En Çok Görüntülenen Kitaplar

Göçebeler yerleşik toplumlar ile gezgin toplumlar arasındaki dönüştürücü ve çoğu kez kanlı ilişkinin binlerce yıllık tarihini inceliyor. Anthony Sattin bu iki farklı yaşam tarzının sıklıkla göz ardı edilmiş ve birbirinden ayrılmaz bağlantılarını açıklarken, insanlığın uygarlık macerasına benzersiz bir bakış sunuyor. Bizi insan kılan tedirginlik/yerinde duramama halinin evrimsel biyolojisi ve psikolojisini araştıran Sattin’in bu kapsamlı çalışması, Kitabı Mukaddes öncesi dönemden günümüzdeki gerileyiş sürecine dek, göçebeliğin uygarlığımızı besleyen etkileyici gücünü anlatıyor. Göçebeler Neolitik Devrim’den Roma İmparatorluğu’nun çöküşüne, Arap, Moğol ve Babür imparatorluklarından İpek Yolu’na ve modern kültüre uzanan sıra dışı bir tarih yolculuğu. “Çekici hikâyeleri tarihin destansı ilerleyişiyle harmanlayan ve masalsı çağrışımlar uyandıran edebi bir yapıt…” Jerry Brotton “Vicdan özgürlüğünün, hareket ve yer değiştirme özgürlüğünün coşkulu bir savunusu; bağımsızlığa, özgür ruha ve doğanın ritimleriyle uyum içinde olmaya romantik bir övgü.” Marc David Baer “Gazeteci ve seyahat yazarı Sattin’den, göçebe kültürlerin modern uygarlığın gelişiminde oynadığı role ilişkin aydınlatıcı bir inceleme.” Publishers Weekly “Sınırlarla bölünmüş günümüz dünyasına ilişkin sarsıcı dersler sunan, güzellik ve büyüleyici ritimle dolu bir kitap.” The Times “Sattin, müthiş bir hikâye anlatıcısı.”

Bu kitap son derece basit ve eğlenceli bir fikirden yola çıkıyor. Her şey Fournier’nin bir gün filozof kedisi Artdéco’yu seyrederken, “Acaba ne düşünüyor?” diye sormasıyla başlıyor.

“Şimdi anlıyorum ki hayatı fethetmeden önce ona boyun eğmelisin.” İnsan, olayların başlangıcına dönme şansı olsaydı yine aynı hataları yapar mıydı? Yaşamındaki terslikler üzerine genç Osokin “Eğer on iki yıl öncesine gidebilseydim her şeyi farklı yapardım,” der ve bu dileği yerine gelir. Fakat bir süre sonra, yaşamın çarklarını durduramayacağını anlayacaktır. Yaşarken asla farkına varılmayan detaylar, aslında yaşamın belirleyici kuvvetleridir. Yine de, bu kısırdöngüden bir çıkış yolu vardır. Ezoterizmin önde gelen isimlerinden biri olan ve Aldous Huxley’den Borges’e birçok yazarı etkilemiş ünlü düşünür P. D. Uspenski’nin klasikleşmiş romanı Ivan Osokin’in Tuhaf Hayatı, Ekin Uşşaklı çevirisiyle… “Uspenski bir dâhiydi.” -Gary Lachman

Türkçe edebiyat tarihinde kadın yazını, yalnızca edebi değil, aynı zamanda siyasi ve toplumsal bir varoluş mücadelesinin de alanı olmuştur. Kadın yazarlar, geç Osmanlı’dan erken Cumhuriyet dönemine uzanan süreçte, erkek-egemen edebiyat kamusu ve kanonik yapılanmaların sınırlarını aşarak kendi sözünü kurmanın yollarını aramışlardır. Ancak bu üretim, edebiyat tarihi yazımında çoğunlukla marjinalleştirilmiş ya da eril normların belirlediği çerçevede okunmuştur.   Edebi Babanın Reddi, 1895’ten 1950’ye dek Türkçe edebiyatın içinde kendine yer açmaya çalışan kadın yazarların üretimlerini, onların özgün manevralarını ve edebi patikalarını takip eden bütünlüklü bir analize katkıda bulunuyor. Edebiyat tarihi yazımının ıskaladığı metinleri mercek altına alırken, kanon dışına itilen kadın yazınının eril vesayete karşı nasıl bir mücadele verdiğini; kadın yazarların kendi anlatısal stratejilerini, erkek şiddetine ve ataerkine karşı geliştirdikleri eleştirel söylemleri ve edebiyat içindeki yerlerini nasıl inşa ettiklerini de gösteriyor.   Kadın yazınına özgü deneyimleri ve anlatısal pratikleri tanıyan bir eleştiri mümkün mü? Bilge Ulusman, edebiyat tarihçiliğinde bir kadın yazını tarihçiliğinin gerekliliğini vurgularken, kadın yazarların edebi ve siyasi mücadelelerini birlikte ele alan bir eleştiri modeli sunuyor.