En Çok Görüntülenen Kitaplar

Montesquieu, Tabiata ancak itaat edilerek hükmedilebilir sözünü toplum gerçeğine tatbik etmek dirayetini göstermiş ender düşünürlerdendir. Montesquieu, gençliğinde hukuk tahsil etmiş, meşhur olmadan evvel tabiat tarihi, fizik, ahlâk ve siyaset ve nihayet tarihle ilgili çeşitli denemeler yazmıştır. Lettres Persanes (İran Mektupları) eseriyle ünlenmiştir. Zamanının örf âdet ve müesseselerini mizahî bir üslûpla tenkit etmiştir. Fransız Akademisi'ne üye seçilmiş, on iki yıl hâkimlik, yirmi yedi yıl Bordeau şehrinde meclis başkanlığı yapmıştır. Yine faal siyasî hayata atılmaksızın ömrünü araştırmalara vermiş, toplumun alışkanlıklarını, yaşama tarzlarını çözmeye çalışmıştır. Viyana'ya, Macaristan'a, İtalya'ya, İsviçre'ye, Hollanda'ya ve İngiltere'ye gitmiştir. İngiltere'de iki yıl kalmış, İngilizler onda derin izler bırakmış, bu milletin müesseselerine ve hayat şartlarına hayranlık duymuştur. İngiltere gezisinden dönüşünde kendisini tamamen ilmî çalışmalara vererek 1734 de Romalıların yükseliş ve batışları hakkındaki eserini yazmıştır. 1748'de yirmi yıldan beri gerek tarihî ve hukukî metinler üzerinde yaptığı araştırmalardan gerek çeşitli seyahat notlarından elde ettiği zengin malzemeyi işlemek suretiyle en meşhur eseri olan Esprits des Loisnu (Kanunların Ruhu) yayımlamıştır. Montesquieu klasik düşünürlerin sonuncusu, sosyologların ilki kabul edilir.

Ansızın sımsıcak bir sevgiyle sarmalandığınızı hissederseniz, bilin ki melekler yüreğinizden öpmüştür... Ve Sabiha Rana’nın güzel sözlerindeki, dileklerindeki tınılar yönlendirmiştir onları size... Oğuzkan Bölükbaşı’nın tanımıyla; “Melekleri yüreğimizden öptüren özgür, Çingene ruhlu kadın.”dır Sabiha Rana. Şimdi; bu kitaptaki her satıra teslim edin kendinizi, sevgiyi yudumlayın keyifle, yüreğinizin cennetinde... “Dün, yaşamı affedilmez bir şekilde yasaklı bıraktı. Sevgiyi, kahkahayı kör, sağır etti. Oysa yaşam sevgidir, kahkahadır, danstır, şarkıdır, iyi niyettir...”

İnsana mânevî yönden ulaşabilen, onu kucaklayan, sarıp sarmalayan, gönlüne seslenen, kısaca hakikate tercüman olabilen yeni bir din diline ihtiyacımız olduğu muhakkaktır. Bu dil ırk/iklim/renk/sınır gözetmeden tüm insanlığı kuşatacak evrensel bir karakterde/çizgide olmalıdır. Allah, âlemlerin Rabbi'dir; son resûlünü de âlemlere rahmet olarak göndermiştir. O zaman bu son çağrının/vahyin dili de âlemleri hesaba katan bir yöntem/metodoloji izlemelidir. İdeal bir dünya, yalnız ve yalnız çok yüksek boyutları olan ve insanlığın özgür iradesiyle severek izleyeceği evrensel bir din dili sayesinde kurulabilir. Bu evrensel yeni din dili; Tek Allah, Tek Din, Tek Kitap metodolojisi üzerine kurulmalıdır. Kur'ân'ın insanlığa ilk çağrısı "ortak bir kelime'de buluşmaktır. Bu çağrının açılımı; şirke bulaşmadan Tek olan Allah'a imandır yani tevhiddir. Tevhid, aynı hakikatin bütün zamanlarda bütün oluşlara hâkimiyetidir. İkinci sırada, yeryüzünde görünen sosyolojik bir gerçeklik/çeşitlilik olsa da dinler değil; Tek din çağrısı yer almalıdır. Tek din, tek olan Allah'a teslim olmak anlamında İslâm'dır. İslâm'ın hiçbir emir ve yasağı, bütün insanlık muhatap alınmadan dile getirilmemiştir. Yeni din dilinin sonuncu çağrısı ise; Tek Kitap/Vahy üzerinden olmalıdır. Bu anlamda elimizde bulunan tek kaynak Kur'ân'dır. Anlaşılıyor ki; ancak bu dilin sahipleri, insanın gönlüne, onu hayatın kaynağı ile buluşturacak bir yürüyüş aşkı ve aydınlık/nûr akıtabilirler. Çünkü onlar; açık yürekli, doğru sözlü, samimi, ileri görüşlü olup şekli/kaprisi/peşin hükmü/kini aşarak evrensel bir kişilik hâline gelmişlerdir. İşte elinizdeki kitap, bu yeni din diline dikkat çekme endişesi adına atılmış küçük bir adım denemesidir. İnanıyoruz ki; samimi, yetenekli ve donanımlı okuyucularımız, bu küçük adımı çok daha ileri noktalara taşıyacaklardır.

İbn Haldun, İslâm düşünce hayatının belli başlı isimlerindendir. Fikir olarak kimseye bağlı kalmamış ve kendisinin de iddia ettiği gibi, "orijinal" olması için tenkidî eserler ortaya koymuştur. İbn Haldun'un yaşadığı dönemi, bugünle kıyaslayarak eserini değerlendirmemek gerekir. İbn Haldun ilim için, Endülüs'ten çıkarak, Fas'a, Tunus'a ve Mısır'a gitmiştir. İbn Haldun'un dikkat çeken bir hususu, İslâm dışı kaynaklardan ulaşabildiklerini kullanmasıdır. Zamanının bütün ilmî gel ...