Eserlere Göre Listeleme

"Türkiye'de Laiklik denilen olgu, 'yeni' devlet ve onu iktidar aracılığıyla yönlendiren kadro tarafından Batı'dan kopya edilerek başlatıldı. Bu nedenle de kitlesel destekten yoksun kaldı. Hatta mümin Müslüman kitlenin nezdinde 'gavurlaştırılmak' olarak değerlendirildi. Yine T.C. Devleti'nde 'din' özerkleştirilmedi. Tam tersine 'din' (İslamiyet) Türk tipi İslamiyet haline getirilerek devletin denetimi altına sokuldu. Sayısız yasa ve yönetmelikle, gerçekte DİN VE DEVLET İŞLERİ birbirinden ayrılmadılar, tam tersine DİN, DEVLETİN İŞLERİ arasına sokuldu. Laiklik olgusu Din ve Devlet'in ayrıştırılması olarak değil, Din-Devlet-Dünya üçlüsünün tek tek ve birbirleriyle bağlantılı olarak ele alınmasıyla anlaşılırlık kazanır. Laisizm'den ayrı olarak Sekülarizm; Din, Devlet ve Dünya'dan kurulu üç alanlı bir tezin seslendiricisidir. Kişiler Laik olurlar. Devlet Laik olamaz. Devlet, tüzel bir 'kişiliktir', ne Dini olur ne de Laikliği... Laik ve/veya Seküler olan Anayasa'dır, Devlet değil." Aytunç Altındal, Laiklik; Enigma'ya Dönüşen Paradigma'da, Enigmatize edilmiş olan bir Paradigma'nın (Laiklik ve Sekülerlik) incelenmesini amaçlıyor. T.C. Devleti'nin Anayası'na 1937 yılında sokulan 'Resmi / Devlet Laisizmi'ni eleştirirken Türkiye'de nasıl bir laiklik olmalıdır?' sorusuna yanıt arıyor. Son 60-70 yıldır tartışılmakta olan Türkiye'de 'Laisizm'i yeniden tanımlanıyor ve 'Seküler' olanla arasındaki farklılıkları açıkça gösteriyor.

İstanbul Barosu ve Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nin işbirliği çerçevesinde gerçekleşen "Laiklik ve Demokrasi" toplantısının metinlerini bir araya getiren bu yapıtın yayımı, İstanbul Fransız Kültür Merkezi ve Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği'nin mali katkıları ve İmge Kitabevi Yayınları'nın özenli çalışması sonucu gerçekleşti. Fransızca metinlerin Türkçe'ye çevirisi; Erkan Ataçay tarafından yapılan Semih Vaner'in bildirisi dışındaki, metinlerin ilk çevirisi Yrd. Doç. Mahmut Göçer tarafından yapılmış, bunlar Eylem Soner tarafından düzeltilmiş ve kitabı derleyen tarafından gözden geçirilmiştir. Bu yapıtı derleyen, başta İstanbul Fransız Kültür Merkezi'nin önceki ve şimdiki müdürleri P. Pialoux ve A. Bo-urdon ile ÇYDD Genel Başkanı Profesör Türkan Saylan olmak üzere, İmge Kitabevi Yayınları yönetici ve çalışanlarına, toplantı için işbirliği yapılan kurum temsilcilerine metinleri bu yapıtta yer alan bildiri sahipleri ile oturum başkanlarına; ayrıca teknik nedenlerle katkılarına burada yer verilemeyen bütün konuşmacı, tartışmacı ve toplantıyı büyük bir dikkatle izleyen katılımcılara içten teşekkür eder.

Platon, hiç kuşku yok ki düşünce tarihinin en önemli ve etkili filozoflarından biridir. Felsefenin kurumsallaşmasına ve felsefede yazılı geleneğin oluşmasına katkıda bulunmuş, iki dünyalı metafiziğiyle bütün bir Ortaçağ düşüncesini belirleyecek olan idealist felsefe geleneğinin başlatıcısı olmuştur. Hıristiyan Ortaçağ felsefesine ve İslam düşüncesine etkisi bakımından da ayrıca önem taşıyan Platon, düşünce tarihi boyunca tartışılan tüm problemleri yüzlerce yıl öncesinden ele almış ve ilk büyük felsefi sistemi inşa etmiştir. Platon'un gençlik diyaloglarından biri olan Lakhes'in ana teması "cesaret" üzerine kurulmuştur. Kendisini hiç neden yokken tehlikeye atan kişi, Sokrates'in gözünde, cesur olmaktan ziyade çılgın, bilge ve iyi olmaktan çok, aptal ve güvenilmez biridir. Gerçek cesaret, dolayısıyla korkusuzluğun değil, bilgece bir korkunun, gerçekten korkulması gereken bir şey karşısında duyulan korkunun sonucu olmak durumundadır. Bu yüzden cesaret bilgelikten, iyi ve kötüye ilişkin bilgiden başka bir şey değildir. Bilge insan zorunlu olarak cesurdur. Yalnızca ahmaklar korkaktır. Böyleleri daha küçük iyileri korumak adına, daha büyük iyilerin uçup gitmesine göz yumarlar. Bunu ise salt bilgisizlikten yaparlar. Korkaklık, kahramanlık ya da atılganlık değil de, bilgelikten yoksun olmadır.

Gül için, tarihler, sayılar, anılar çok önemliydi. Rengârenktiler. Gül neşeli, uçarı, kırmızıydı. Ayla, tam bir şıp sevdi, sarıydı o yüzden. Dilara, ciddi, mesafeli griydi. Birbirlerinden farklı üç kadın birbirleri için çok özeldi. Pazar kahvaltısının en özel tarafı, hiç değişmeyecek olan dostluklarıydı. Ne mesafeler, ne de dünya dertleri aralarındaki dostluğu değiştirememişti. Hepsi tıpkı, yirmi sekiz yıl önce kantinde fotokopi sırasındaki aynı samimiyetle bir ağızdan konuşmaya başladılar.