En Çok Görüntülenen Kitaplar

Görmüş geçirmiş, uzun süre hüküm sürmüş ve yaşı da kemale ermiş bir padişah, yerine geçecek bir erkek evlat sahibi olmak için yanıp tutuşmakta, dualar etmekte, içten içe kederlenmektedir. Onun yakarışları Pervâne adlı bir oğula kavuşmasıyla karşılık bulur. İlerleyen yıllarda büyüyüp serpilen delikanlı Pervâne bir gün babasının kendisine yaptırdığı köşkün duvarında bir kız resmi görür ve hemen çarpılır. Şem adındaki bu güzeller güzeli onun aklını başından alır. Bütün vaktini resmin karşısında geçirmeye başlar. Babası, o avlanmak için dışarıya gidince duvardaki resmi kazıtır. Dönüşte Pervâne, çılgına döner. Bir gün avlanmaya gittiğinde ise geri gelmez. Babası günlerce onu aratır, nihayet kör bir kuyunun içinde, aklını yarı yitirmiş olarak bulur. Pervâne için zor günler yaşanır. Padişah kaçmasın diye onu zincire vurdurur. Sonunda sihirbazının yaptığı bir kuşa binerek Şem sevdasına uzun bir yolculuğa çıkar. Olan bitenden Şem de haberdar olmuştur. Bundan sonrası her iki âşık için de uzun ve zorlu bir süreç olacaktır. Hindistan’dan İran’a kadar uzanan geniş coğrafyada bu hikâyenin anlatılarına rastlanır. Divan şiirinde Zâtî aynı hikâyeyi bizim dünyamıza canlı ve başarılı şekilde yeniden yazar. Alegoriler, kültürel göndermeler, mitolojik ve tasavvufi ögeler yanında dil kıvraklıkları ve anlatım şevkiyle ölümsüzleşen Şem u Pervâne, günümüz Türkçesi ve açıklamalarla “Ölümsüz Klasikler” arasında seçkin yerini alıyor. Ölümsüz aşk kanatlarını alabildiğine yükseklere çarpıyor…

Bu adam, bilimi ilgi çekici hale getirmeyi biliyor” -PHILADELPHIA INQUIRER “Kaku’nun süper sicim kuramı ilkelerine yaptığı keşif gezisi duru, hareketli ve doyurucu... Stephen Hawking kadar kışkırtıcı.” - KIRKUS REVIEWS “Açık ve gülümseyen tarzıyla [Kaku] en göksel fikirleri dahi dünyaya indirmeyi başarıyor.” - THE WALL STREET JOURNAL “Bilimsel görüşleri bu dünyanın ötesinde.” - LOS ANGELES TIMES

Antik Çağ'dan günümüze Avrasya'nın tarihini ilk defa eksiksiz şekilde ortaya koyan İpek Yolu İmparatorlukları: Bronz Çağı’ndan Bugüne Dünya Tarihinde Avrasya başlıklı bu kitap, dünyanın son derece büyük bir alanının köklerini, tarihini ve ehemmiyetini göz önünde bulundurarak Avrasya tarihini yeniden düşünmeyi elzem kılıyor. Christopher Beckwith, İskitleri, Attila ve Hunlarını, Türkleri, Tibetlileri, Cengiz Han ve Moğollarını ele alarak geleneksel bir Orta Asya tarihi yazma yoluna gitmekle kalmıyor, bunlara ek olarak Perslerin, Greklerin, Arapların ve Çinlilerin de tarihini inceleyerek Avrasya'nın derununda yüzlerce yıldır yatan ekonomik, bilimsel ve sanatsal dengeleri de yeniden yorumluyor. Eski Dünya'nın hikâyesini Avrasya perspektifinden yeniden anlatan Beckwith, Avrasya devletlerinin iç ve dış dinamiklerine dair yeni bir anlayış sunarak, halkların Avrasya medeniyetinde nasıl defalarca devrim yarattığını gösteriyor. Beckwith, Hint-Avrupalıların Avrasya'dan göçlerini, yerel halklarla karışmalarını ve bunun sonucunda gelişen Greko-Romen, Pers, Hint ve Çin uygarlıklarını inceliyor; Erken Modern Avrasya tarihinin gelişen ekonomisinin temelini, bölgenin 18. ve 19. yüzyıllarda Çinliler ve Ruslar tarafından bölünmesinin ardından ekonominin parçalanmasını ve Orta Avrasya kültürünün modernizm tarafından tehdit edilişini detaylandırıyor. Nihayetinde Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra Avrasya uluslarının kısmen yeniden ortaya çıkmasının dünya tarihi için önemini tartışıyor. Sinan Akbaytürk'ün titiz çevirisiyle Türk okuyucusunun dikkatine sunulan İpek Yolu İmparatorlukları, Avrasya'yı dünya tarihinin kalbine yerleştirerek bölgenin uygarlık tarihini anlamak için neden merkezî bir öneme sahip olduğunu kanıtlamaya çabalıyor.

Bizanslılar kentlerinden söz ederken Bizans demezler de, "he polis" derlermiş. Polis, Yunancada kent, site anlamına geliyor. He, belli bilinen bir kentten söz edildiğini vurguluyor. Hani, şimdi İstanbul'da The Marmara var ya, Marmara Denizi'ni değil de belli bir konaklama yurdunu anlatıyor oradaki 'the'; 'he' de 'the' gibi aynı görevi üstlenmiş. Öte yandan, Yunanlılar olsun, Romalılar olsun Bizans kenti. Bizans diyarı anlamına Byzantium adıyla anmışlar bu yerleşimi. Ama ne zaman ki, yeni Roma kurulmuş, kurucusu Büyük Konstantin yeni imparatorluğun başkenti olarak ilan etmiş burasını, İsadan Önce 330'dan itibaren Konstantinopolis, yani Konstantin kenti diye de anılmaya başlanmış. Pekiyi, ya 1930 yılında resmi ad olarak benimsenen İstanbul adı ne zamandan beri kullanılıyor ve ne anlama geliyor? Yanıtı kesinlikle verilemiyor. Tartışmalı. Osmanlı belgelerinde ve paralarında bir ara İslambol adı görülmüş. Yani, bu kentte bol sayıda İslam bulunduğu için bu ad verilmiş gibi. Gelgelelim, İslambol'un nasıl olup da İstanbul'a dönüştüğünü açıklamak zor. Oysa, "eis ten polin"in İstanbul'a dönüşmesi hem daha kolay, hem de akla yatkın.