Yazara Gore Listeleme

İlaç Prospektüsüdür.

Bir edebi metnin özellikleri nelerdir? Hangi unsurlar bir metni edebi eser olarak okunmaya değer kılar? Karakteri tipten ayıran incelikler nasıl ortaya çıkar ve esere nasıl bir zenginlik katar? Bir kullanma kılavuzu ile bir edebi metni birbirinden ayırt eden noktalar nelerdir? Terry Eagleton Edebiyat Nasıl Okunur’da bu basit soruları ele alarak, edebiyat eleştirisinin temel çerçevesini çiziyor. Bir metnin açılış cümlesinden, eser içinde yer alan karakterlere, anlatının yapısı ve özelliklerinden eserin nasıl yorumlanacağına ve nihayet bir edebiyat eserini iyi, kötü ya da vasat olarak tasnif etmeye yarayacak ayrımları tek tek inceliyor. Eagleton metnini bir tekerlemeden günümüzün çoksatar eserlerine, Tolstoy’dan Nabokov’a, Hamlet’ten Harry Potter’a geniş bir örnek dökümü yaparak oluşturuyor. İroniyi ihmal etmeyen zengin bir bakışla yazılmış, zevkle okunan bir eleştiri klasiği…

Gün Aksa Alatan, bildiği dünyadan koparken, en savunmasız anında onu karanlığa çeken adamın gerçek yüzüyle tanıştığında yaşayacaklarından bihaberdir. Babasından öğrendiği doğrularla büyüyen Aksa, çözümü en büyük düşmanı olarak gördüğü adamla savaşmakta bulur. Çizdiği sınırlar, koyduğu kurallar ve bildiği tüm doğrular… Ve karşısında, tüm nefretinin sorumlusu Boris Karalav. Çekişmeli bir oyun: ''Aksa. Kayıplar, boşluğundan avlar insanı. Burası senin en korktuğun yer şimdi; ya sıfır noktası ya da buz kapanı." Uyarı: Yetişkin okurlar içindir.

GECENİN DERİNLİĞİNDE DELİLİK PUSUDA BEKLER. Emma Averell başarılı bir avukattı, iki çocuğu ve harika bir eşi vardı ancak hayatı her zaman bu kadar kusursuz olmamıştı. Henüz beş yaşındayken, annesiyle yaşadığı dehşet verici bir olay yüzünden ablasıyla birlikte koruyucu aileye verilmişti. Abla­sı, annesinin sevgi dolu ve “normal” olduğu zamanları hatırlasa da Emma onu yalnızca tek bir şey olarak hatırlıyordu: Bir canavar. Ve o canavar, annelerinin içinden kırkıncı yaş gününde ortaya çıkmıştı; yani tam da Emma’nın yaklaşmakta olduğu yaşta. Emma, çocukluk travmalarını herkesten gizlemişti. Fakat uykuları kaçmaya ve tıpkı annesi gibi gün içinde zaman boşlukları yaşamaya başladığında işler değişti. Emma, onu tüketen uykusuzluğunun, tıpkı geçmişte bırakmak için yıllarca çabaladığı annesi gibi, yavaş yavaş aklını kaybettiğinin bir işareti olmasından korkuyordu. Bu bulanık ve dengesiz hâlinin sebebi ne olabilirdi? Yoksa gerçekten de aklını yitirmeye mi başlamıştı? “Sarah Pinborough, sizi kendine hayran bırakacak.” —Harlan Coben “Pinborough’nun en sevdiğim kitabı. Sürprizlerle dolu, baş döndürücü bir yolculuk sunuyor. Okurken gerçek anlamda nefesimi tuttum. Son derece güçlü bir kurgu. Kusursuz.” —Lucy Foley “Ustaca kurgulanmış, merak uyandıran bir gerilim… Aynı zamanda uykusuz bir zihnin zayıflayıp, kişiyi ölümcül bir kuşkuya nasıl sürükleyebileceğinin son derece rahatsız edici bir portresi.” —Washington Post “Kitabın baş karakteri Emma, kuşaklar arası travmayla baş etmeye, iş ve aile hayatı arasında denge kurmaya çalışırken, içinde bulunduğu durum tehlikeli ve ürpertici bir hikâyeye dönüşüyor. Uyku Yok, okurlara nefes kesici bir gerilim sunuyor.” —Entertainment Weekly