En Son Eklenenler

Gerçek aşk, zamanın ve mekânın ötesindedir. Beren, sevdiği eşi Akın’ı bir trafik kazasında kaybettikten sonra kendini yaşamdan soyutlamıştır. Ancak, Akın’ın ona bıraktığı sürpriz bir hediye, Beren’i hiç beklemediği bir yolculuğa çıkarır. Bu, Beren’in kaybettikleriyle yüzleşmesini ve kırıklarını tamir etmesinin de yolculuğu olur. Her adımında Akın’ın sevgisini hisseder. Anılarla dolu bu yolculuk, Beren’i kendiyle barışmaya, hayatın akışında yeni deneyimlere ve sevgilere cesaretle ilerlemeye teşvik eder. “Aşkın Tezahürü,” kaybedilenleri bulmanın, kırıkları tamir etmenin ve en derin yaraları iyileştiren sevginin hikâyesidir. Unutmayın, her son bir başlangıçtır ve her karşılaşma kaderin dokunduğu bir mucizedir. Her vedanın bir başlangıcın müjdecisi olduğunu kabullenmek; yaşamın sürekli akışında bizi bekleyen yeni deneyimlere, insanlara ve sevgilere kucak açmaktır. Aşk başkasında değil, kendi içindedir ve eğer hayata açık olursan içindeki her zaman tezahür eder.

Giderken Bıraktığım, Yılmaz Odabaşı'nın edebiyat, şiir, siyaset, hayat ve yaşadığımız dünyaya dair kendisine yöneltilmiş sorulara dolaysız, net yanıtlar verdiği seçilmiş söyleşilerden oluşuyor. Kimileri yıllar önce yapılmış ama hâlâ hayat ve edebiyatta bir karşılık içeren, kimileri yeni söyleşilerden oluşan bu kitap, aynı zamanda şair Yılmaz Odabaşı'nın yaşam ve yazın pratiğini doğru anlamak ve doğru okumak isteyeceklerin başvurabilecekleri bir kaynak... (Tanıtım Bülteninden)

Kanla bağlandı, arzuyla baştan çıkarıldı, kaderle serbest bırakıldı. Bryces'ın yaşamı kusursuzdu. Bütün gün çalışır, gece de partılerdi. Ta ki bir iblis en yakın arkadaşını öldürene kadar. Suçlu parmaklıklar ardında olmasına rağmen, cınayetler devam edince, Bryce kendini büyük bir soruşturmanın merkezinde buldu. Hunt ise düşmüş bir melekti. Bir zamanlar devirmeye çalıştığı Başmelekler tarafından köleleştirildi. Artık acımasız becerilerini tek bir amaç için kullanıyordu: partonunun düşmanlarına suikast yapmak. Ancak bir gün Bryce'ın davasını çözerse, özgürlüğüne bir adım atabileceğini anladı. Bryce ve Hunt, Hilal Şehrin Derinliklerine inerken, herşeyi tehdit eden karanlık gücü ve alev alev yanan turkuyu keşfederler.

Aşkla doğar Teo, mavinin yeşille buluştuğu, güneşin dalgalarla öpüştüğü bir sahil şehrinde. O dört yaşındayken amansız hastalığa tutulduğunda, anne babası ve kız kardeşleri korkuya değil, eşi az bulunur sevgi ve fedakârlığa sarılırlar. Hepsinin gözbebeği olan Teo ise bir ömür sürecek acılarını, ıstırabını; içinde taşıdığı olgun ruh aracılığıyla bambaşka bir boyuta, yaşam aşkına ve sanata dönüştürür. Bedenen, ruhen yaşadığı her duyguyu çizgilerde ve renklerde anlatır. Kimsenin bilmediği diğer hayatının esintilerini nakşeder resimlerinde. Umudu henüz küçücükken çalınmış bir çocuk nasıl olur da böylesine umutla yaşayabilir? Bir aile “son”a karşı nasıl bu kadar büyük bir sevgiyle kavga verebilir? Bu dünya yaşamı, tek yaşamımız mıdır? Bunları anlatıyor Teo... Ve bizlerin, ruhu olan insanlar değil, insan bedeninde tecrübe kazanan ruhani yaratıklar olduğumuzu… Ölüm değil, hep yeniden kavuşma, yeniden bir keşfediş var yaşamın ucunda. “Ama biliyor musun, sana en yakın meleğin kimdi? Seni en çok kucaklayan, kollarına alıp uyutan, sen ağrılarından sıyrılıp derin uykuya gidene kadar yanında uzanıp bekleyen, sen daldığında da nefesini dinleyerek gecelerini uykusuz geçiren... Annen...”