yeats (1865-1939) was born in Dublin and laid the foundations for an Irish literary revival, drawing inspiration on Irish folklore, the occult and Celtic ideas in his writing. He wrote both poetry and plays, helping to found the Abbey Theatre in Dublin. He married Georgia Hyde-Lees in 1917, whose 'automatic writing' formed the basis for a philosophy increasingly at odds with the modern world, became a member of the Irish senate in 1922 and in 1923 was awarded the Nobel Prize.

Yıl 1954 … “Bitirdiğimde, değil en iyi filmi çekmek, o güne kadar ülkemde üretilmiş en berbat filmi yapmış olduğumun ayırdına vardım. Filme devam edmeyeceğimi anlamıştım... Düşman Âşıklar filmi sinemalarda da çok kötü iş yaptı, hiçbir ticari başarı sağlamadı ve yalnızca hatırladıkça utandığım kötü bir deneim olarak yer aldı meslek yaşantımın içinde.” Yıl 1992 ... “1993 yazında katıldığımız Adana Altın Koza’da bütün ödülleri sildik süpürdük. Fransa’da sanat değeri olan filmleri dağıtan firmalardan biri bizimle ilişki kurdu ve Zıkkımın Kökü bir seçiciler kuruldan geçerek, Fransız devletinin desteğiyle orada dağıtıma girdi. Özel olarak Cannes festivalinde gösterildi. Fransa’nın önemli sinema dergileri ve ciddi gazetelerinde çok olumlu eleştiriler yayınlandı. Okuduğumda çok sevinmiştim. Hatta bir gazete, çocuklarınızı Amerikan filmlerine götüreceğinize bu filme götürün diye yazmıştı.” Bir yönetmenin filmlerine dair gerçekleri ve yaşadıklarını tüm çıplaklığı ve içtenliğiyle sunması pek sık rastlanan bir şey değildir. Türk sineması denince akla gelen isimlerden biri olan Memduh Ün sizleri sinemanın gerçek dünyasına davet ediyor. Üstelik karşınıza pek sık çıkmayan bir fırsatla, montajlanıp kurgulanmamış en yalın ve en gerçek haliyle. İşte onu yaratan isimlerden birinin gözünden gözünden Yeşilçam’ın asıl hali