En Çok Görüntülenen Kitaplar

Çaresizlik, umut ve hayalperestlik üçgeninde gezeleyen insanoğlu ne kadar ilerlerse ilerlesin, doğum seremonisi ve sonrasında ölümün elvedasının dışına çıkamıyor. Şu bir gerçek ki doymaya ve ölmemeye çalışan insanoğlu bu dünyada ne tam olarak doyabilecek ne de istenildiği gibi ölümsüzleşecek. Güven sorunu yaşayan aydın, fabrika ayarlarına dönüp tarafsız bir şekilde aydınlatma görevini toplumda üstlenmesi gerekiyor. Aydın nitelemesinin içini doldurup gerçek manada münevverler yetişmesi ve topluma kendilerini hissettirmeleri gerekiyor. İyi bir dilin yaşamdaki ve sanattaki olumlu etkisi azımsanamaz. Dil bu anlamda iletişim için gerekli en önemli araçtır. Şiir bu manada dilin en güzel hali, en etkili hali, en olgun hali, en çocuk hali, bazen de en uçuk halidir. Şair her dönem arayış içerisinde olmuştur. Değişerek gelişme dürtüsünün şairdeki görüntüsüdür şiir. Ey şehir, köyümün dede yadigârı topraklarını yetim bıraktın. Ya kuruş kuruş asgari ücreti hesaplattın ya da piyango biletlerinden medet umar hale soktun köylümü. Köyünde bey, paşa olanı şehrinde kul, köle yaptın kendine. Köyümün gönderdiği gencecik civanmert delikanlılarını kır saçlı, beli bükülmüş olarak gönderdin gerisin geri. İLKAY COŞKUN

kavruldum el değmez mermer ayazlığında doksan dokuzuna yüz çevir, birine az dokun soğuran vantuz içinde dağılır cam kırıklıkları azatlık sinende, yüz yıla mahkum yüreğim susuz içilir aşk şarabı acı kahve öncesinde ufleyipte çıkaramadığın, melodiyi neylersin göz ğörmeyen gecede çitten atlatırım koyunları diri varlığında, damak kuruluğun var senin bırakılan her bir ağrı yuk olur kulaçlanma gelincik yuzun, resimlerinde bulunur kalkandır sessiz karanlığıma süzülen tutaste mezarcı sessizliğinin terleyişi sonrasında tek gerçekliğinin izdüşümüne sarılırım bilonsa yabanıl ürperti mahkumusundur küreledığın bahar ansızın sıyrılır güneşimden kırç'lı beyazını, cemrenle buluşturdun bilonsa dağılır şafak, bir asır öncesinden fırlayıp nasıl olsa bulursun lodos sıcaklığını geceden kalma suskunluğun yansır gözlerime soğuklar öncesi biriktirdiğin ellerimle eğrilen kirmen fırıldaklığında döndürülüp süzüldü ırmağın, sağın solun obruk bir akşamcı küstahlığı var ki üzerinde dağının doruğuna, terlik fırlatıldığından beri ağlama duvarı can havliyle örter tülbendini postu serili yabanıl yanlarına kurulup mührü pekiştirip, yazarım sayfalarıma bilonsa misafir tedirginliği üzerindeyken iyi geceler düşünde serer bahar fistosunu ayak izinde ayak, kaleminde taştı bilonsa yumuşak kahkahalar yansır yüzümün aynasına kekremsi bir tat, dudağında konuktu sevgileri beleyen elin toplar tüm çiziklerimi seslenişin bana, eşik dibi yakınlığında hareketlenir şah damarım sevdanın ikliminde mahmurlu esnemelerim toplanır çiziklerimde giderkenkı ikindi, ardınsıra gölgelik bırakır mırıldanması dudaklarım, yüzümün aynası kekremsi bir tat dudağıma konuktur artık iyi geceler düşü, beni olduğum yere bırak ayak izindeyim, taşır mürekkebimi bilonsa soğuklar öncesi biriktırseydım keşke ellerim misafir tedirginliği üzerimde, yolcuyum eskilerden seslenişim bundandır bilonsa dağının doruğuna goz fırlatıldığından beri dirilir şafağa, bir asır öncesinden çıkagelip postu serili yabanıl yanlarımla emeklerim geceden kalma suskunluğumda gözlerin süzülür ırmağım sağım solum obruk eğrilen kirmen fırıldaklığında donduydum soğuklar öncesi biriktırseydım keşke ellerini birde akşamcı küstahlığı var ki üzerimde nasıl olsa götürecek deli poyraz sıcaklığını ağlama duvarımı tülbendimle örtüp kırç'a dönüşen beyazı cemreyle buluştur bilonsa küreledığim baharı, güneşimden sıyırıp yarına dair verilen sözler yarım yamalak tek gerçekliğimin izdüşümüne sarıldım bak azatlık sinende yüzyıla mahkum artık yüreğim bıraktığım her bir ağrı, yük oldu kulaçlarıma hoyrat ürpertiyle sarılır turn benliğim sana bir zindan süzülür artık karanlığıma mezarcı sessizliğinde bekleyişim ondandır ve votkayı susuz içip, acı kahve oncesındeyırn doksan dokuzuna yuz çevirip,sana geldim bilonsa koyunları sayıp sayıp çitten atlattığım gibi diri duruşlarında kaybolur gri yalnızlığım soğuran vantuz, içimi boşalttı cam kırıklarıyla yıpranmış resimlerde buluşmanın hevesiyle kavruldum el değmez mermer ayazlığında

Mevsimlerden yazdı, kıştı, ilkbahardı, bir de sonbahar. Saatlerden meçhul. Sonsuzluğun içinde sıkışıp kalsalar da dostluk neşesiyle ışıldayan Makbule ve Zimbul. Uyuyanların rüyasına gölge gibi süzülen iki küçük kadın. Sokaklarda, sahilde çatılarda dolaşıyor; dünde, bugünde, yarında geziyorlar. İzmir Karataş Yahudi mahallesinde başlayan yolculuklarında zamanı katetmiş, yeryüzündeki izlerini arıyorlar. Göçler, sürgünler, ölümler, sevdalar, ayrılıklar gördüler. Gidenlerin ardında bıraktığı boşluğu gördüler, yasemin toplayan ellerin zamanın hiçbir yerinden tutamadığını gördüler. Ne oldu da Madam Anita’nın radyosundaki şarkı sustu? Komşulara ne oldu? Madam Sara’nın balkonundan silkelediği kilimden, sır sır, acı acı dökülen renkler neden soldu? Dario Moreno’ya dair şehir efsaneleri ne zaman unutuldu? Meskûn Zaman’da Raşel Meseri usta kalemiyle 60 yıllık bir cümlenin altını çiziyor.