Eserlere Göre Listeleme

Arslan Sayman çocuklar için çok neşeli kitaplar yazan bir yazar. Şiir ve tiyatronun belirleyici rolü hemen fark ediliyor yazdıklarında. Bruni'nin Avlusu kitabında olduğu gibi Barba ile Rabarba'da da tiyatro ve gösteri sanatı öne çıkıyor. Ama bu defaki kahramanlarımızın ömrü yollarda geçiyor. Barba ile Rabarba, durakladıkları yerde kurdukları sahnede gösterilerini yapıyorlar. Barba ile Rabarba, hayatları karda, kışta, yağmurda, güneşte hep yollarda geçen kahramanlarının hem hüzünlü, hem neşeli ve sıcak hikâyesiyle çocukların unutmayacağı bir kitap… Deniz kıyılarında, derin vadilerin ortasına kurulmuş yemyeşil kentlerde, bozkırın ortasında kasaba kasaba gezerek çocuklara oyunlar sergileyen Barba ile Rabarba'nın dostluğu her okuyanın gönlünde derin izler bırakacak. Rabarba'nın ağzından anlatılan ve beklenmedik, sarsıcı sahnesiyle hikâyenin burkulup yeniden düğümlendiği bu yol ve dostluk hikâyesini Deniz Üçbaşaran resimledi.

İbrahim Kalın, dinamik bir yapı olan “medeniyet” kavramının asırlar boyunca geçirdiği değişimleri ve Batı düşüncesindeki aslî mânâsından zamanla uzaklaştırılarak sömürgeciliğin öncü kuvveti olarak kullanılmasını, Batı’da 19. yüzyılın sonundan itibaren görülen “insanat bahçeleri” rezaletlerine kadar ayrıntıları ve örnekleri ile beraber anlatıyor; medeniyet, barbarlık ve modernite arasında asırlar boyunca kurulan bağlantıları naklederken barbarlığın “modernleşme” ve “ilerleme” adına aldığı yeni şekillerini inceliyor, sonra “medeniyet” kavramının tekrar inşasının artık bir zaruret hâline geldiği gerçeğini gözler önüne sererek “Batı’nın medeniyet adına söyleyecek sözünün tükendiğini, İslâm dünyasının ise söyleyeceği sözü aradığını” ifade ediyor. Kitabın önemli özelliklerinden biri, devlette üstlendiği ağır görevlere rağmen ilmî çalışmalarına fasıla vermeden devam eden İbrahim Kalın’ın eserinde bu zorluğun üstesinden gelmesi ve önemli fakat oldukça ağır bahisleri herkesin rahatça anlayabileceği bir Türkçe ile ifadeye muvaffak olmasıdır. -Murat Bardakçı Medeni olmayı ve günümüz medeniyetini evrensel olduğu kadar milli (Türk, Osmanlı, İslam)-tarihi bir çerçeve içinde, doğu-batı kaynaklarına dayanarak, felsefi bir görüş ile inceleyen bu kitap, modernitenin iyi ve kötü her yönünü irdelemiştir. Varlığın değerini vurgulayan bu değerli çalışmayı herkesin okumasını ısrarla tavsiye ederim. -Kemal H. Karpat

Nobel ödülü sahibi J. M. Coetzee, bu romanında hayalî bir imparatorlukta geçen olayları anlatıyor. Ancak, yazarın 1970?ler Güney Afrika?sına gönderme yaptığını seziyoruz. Geniş topraklara yayılmış bir imparatorluğun en ucundaki bölgede yaşayan Barbarlar, sözümona, ayaklanmak, imparatorluğu tehdit etmek üzeredirler. Onları bastırmak bahanesiyle merkezden gönderilen Albay ve emrindekiler, müthiş bir işkence ve kıyım başlatırlar. Bu olaylar, o bölgede görevli, yıllardır başkentin yüzünü görmemiş Sulh Yargıcı?nın ağzından aktarılır. Barbarları Beklerken, ürkütücü bir zorbalığın öyküsünü dile getirmekle birlikte, öncelikle bir aşk, sevecenlik, bağışlama ve insancıl duygular romanı. Coetzee roman kişilerini, olayların geçtiği ortamı öylesine ustaca aktarıyor ki, karakterlerin hiçbiri karikatürleşmeden, iyi ve kötü yanlarıyla somutlaşıyor. Coetzee zorbalara da, onların kurbanlarına da aynı insancıl tavır içinde yaklaşıyor. Barbarları Beklerken?i okurken, bir yandan az gelişmiş ülkelerde yıllardır oynanan siyasal oyunları izleyecek, öte yandan alışılmadık ama gerçek, sarsıcı bir aşka tanık olacaksınız.

Militarizmin ve faşizmin belirleyici rol oynadığı yeni bir yüzyıla, karanlık bir tarihsel döneme giriyoruz. Bu dönem utancın ve barbarlığın bir sistem halini aldığı, küresel siyasetin yalanlar, aldatmacalar, saptırmacalarla yürütüldüğü bir dönemdir. Adalet, hukuk, vicdan, ahlak kavramları, yapıları tarihin hiçbir döneminde bugün olduğu kadar tecavüze uğramamıştır. Araç ve eşya uygarlığı, hukukun, adaletin, hukuki kavram ve kurumların içini boşaltmıştır. En yüksek teknoloji, ölümcül araçlar üreterek savaşlara hizmet ediyor. En yüksek teknoloji, daha çok ölüm, daha çok katliam için seferber ediliyor. Ahlaktan, maneviyattan, hikmetten bağımsız olan rasyonalist sistem ve sınırları olmayan akıl, yalnızca anarşi üretiyor, belirsizlik üretiyor. Hızlı müzik, hızlı bilgisayar, hızlı eğlence, hazır yiyecekler-hızlı yemek, hızlı tüketim, hızlı ve etkili markalar, hızlı moda'lar, derinliksiz ve yapay ortak zevkler, yeni bir hayat tarzı oluşturuyor. Bu hayat tarzı dünyayı homojenleştiriyor ve duyarsızlaştırıyor. Marka ve imaj, üretilen/satılan ürünlerden daha değerli hale gelmiştir. Bugünün insanı, kimliğini, kişiliğini ve varoluşunu alıp-satarak, tüketerek anlamlı kılmaya çalışmaktadır. Egemen sistem, bireylerin ve toplumların anlam-kimlik ihtiyacını karşılayamamaktadır. İnsanlık, içerisinde bulunduğumuz bu çok yoğun kötülükler dönemine, çok yoğun iyilikler üreterek direnebilir. Yalnızlıkları, hüzünleri, özlemleri biriktirerek büyütmek yerine, iyilikleri çoğaltmak gerekir.