En Son Eklenenler

Her şey muhteşemdi. Sürekli ateş ve kana dönüşen rengarenk kuşlar. Kırmızı Ara'lar, karmakarışık uçupuş yaşama sevincinin çıplak çığlıklarını koparıyorlardı. Araguaia'nın tüm kıyıları ışıl ışıl çiçeklerle donanmıştı. Çalılıklar, mor çiçekli dallarını nehrin cam gibi berrak sularına daldırıyorlardı. Vanilya ve yayla çiçeği kokuları yükseliyordu göğe. Baklagiller, beyazımsı özlerini dışarı taşıdıkları sarı kabuklarla kaplıydı. Güneş en yakıcı ışınlarıyla yaşamı ateşe veriyordu. Her şey, insanların doğduğu o nehrin karanlık dibinden farklı görünüyordu...

Kazaklar romanının kahramanı Olenin, Moskova’nın kibar çevreleri etrafında dönüp durmaktan sıkılmış, farklı hayatların peşine düşerek yeni bir hayata başlamak istemiştir. Bu arayışın sonunda Olenin orduya yazılıp Kafkaslar’a gider ve buradaki bir köyde Kazaklar’ın yaşamına tanık olur. Olenin’in bir Kazak kızına âşık olması etrafında gelişen roman, aynı dönemde yaşayıp birbirinden alabildiğine farklılıklar gösteren iki toplumu karşılaştırır. Bunlardan biri “kibarlar” tabakasını oluşturan, çeşitli kültürlerin etkisi altında bulunan aristokrasi dünyasıdır; diğeri de hiçbir kültürle karşı karşıya gelmemiş, doğrudan doğruya halkın eseri olan geleneklerinden sıyrılmamış bir dünyadır. Turgenyev’in “Dilimizde yazılmış en güzel hikâye” olarak nitelediği Kazaklar Tolstoy’un hayatından izler taşımaktadır. Serhan Nuriyev’in Rusça aslından çevirisiyle... “Tolstoy’un ‘yaşam’ı yazılı sayfaya sözcüğü sözcüğüne taşıdığı izlenimi, sanatın, yani başka birçoklarından daha bilinçli ve karmaşık bir kurgunun sonucundan başka bir şey değildir.”

(Mustafa İncikara Tarafından düzeltildi)

Napolyon’un 1812’de Rusya’yı işgalini ve bu savaşın, özellikle aristokrat çevrelerde yarattığı altüst oluşu, son derece gerçekçi sahnelerle, ayrıntılı ve derinlikli analizlerle yansıtan bir başyapıt. Avrupa’daki monarşileri birbiri ardına bozguna uğratarak ilerleyen Napolyon orduları Moskova’ya doğru ilerlemektedir. Rus aristokratları, bu ürkütücü savaş makinesi karşısında bir yandan muharebeye hazırlanmakta, bir yandan da kişisel dertleriyle boğuşmaktadır. Rusya’nın 19. yüzyılın ilk yarısında panoramik bir fotoğrafını çeken Savaş ve Barış, soylu sınıfına dair yakın gözlemlerin yanı sıra köy ve kasabalarda yaşanan çiftlik hayatını da ustalıkla yansıtıyor. Dünya edebiyatının en başarılı eserlerinden sayılan bu muazzam nehir roman, savaşların getirdiği kaosu, mantıksızlığı, insan vicdanı ile etiğe aykırılığı; muktedirlerin, büyük zaferler vaat edenlerin sözlerindeki ve çabalarındaki beyhudeliği gözler önüne seriyor.