En Çok Görüntülenen Kitaplar

Tarihi yarımadanın en görkemli yapılarının arasında sessiz bir koridor; çevresindeki anıtsal yapıları ziyarete gelenler için soluklanılacak bir mekân. Burası Sultanahmet Meydanı, ya da eski adıyla Atmeydanı. Bu meydan Bizans'tan Osmanlı'ya ve Cumhuriyet'e uzanan tarihi geçmişiyle sayısız olaya tanıklık etti. Bugün ortasında Dikilitaş, Örme Sütun, Burmalı Sütun ve Alman Çeşmesi'yle bakımlı bir park görünümünde olan bu meydan aslında Bizans'ın Hipodrom'uydu. Dönemin ünlü araba yarışı takımları burada boy ölçüşürken, tirübünleri dolduran binlerce taraftar, ortada yer alan anıtların çevresini kuşatan parkurda yarışan ünlü sürücülere tezahürat yapardı. İmparatorlar halkın desteğini bu meydanda aldı. Cellatlar idam hükümlerini burada yerine getirdi. Bizans halkı imparatora karşı burada ayaklandı. Atmeydanı, Osmanlı döneminde de önemini korudu ve şehzadelerin sünnet düğünleriyle yeniçeri ayaklanmalarına tanıklık etti. İlk Osmanlı sergisi, Sergi-i Umumi-i Osmani burada açıldı. 20. yüzyılın ilk çeyreğinde yaşanan en büyük olay ise burada art arda düzenlenmiş Sultanahmet mitingleri oldu. İlki 23 Mayıs 1919 tarihinde İzmir'in işgalini protesto amacıyla yapılmış olan mitinge binlerce kişi katıldı, kürsüye gelen Mehmed Emin Efendi (Yurdakul), Halide Edip Hanım (Adıvar) ve Selim Sırrı Efendi (Tarcan) Osmanlı topraklarının işgaline karşı direniş çağrılarını buradan yaptı. Bu kitap anıtları, infazları, ayaklanmaları ve şenlikleriyle bir meydanın tarihini anlatıyor.

Güncel Müfredata Uyumludur.

Aslı Akarsakarya, 2021 Yunus Nadi Öykü Ödülü’nü alan “Buraya Kısıldık Sanırım”da on sekiz etkileyici öykü anlatıyor. Çok çeşitli konu ve karakterle örülü öyküler, geçmişin katılığı ve geleceğin belirsizliği arasındaki müphem kırılma anlarına odaklanıyor. Kahramanlar ne kadar uğraşsalar da kendilerine biçilen rollerden, belleklerinden, zamanın yıkıcılığından ve çoğunluğun ikiyüzlülüğünden kurtulamıyor. Düşünülenle yapılan, kurgulananla yaşanan, isyan edilenle kabul edilen sürekli çarpışıyor ve kazanan hep hayatın gerçekliği oluyor. “Onunla yıllar sonra yolda rastlaşıp merhaba dediğim vasat bir hikâyem olmasın isterdim. Yanından sessizce geçerdim, uzaktan dikizlerken geçmişin tüm titreyişlerini tavaf ederdim, ille gerekirse buruk bir baş selamı bile verebilirdim ama gidip de n’aber ya görüşmeyeli, demezdim. Demeyecektim yani çünkü hikâyemiz daha iyisini hak ediyordu, şüphesiz, ama hayat sihir olasılıklarını birer birer siliyor, öldük işte biraz daha diye düşünüyorum çünkü lambalar teker teker sönüyor ve çünkü şalter birden atmıyor.”