En Çok Görüntülenen Kitaplar

Her birey, kendi yolculuğunun kahramanıdır. Her bireyin amacı bir Sır Muhafızı olabilmek ve kendi içinde aradığı yüceliği bulmaktır. Kendi içindeki yüceliğe ulaşmak, kendi içinde Tanrıyı bulmak anlamına geldiği ölçüde, hedefe varmak mümkün olacaktır. Bu çalışma, henüz yolun başında olan bir Kahramanın, gelecekten beklentilerini ifade etmesinin yanı sıra, yolun sonundaki mükafata işaret etmesi cihetinden de çok önemli bir eserdir. Bir yazarın ilk eserini ortaya koyması, o yazarın gelecekteki eserlerinin ne denli mükemmel olacağının ortaya konulması açısından da büyük bir önem içermektedir. İsmail Yüksel’i, bu çalışmasından dolayı kutluyor ve hedeflerine ulaşma yolculuğunda başarılar diliyorum. Cihangir Gener

Komintern Dönemi TKP Tarihi üst-başlıklı çalışmanın dördüncü cildi Türkiye Komünist Partisi’nde Yeni Arayışlar 1933-1935 adını taşıyor. Uzun süredir hizipleşme ve polis baskısı gibi sebeplerle zayıflayan TKP örgütünün yeniden oluşturulması için ilk desantralizasyon dönemi başlatılmış ve partinin yönetim sorumluluğu geçici olarak Dış Büro’ya verilmiştir. Avrupa’daki siyasi gelişmeler ise gayet tedirginlik vericidir. Almanya’da Hitler’in Ocak 1933’te iktidara gelmesiyle birlikte, Komintern 6. Kongresi tarafından dünya komünist hareketine çizilen taktik hatta köklü bir değişiklik yaşanır. 1935’te toplanan Komintern 7. Kongresi, giderek ağırlık kazanan faşizme karşı birleşik cephe fikri ve pratiğini tüm komünist partilerin ana mücadele doğrultusu haline getirir. 1933 sonlarında, 1929 TKP davasında hüküm giyenler cezalarını tamamlamış, ayrıca Cumhuriyet’in kuruluşunun 10. yıldönümü dolayısıyla ilan edilen aftan komünistlerin bir bölümü de yararlanmış, böylece TKP kadroları yeniden ayağa kalkabilir duruma gelmiştir. 1934 yılı boyunca yapılan genişletilmiş Dış Büro toplantıları, TKP’nin yeniden örgütlenmesiyle ilgili yepyeni arayışların zeminini oluşturur. Yeni bir Merkez Komitesi ve çalışma anlayışı tespit edilirken partinin geçmiş faaliyetleri ele alınmış ve başarısızlıkların nedenleri irdelenmiştir. Bu arada tüm parti üyeleri gözden geçirilerek geniş bir temizlik harekâtı yapılır ve oluşturulan “kara liste” parti yayın organlarında ilan edilir. Erden Akbulut ve Erol Ülker’in bilgi ve belgelere dayalı bu çalışması Komintern dönemi TKP tarihini olduğu kadar siyasal hayatımızın karanlıkta kalan figürlerini ve onların her türlü baskıya göğüs gererek verdikleri mücadeleyi de aydınlatıyor. İçinde gerçek insanların yer aldığı büyük bir hikâyenin görgü şahitleri kılıyor bizi… Mektup, hatırat gibi kişisel metinlerin de çalışmaya dahil edilmiş olması okurun bu duygusunu destekliyor.

“İnsanlar benzerler, çünkü kültürleri benzer, İnsanlar benzemezler, çünkü kültürleri farklıdır; İnsanlar değişirler, çünkü kültürleri değişmektedir.” Her bilimin ve her kitabın kişisel bir öyküsü vardır. 19. yüzyılın ortalarında insanbilim, kutsal yaratılış inancına karşı evrimciler ve Hegelci bir ruha karşı Marksçı tarihi maddeciler arasında sanki bölünmüştü. İkinci Dünya Savaşı’nı izleyen onyıllarda giderek kültürleşti; benzerlik, farklılık, değişim ve gelişim vb. çoğu sosyal olay/olgular kültür ile açıklandı. İnsan ve Kültür, ünlü 68 kuşağı gibi, bir üniversite amfisinde yapılan ‘İnsanbilime Giriş’ dersiyle doğdu. 12 Mart ertesinde yazıldı ve basıldı. 12 Eylül’ün dayandığı ve dayattığı Türk- İslam Sentezi ideolojisine direndi. Bildik yüzyıl sona ererken varlığını sürdürdü. 2005 Genom bulgularını, maddi manevi hemen her kültürel olay ya da olguyu genlere indirgeyen teknoloji dalgasıyla sarsıldı. Biyo-kültürel yaklaşıma rakip çıkmadığı için hayatta kaldı; üniversite içinde ve dışında aranır oldu. Yeni basım kapsamlı ve özenli bir güncelleme gerektirdi. Yeni metin Boyut tarafından yayına hazırlandı ve basıldı. Böylece emekliliğini beklerken arşive kaldırılmaktan kurtulan İnsan ve Kültür yeniden doğdu.

Türkiye’nin Soğuk Savaş’a dâhil oluşuyla birlikte, antikomünizm siyasetin merkezine yerleşir ve ülkenin her alanına sirayet ederken, bunun edebiyat alanına yansıması da kaçınılmaz olmuştur. Bu antikomünist dalga, sağcı edebiyatçıların solun kültürel hegemonyasına karşı yazdıkları yazılarda ve ürettikleri eserlerde kendini göstermiştir. Fatih Yaşlı, Devlet, Düzen, Anarşi’de antikomünizmin edebiyattaki yansımalarını iki boyutuyla inceliyor. Bir yandan Türk sağının edebiyatçı kimlikleriyle politik kimliklerini birleştiren Nihal Atsız, Necip Fazıl, Peyami Safa gibi isimlerinin Nâzım Hikmet, Sabahattin Ali, Aziz Nesin gibi solcu yazarlara yönelik polemiklerini ve hücumlarını belgelendirirken, bir yandan da antikomünist romanlardaki ideolojik boyutun bir incelemesini sunuyor. Böylece hem Soğuk Savaş’la birlikte antikomünist söylemin inşasında edebiyatçıların rolünü hem de antikomünist edebî yapıtlarda solcuların, komünistlerin ve 1965-80 arası Türkiye tarihinin nasıl resmedildiğini ortaya koyuyor. Antikomünizmin günümüze devrettiği miras ve bu mirasın belirleyiciliği üzerine kapsamlı bir değerlendirme sunan bu kitap, Fatih Yaşlı’nın Türkiye tarihini antikomünizm üzerinden okuduğu literatürüne önemli bir katkı yapıyor.