En Son Eklenenler

“Bir gün ona Avanos’taki çocukluğumdan, ilk gençliğimden bahsederken domatesi nasıl yediğimi tarif etmiştim. Avanos’taki evimizin bahçesinde bir havuzumuz vardı. Bahçeden koparırım domatesi, bol suyla yıkadıktan sonra keserim. Havuzun kenarında bir yerde, eskiden kalmış, kurumuş, katılaşmış tuz olur. Salatalıkta domateste sürekli kullanılmıştır o tuz. ‘Bıçağı önce tuza sürterim, sonra domatese sürterim, domatesi öyle yerim,’ diye bir şey anlattım ona. ‘Ulan anan seni çok sevmiş!’ dedi bana. ‘Nasıl yani abi, domatesten buraya nasıl geldik?’ dedim. ‘Oğlum,’ dedi; ‘sen doymuşsun zaten; anan seni çok sevmiş, ancak anasının çok sevdiği bir adam böyle anlatır domatesi.’ Ercan Kesal Gerçek evimiz neresidir? Hikâyemizi en iyi kim anlatır? Geçmiş bizim için bir pişmanlıklar ülkesi midir, yoksa yeniden başlamak için bir imkân mıdır? Zamanla hesabımız ne zaman başlar, nerede biter? Çocukluğumuzdaki gökyüzü biz büyüyünce nereye gider? Bir insan diğerine ne zaman gerçekten bir şey söyler? Bir yazarla okuru arasında kurulan köprüden kimler/neler gelir geçer? Yenal Bilgici sordu, Ercan Kesal tüm içtenliği ve duruluğuyla cevapladı; İsim Şehir Film Roman’da anahtar kelimelerin peşinden yollara düşüldü. Hayatımızı değiştiren isimlerin, hep özlediğimiz şehirlerin, hiç unutamadığımız filmlerin ve illaki film gibi romanların peşine... Satırlar arasında uzaklara daldıran nostaljiden, kiminin boğazında bir yumru kiminde özlem olan gurbetten, bizi değiştiren yolculuklardan, geçip giden zamandan, kuruldukça çoğalan sofralardan ve çocukluğumuzda ısırdığımız o domatesten tatlar var. İsim Şehir Film Roman; varlığını bildiğimiz ama yolda bir yerde bir şekilde unuttuğumuz, hasret duyduğumuz insanlık hâllerine dair derinlikli bir sohbet…

Fikirleri çağın çok ötesinde olan parlak bir bilim insanı ve bir o kadar da inatçı bir çocuk… Isaac Newton, hayal dünyası öylesine geniş bir insandı ki sadece “üstüne düşünerek” yeni bir matematik kolu olan kalkülüsü yaratmış ve yerçekiminin bilimsel açıklamasını yapmıştı. Bunun yanında o kadar bencildi ki, onun bulduklarını sorgulamaya kalkan diğer bilim insanlarını yok etmek isterdi. Bilimsel buluşlarıyla dünya çapında bir üne kavuşsa da zamanının çoğunu kutsal kitaplardan pasajlarla geleceğe dair kehanette bulunarak veya bir simya laboratuvarında adi metalleri altına çevirmeye çalışarak geçirmişti. Serinin bu kitabında, on yedinci yüzyılda veba, büyük Londra yangını ve iki devrimin yaşandığı bir ortamda, aykırılıkları ile Newton’ın ilgi çekici bir portesini bulacaksınız. Amerikan Kütüphane Derneği - Dikkate Değer Çocuk Kitapları Ödülü Publishers Weekly - Yılın En İyi Kitabı School Library Journal - En İyi Kitap A Booklist - En İyi 10 Gençlik Biyografisi “Bu seri davetkâr ve tartışmalı anlatımı sayesinde etkileyici bir başlangıçla açılışı yapıyor.” -Publishers Weekly “Bilimin Devleri serisindeki diğer kitaplar, ilk kitap olan Leonardo Da Vinci’den sonra beklentiyi fazlasıyla karşılıyor. Krull ve bilim insanları ilahi güçler tarafından bir ara- ya getirilmiş olmalı.” -Bulletin of the Center for Children’s Books “Krull, Bilimin Devleri serisinde birinci sınıf bir bilimsel biyografi sunuyor.” -Kirkus Reviews “Sürükleyici ve dikkate değer biçimde açık bir biyografi.” -The Horn Book

Çok anlatıcılı bir romandır Kapıyı Çalan Kimdir? Kemal Gündüzalp’in Taşra ve Sürgün üçlemesinin son kitabı. İlk iki kitabın adı belirtilmeyen erkek kahramanı emekli olmaya karar verip yaşamının son zamanlarını geçirmek üzere Harran’a yerleşmek düşüyle Marmaris’ten Urfa’ya doğru yola çıkar. Kendisini neyin beklediğini bilmemektedir. O yüzden hiç beklemediği sürprizlerle karşılaşacaktır. Otuz yıl önce yitirdiği gençlik sevgilisiyle raslantılar sonucu karşılaşan romanın erkek kaharamanı, yeni bir ikilemle karşı karşıyadır. Bu roman istekleri dışında ve zorunluluklar sonucu ayrı düşmüş insanların yeniden kavuşabilme olasılıkları üzerine kurulmuş bir bakıma. Bir aşk romanı gibi olsa da toplumsal ve politik bir arka plana yaslanan romanın son sayfalarında adı öğrenilen erkek kahramanı Mustafa ile Nesime kavuşabilecekler mi? Bir üçlemenin üçüncü kitabı olmasına karşın ucu açık bir roman. Romanın sonlanıp sonlanmadığı kestirilemiyor. Mustafa’yı unutmamış ve hâlâ bekleyen Nesime’nin şu sözleri bir ipucu oluşturabilir: “Yürek taşra değildir.” “Belki de taşrasını yanında taşıyarak yaşıyordu. Belki de sürgün bir yazgıydı onun için. Nereden okumuştu, bir entelektüel mi yazmıştı böyle bir şeyi, sanki aydın olmak sürgün olmaktır gibi bir şey kalmış aklında. Belki de bu yola düşünce, kendini yeryüzünden sorumlu duyumsayınca sürgün oluyordu kendiliğinden insan.”