Eserlere Göre Listeleme

Bu, Türk destanıdır. Bugün ileri bir dünyada, yeni ve her gün devleşen bir çarkın dişlilerinden biri olma yolunda didinen bir mil¬letin temeli ve kökleri bu destanlardadır; nasıl öteki mil¬letlerin temeli ve kökleri kendi destanlarında ise... Bunun için bu destan, Türk Gençliğine ithaf edildi. Milli destanların, sanat adamlarınca yeniden ele alınışı, yeni bir biçim ve anlayış içinde yeniden yazılışı türlü şekillerde olabilir ve bu yüzden de tenkid edilebilir. Bu, sanat adamlar>n>n sanat güçleri ile yakından ilgi¬lidir. Türk Destanı ise, benim gözümde ve düşünü¬şümde, işte şu elinizdeki kitaptır. Eserin, milli destanla¬rımızı en mükemmel şekliyle dile getirdiğini iddia edecek değilim. Ama, bundan önce hiç bir şey yoktu; tıpkı, "yer yer değil iken suyun su" oluşu gibi. Bununla beraber, benden sonrakilere belki küçük bir ipucu, bir örnek olur diye düşünüyorum.

sen ışıklarınla gelirdin sokağımıza sen ışıklarınla gelirdin çocuklar gidince ve akasya başakları uyuyunca ve ben aynada yalnız kalınca sen ışıklarınla gelirdin... ... sen yanaklarını yaslardın memelerimin acısına ve ben söylemeye başka bir şey bulamadığımda sen yanaklarını yaslardın memelerimin acısına ve dinlerdin ağlayarak akan kanımı ve ağlayarak ölen aşkımı sen dinlerdin görmezdin beni ancak.

Bir zamanlar olduğum o çocuğu çok özlüyordum. İzin vermediler ki Sedef olayım. Beyazı içinde barındıran bir isimden çekip almışlardı beni ve sen artık Yankı’sın demişlerdi. Çektiğin acıların çığlıklarını adında taşı dercesine Yankı koymuşlardı adımı. Çığlıkların kulaklarda yankılansın ama kimseler duymasın dercesine Yankı yapmışlardı beni. Oysaki ben bir zamanlar Sedef’tim. İleride başıma gelecek onca şeyden habersiz bir şekilde yaşayan Sedef’tim. Ne eksik ne fazla... Ben Sedef’tim. Sedef, seçimini yapar. Artık o, damgacıdan kurtulmak isteyen bir avdır. Ekibe yeni Yarasaların da katılmasıyla eğitmenlerin işi daha da zorlaşır. Bunu fırsat bilen damgacı, tüm kozlarını oynamaya başlar. Başı bir türlü beladan kurtulmayan Sedef, avken avcı olur ve damgacının peşine düşer. Ya damgacı, Sedef’i avlayacaktır ya da Sedef, damgacıyı bulacaktır. Soluksuz bir kovalamaca sonrasında kazanan tarafın kim olacağına, son hamleyi zekice yapan karar verecektir.

“Geçerdi, aslında yaşadığımız her şey er ya da geç geçerdi. Bedenimize aldığımız yaralar geçerdi. Ruhumuza aldığımız yaralar da bir süre sonra eskisi gibi acıtmadığı için onlar da geçerdi. Kalbimize aldığımız yaralar iseasla geçmeyecek gibi hissettirse de zamanla onların da geçtiğini görürdük. Hangi acı geçmezdi, biliyor musunuz? Aklımıza aldığımız acılar geçmezdi. Beden iyileşir, ruh güçlenir, kalp tecrübe edinir ama akıl hep aynı kalırdı." Damgacı için belki de yolun sonu görünmüştür ancak Sedef için çözülmesi gereken düğümler sadece bundan ibaret değildir. Yüzleşmesi gereken bir geçmişi, söylenmesi gereken sözleri ve hesabının sorulması gereken yenilmişlikleri vardır.Tüm bunlardan bir çırpıda sıyrılmak hiç de kolay değildir. Artık Sedef tek başınadır ve tüm yükleri tek başına omuzlamak zorundadır. Fakat hayat, hiç de onun planlarını uygulayacak gibi görünmemektedir. Başına geleceklerden habersiz, bir sona doğru adım adım yürümektedir. Peki, bu son Sedef’i nereye sürükleyecektir?